Krasitja e domates është një teknikë e rëndësishme që përmirëson rendimentin, madhësinë e frutave dhe shëndetin e përgjithshëm të bimës. Duke hequr pjesët e panevojshme, ju e orientoni energjinë e bimës drejt prodhimit të frutave dhe jo rritjes së gjetheve të tepërta. Kjo praktikë gjithashtu lehtëson qarkullimin e ajrit, gjë që është thelbësore për parandalimin e sëmundjeve kërpudhore në kopsht. Zotërimi i këtij procesi bën diferencën midis një kopshtari amator dhe një prodhuesi të suksesshëm profesionist.
Heqja e degëve anësore ose sqetullorëve
Pika kryesore e krasitjes së domates është heqja e degëve të vogla që rriten në sqetullat midis kërcellit kryesor dhe gjetheve. Këto degë, të njohura si “sqetullorë”, nëse lihen të rriten, do të formojnë krerë të rinj dhe do të konsumojnë shumë energji. Duke i hequr ato kur janë të vogla, ju e mbani bimën në një ose dy kërcell kryesorë. Kjo rezulton në fruta më të mëdhenj dhe një bimë më të lehtë për t’u menaxhuar vertikalisht.
Heqja e sqetullorëve duhet bërë me duar kur ata janë ende të njomë dhe të thyeshëm. Thjesht kapeni degën e vogël midis gishtit të madh dhe treguesit dhe thyeni atë anash. Nëse dega është bërë shumë e trashë, përdorni gërshërë të mprehta dhe të dezinfektuara për të shmangur dëmtimin e kërcellit. Bëjeni këtë proces çdo javë, pasi këto degë rriten me shpejtësi të habitshme gjatë kulmit të sezonit.
Për varietetet e përcaktuara (shkurre), krasitja e sqetullorëve duhet bërë me shumë kursim ose fare. Këto bimë kanë një madhësi të kufizuar gjenetikisht dhe heqja e degëve mund të reduktojë ndjeshëm prodhimin total. Nga ana tjetër, për varietetet e papërcaktuara që rriten lart, kjo teknikë është absolutisht e domosdoshme. Gjithmonë identifikoni llojin e domates që po rritni përpara se të filloni punën me mjetet e krasitjes.
Gjatë heqjes së degëve, bëni kujdes të mos dëmtoni tufat e luleve që ndodhen pranë tyre. Qëllimi është të hiqet vetëm rritja vegjetative e tepërt dhe jo potenciali prodhues i frutave. Krasitja duhet bërë në ditë të thata për të lejuar që plagët e vogla të mbyllen shpejt. Lagështia mbi plagët e hapura mund të ftojë bakteret dhe kërpudhat të futen brenda sistemit vaskular të bimës.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Krasitja e pjesës së poshtme dhe ajrosja
Një hap tjetër i rëndësishëm është heqja e të gjitha gjetheve të poshtme që prekin tokën ose janë afër saj. Këto gjethe janë të parat që infektohen nga patogjenët e tokës gjatë ujitjes ose rreshjeve të shiut. Duke krijuar një hapësirë boshe prej rreth tridhjetë centimetrash nga toka, ju përmirësoni ndjeshëm higjienën. Ajri mund të qarkullojë lirisht në bazën e bimës, duke mbajtur kërcellin të thatë dhe të shëndetshëm.
Gjethet e vjetra që fillojnë të zverdhen ose të shfaqin njolla duhen hequr menjëherë gjatë gjithë sezonit. Ato nuk janë më efikase në fotosintezë dhe mund të shërbejnë si burim infeksioni për pjesët e reja. Heqja e tyre gjithashtu u jep më shumë dritë frutave që ndodhen në pjesët e brendshme të bimës. Mbajeni kopshtin të pastër duke i larguar këto mbetje bimore sapo t’i keni prerë nga kërcelli.
Në fund të sezonit, rreth një muaj përpara ngricave të para, aplikohet teknika e “shkurtimit të majës”. Kjo konsiston në prerjen e majës rritëse të kërcellit kryesor për të ndaluar rritjen e mëtejshme lart. Kjo e detyron bimën të dërgojë të gjitha ushqimet e mbetura drejt pjekjes së frutave që janë tashmë në bimë. Ky veprim siguron që të merrni një korrje maksimale përpara se i ftohti të shkatërrojë gjithçka në kopsht.
Rrallimi i frutave mund të jetë i nevojshëm nëse një degë mban shumë kokrra që mund ta thyejnë atë. Heqja e frutave më të vegjël ose të deformuar u jep mundësi të tjerëve të rriten më shumë dhe më mirë. Kjo është veçanërisht e rëndësishme për varietetet e mëdha (mishore) ku pesha e frutit është e konsiderueshme. Një ekuilibër midis sasisë dhe cilësisë është shenja e një menaxhimi të mirë të bimës gjatë prodhimit.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Mjetet e punës dhe higjiena gjatë krasitjes
Përdorimi i mjeteve të duhura është thelbësor për të bërë prerje të pastra që shërohen shpejt. Gërshërët e kopshtit (sekatorët) duhet të jenë gjithmonë të mprehta për të shmangur shtypjen ose grisjen e kërcellit. Një prerje e pastër minimizon stresin e bimës dhe redukton sipërfaqen e ekspozuar ndaj infeksioneve të mundshme. Kontrolloni rregullisht gjendjen e mjeteve tuaja dhe mprehni ato sa herë që ndjeni rezistencë gjatë punës.
Dezinfektimi i mjeteve është rregulli më i rëndësishëm i higjienës që çdo kopshtar duhet të ndjekë me rreptësi. Ju mund të mbartni pa dashje viruse ose baktere nga një bimë e sëmurë te një e shëndetshme përmes teheve. Përdorni alkool ose një solucion të holluar zbardhues për të pastruar gërshërët midis çdo bime që krasitni. Kjo masë e thjeshtë mund të parandalojë përhapjen e një epidemie në të gjithë rreshtat e domateve tuaja.
Veshja e dorezave gjatë punës mbron duart tuaja nga substancat ngjitëse dhe erërat e forta të domates. Përdorimi i dorezave gjithashtu ndihmon në reduktimin e transmetimit të virusit të mozaikut të duhanit nga njerëzit te bimët. Pas përfundimit të punës, lani mirë dorezat dhe duart për të evituar ndotjen e zonave të tjera të kopshtit. Pastërtia është aleati juaj më i mirë në mbajtjen e një mjedisi prodhues dhe të shëndetshëm afatgjatë.
Krasitja e rregullt ju jep gjithashtu mundësinë të inspektoni bimën nga afër për praninë e dëmtuesve të fshehur. Gjatë lëvizjes rreth bimës, mund të vëreni vezët e para të insekteve ose shenjat e para të sëmundjeve. Ky kontakt i ngushtë me bimën krijon një lidhje më të fortë dhe një kuptim më të mirë të nevojave të saj. Një bimë e krasitur mirë është një pasqyrim i kujdesit dhe pasionit tuaj për kopshtarinë profesionale.