Mbjellja dhe shumimi i kozmosit me aromë çokollate

Mbjellja e kozmosit me aromë çokollate kërkon kujdes të veçantë, sepse bima zhvillohet më mirë kur rrënjët vendosen në tokë të ngrohtë, të kulluar dhe të përgatitur mirë. Ajo nuk është një lule që duhet hedhur rastësisht në një cep të kopshtit, pasi vendi i gabuar mund të sjellë rritje të dobët dhe lulëzim të pakët. Me përgatitje të kujdesshme, zhardhokët ose bimët e reja krijojnë shpejt sistem rrënjor të qëndrueshëm. Shumimi zakonisht bëhet me ndarje zhardhokësh ose me materiale bimore të shëndetshme, sepse prodhimi i farave nuk është gjithmonë i besueshëm.

Koha e duhur për mbjellje

Mbjellja duhet bërë në pranverë, pasi të ketë kaluar rreziku i ngricave. Toka e ftohtë e ngadalëson rrënjëzimin dhe rrit rrezikun e kalbjes. Një temperaturë e qëndrueshme dhe ditë më të gjata ndihmojnë bimën të nisë rritjen me energji. Për këtë arsye, është më mirë të pritet pak sesa të mbillet shumë herët.

Në zona me klimë të butë, mbjellja mund të bëhet më herët në sezon. Megjithatë, edhe aty duhet shmangur toka e ngopur me ujë pas shirave pranverorë. Nëse toka ngjitet në vegla dhe duket e rëndë, është ende herët për punim. Mbjellja në tokë të ajrosur jep rrënjë më të shëndetshme.

Për bimët e rritura në vazo, kalimi jashtë duhet të jetë gradual. Ato mund të mësohen me dritën dhe erën për disa ditë para mbjelljes përfundimtare. Ky proces ul stresin dhe parandalon djegien e gjetheve nga dielli i papritur. Bimët që dalin direkt nga ambienti i mbrojtur në diell të fortë shpesh ndalen përkohësisht në rritje.

Nëse zhardhokët janë ruajtur gjatë dimrit, para mbjelljes duhet të kontrollohen me kujdes. Pjesët e buta, të errësuara ose me myk duhet të largohen. Vetëm materiali i fortë dhe i gjallë jep bimë të shëndetshme. Një kontroll i thjeshtë në fillim kursen shumë probleme gjatë sezonit.

Përgatitja e tokës dhe thellësia e mbjelljes

Toka duhet të punohet mirë para mbjelljes, sepse rrënjët e reja kanë nevojë për hapësirë. Ngjeshja e tokës kufizon ajrimin dhe mban lagështinë e tepërt rreth zhardhokut. Përmirësimi me kompost të pjekur ndihmon në strukturë dhe ushqim. Në toka të rënda, shtimi i materialeve kulluese është pothuajse i domosdoshëm.

Thellësia e mbjelljes duhet të jetë e tillë që zhardhoku të mbulohet mirë, por të mos varroset tepër thellë. Mbjellja shumë e thellë vonon daljen e fidaneve dhe rrit rrezikun e kalbjes. Mbjellja shumë sipërfaqësore e ekspozon zhardhokun ndaj tharjes dhe luhatjeve të temperaturës. Një mbulim i moderuar krijon kushtet më të mira për nisjen e rritjes.

Distanca ndërmjet bimëve duhet të lejojë qarkullim ajri dhe zhvillim të lirë. Nëse bimët vendosen shumë afër, ato konkurrojnë për ujë dhe ushqim. Gjithashtu, lagështia mbetet më gjatë midis gjetheve dhe favorizon sëmundje. Një hapësirë e arsyeshme krijon pamje më të bukur dhe bimë më të qëndrueshme.

Pas mbjelljes, toka duhet ngjeshur lehtë me dorë, jo fort me këmbë. Qëllimi është të ketë kontakt të mirë midis rrënjës dhe tokës, pa prishur ajrimin. Ujitja e parë duhet të jetë e butë dhe e thellë, por pa e përmbytur zonën. Më pas, ujitja përshtatet me motin dhe lagështinë reale të tokës.

Shumimi me ndarje zhardhokësh

Ndarja e zhardhokëve është një metodë praktike për shumimin e kozmosit me aromë çokollate. Ajo bëhet zakonisht në pranverë, para fillimit të rritjes së fuqishme. Zhardhokët duhet të kenë sytha ose pika rritjeje të dukshme. Pa këto pjesë aktive, materiali nuk do të zhvillojë bimë të re.

Gjatë ndarjes, veglat duhet të jenë të pastra dhe të mprehta. Prerjet e pastra shërohen më lehtë dhe ulin rrezikun e infeksioneve. Çdo pjesë e ndarë duhet të ketë mjaftueshëm ind rezervë dhe të paktën një syth të shëndetshëm. Pjesët shumë të vogla lodhen shpejt dhe shpesh japin rritje të dobët.

Pas ndarjes, sipërfaqet e prera mund të lihen të thahen pak para mbjelljes. Kjo ndihmon formimin e një shtrese mbrojtëse dhe zvogëlon rrezikun e kalbjes. Në kushte të lagështa, kjo fazë është veçanërisht e rëndësishme. Mbjellja e menjëhershme në tokë të ftohtë dhe të lagësht mund të jetë e rrezikshme.

Bimët e ndara nuk duhet detyruar me pleh të fortë menjëherë. Fillimisht ato duhet të krijojnë rrënjë dhe të stabilizohen. Ujitja e kujdesshme dhe drita e bollshme janë më të rëndësishme se ushqimi intensiv. Kur shfaqet rritje e re e qëndrueshme, mund të fillojë plehërimi i lehtë.

Mbjellja në vazo dhe kujdesi pas shumimit

Mbjellja në vazo është shumë e përshtatshme për zona ku dimrat janë të ftohtë. Vazoja lejon zhvendosjen e bimës në vend të mbrojtur gjatë vjeshtës. Ajo duhet të ketë madhësi të mjaftueshme dhe vrima kullimi të mira. Enët shumë të vogla kufizojnë rrënjët dhe bëjnë që substrati të thahet shumë shpejt.

Substrati për vazo duhet të jetë i lehtë dhe i qëndrueshëm. Një përzierje e mirë mban lagështi të mjaftueshme, por nuk mbytet me ujë. Përbërësit mineralë ndihmojnë ajrimin dhe ruajnë strukturën gjatë sezonit. Substratet shumë të lira, që ngjeshen shpejt, nuk janë zgjedhja më e mirë.

Pas shumimit, bimët e reja duhen mbrojtur nga stresi ekstrem. Dielli i fortë, era e thatë dhe ujitja e parregullt mund ta vonojnë vendosjen e tyre. Një vend i ndritshëm, por jo përvëlues, është i dobishëm në javët e para. Kur rritja bëhet më e fortë, bima mund të kalojë gradualisht në pozicionin përfundimtar.

Suksesi i mbjelljes dhe shumimit shihet në rritjen e qëndrueshme dhe formimin e sythave të rinj. Nëse bima mbetet e palëvizshme për shumë kohë, duhet kontrolluar toka, lagështia dhe temperatura. Shpesh problemi nuk është mungesa e ushqimit, por rrënjëzimi i dobët ose substrati i ftohtë. Me kujdes të matur, bima forcohet dhe hyn në lulëzim me pamje të shëndetshme.