Nevojat për dritë të furçës së shisheve me aromë limoni

Drita është një nga faktorët që ndikon më fuqishëm në pamjen dhe lulëzimin e furçës së shisheve me aromë limoni. Bima mund të mbijetojë në ndriçim mesatar, por nuk shfaq potencialin e saj të plotë pa disa orë diell. Mungesa e dritës krijon degë të zgjatura, gjethe më të rralla dhe më pak lule. Ekspozimi duhet të jetë i bollshëm, por përshtatja me diellin e fortë duhet bërë gradualisht.

Drita gjatë sezonit të rritjes

Në pranverë dhe verë, një pozicion me të paktën gjashtë orë dritë të fortë është zakonisht i favorshëm. Dielli i mëngjesit nxit fotosintezën pa rritur menjëherë temperaturën e gjetheve. Në rajone të buta, bima toleron edhe diellin e plotë gjatë gjithë ditës. Rrënjët duhet të kenë lagështi të mjaftueshme që kurora të përballojë rrezatimin.

Kur drita është e mirë, hapësira ndërmjet gjetheve mbetet e shkurtër dhe kurora duket kompakte. Sythet e luleve formohen më me bollëk në lastarë të pjekur mirë. Ngjyra e luleve është zakonisht më e fortë dhe lulëzimi më i qëndrueshëm. Këto shenja tregojnë se vendndodhja i përshtatet bimës.

Në hije të pjesshme, bima mund të rritet, por shpesh lulëzon më pak. Degët orientohen drejt burimit të dritës dhe kurora mund të bëhet e njëanshme. Rrotullimi periodik i vazos ndihmon në zhvillim më të barabartë. Megjithatë, rrotullimi nuk mund të kompensojë mungesën e përgjithshme të ndriçimit.

Hija e lehtë pasdite është e dobishme në zona me vapë të fortë dhe ajër shumë të thatë. Gjethet e reja janë më të ndjeshme ndaj djegies sesa gjethet e pjekura. Mbrojtja mund të sigurohet nga një rrjetë e hollë ose nga një bimë më e lartë. Hija e dendur gjatë gjithë ditës nuk është zgjidhje e përshtatshme.

Përshtatja me diellin dhe shenjat e stresit

Një bimë e rritur në ambient të brendshëm nuk duhet vendosur menjëherë në diell të plotë. Gjethet e formuara në dritë të dobët kanë inde më të ndjeshme. Ekspozimi fillon me një ose dy orë diell të butë në mëngjes. Çdo disa ditë, koha zgjatet derisa bima të përshtatet.

Djegia nga dielli shfaqet si njolla të zbehta, të verdha ose kafe në sipërfaqet më të ekspozuara. Dëmtimi nuk zhduket nga gjethet ekzistuese, por rritja e re mund të jetë normale. Bima zhvendoset përkohësisht në dritë të filtruar dhe kontrollohet lagështia e tokës. Krasitja e menjëhershme e të gjitha gjetheve të dëmtuara mund ta dobësojë më tej.

Mungesa e dritës dallohet nga lastarët e gjatë dhe të hollë. Gjethet mund të jenë më të mëdha, më të zbehta dhe të vendosura larg njëra-tjetrës. Lulëzimi zvogëlohet ose mungon plotësisht. Zhvendosja në një vend më të ndriçuar duhet bërë gradualisht për të shmangur djegien.

Nxehtësia e tepërt nuk është e njëjtë me dritën e tepërt. Një bimë mund të marrë dritë të përshtatshme, por të vuajë nga vazoja që mbinxehet. Enët e errëta thithin shumë energji dhe mund të dëmtojnë rrënjët pranë mureve. Izolimi i vazos ose vendosja brenda një mbështjellësi më të çelët e ul këtë rrezik.

Drita në ambient të brendshëm dhe gjatë dimrit

Brenda shtëpisë, bima vendoset pranë dritares më të ndriçuar të mundshme. Një dritare jugore ose jugperëndimore zakonisht ofron kushtet më të mira. Perdet e trasha, ballkonet mbi dritare dhe ndërtesat përballë mund ta ulin ndjeshëm rrezatimin. Syri i njeriut e percepton dhomën të ndriçuar edhe kur drita është e pamjaftueshme për bimën.

Gjatë dimrit, ditët e shkurtra kufizojnë fotosintezën. Një hapësirë e freskët ndihmon që konsumi i energjisë të mbetet i ulët. Në një dhomë të ngrohtë, bima përpiqet të rritet dhe formon lastarë të dobët. Kombinimi i temperaturës së ulët dhe dritës së mirë është më i përshtatshëm.

Ndriçimi artificial mund të përdoret kur dritaret nuk ofrojnë mjaftueshëm dritë. Llamba duhet të jetë e përshtatshme për rritjen e bimëve dhe të vendoset në distancën e rekomanduar. Një burim shumë larg ka pak efekt, ndërsa një burim shumë afër mund të nxehë gjethet. Kohëzgjatja e ndriçimit duhet të jetë e qëndrueshme çdo ditë.

Pluhuri mbi gjethe zvogëlon sasinë e dritës që arrin te indet fotosintetike. Gjethet mund të pastrohen me një leckë të butë dhe të lagur. Produktet që krijojnë shkëlqim artificial nuk janë të nevojshme dhe mund të bllokojnë sipërfaqen. Një kurorë e pastër e shfrytëzon më mirë dritën e kufizuar të dimrit.