Dimërimi i furçës së shisheve me aromë limoni

Dimërimi është faza më delikate e kultivimit të furçës së shisheve me aromë limoni në rajonet me ngrica. Bima nuk ka nevojë për nxehtësi shtëpie gjatë gjithë dimrit, por kërkon mbrojtje nga temperaturat e ulëta ekstreme. Një hapësirë e freskët, e ndriçuar dhe e ajrosur lejon pushim të kontrolluar pa dobësim të kurorës. Përgatitja duhet të fillojë para natës së parë me ngricë dhe jo pasi gjethet të jenë dëmtuar.

Përgatitja para futjes në dimër

Nga fundi i verës, plehërimi me azot duhet zvogëluar gradualisht. Kjo ndihmon që lastarët e rinj të forcohen dhe të mos mbeten tepër të butë. Ushqimi i vonshëm nxit rritje që dëmtohet lehtë nga të ftohtit. Bima duhet të hyjë në vjeshtë me inde të pjekura dhe me një sistem rrënjor të shëndetshëm.

Para zhvendosjes brenda, kurora kontrollohet për marimanga, morra dhe insekte mburojë. Dëmtuesit shumohen shpejt në një hapësirë të mbrojtur ku mungojnë armiqtë natyrorë. Gjethet e dëmtuara dhe mbetjet mbi substrat hiqen. Trajtimet e nevojshme kryhen para se bima të vendoset pranë ekzemplarëve të tjerë.

Bima nuk duhet futur menjëherë në një ambient shumë të ngrohtë. Ndryshimi i madh i temperaturës dhe dritës mund të shkaktojë rënie të gjetheve. Një periudhë kalimtare në një verandë të mbyllur ose në një hapësirë të freskët është e dobishme. Kjo i lejon metabolizmit të ngadalësohet gradualisht.

Vazoja dhe pjata pastrohen nga balta, gjethet dhe organizmat e fshehur. Vrimat e kullimit kontrollohen që të mos jenë bllokuar. Nëse substrati është i ngopur me ujë, bima lihet të kullojë para zhvendosjes. Një top rrënjor shumë i lagur ftohet ngadalë dhe favorizon kalbjen.

Kushtet në hapësirën e dimërimit

Temperatura ideale e dimërimit është e freskët, por mbi nivelin e ngrirjes. Një interval afërsisht ndërmjet 5 dhe 12 gradë Celsius është i përshtatshëm për shumë ekzemplarë. Në temperatura më të larta, bima vazhdon të konsumojë energji dhe kërkon më shumë dritë. Në errësirë dhe ngrohtësi, lastarët zgjaten dhe dobësohen.

Drita duhet të jetë sa më e bollshme, edhe gjatë periudhës së pushimit. Një dritare e madhe, një verandë e ndriçuar ose një serrë e freskët janë zgjedhje të mira. Xhami i papastër redukton ndjeshëm dritën gjatë ditëve të shkurtra. Gjethet duhet të mbeten të pastra nga pluhuri për të shfrytëzuar rrezatimin e kufizuar.

Ajrosja e rregullt ul lagështinë e tepërt dhe rrezikun e sëmundjeve kërpudhore. Ajri i freskët futet në ditë të buta, pa ekspozuar bimën ndaj rrymave të ngrira. Gjethet nuk duhet të prekin xhamin shumë të ftohtë. Kontakti i drejtpërdrejtë mund të shkaktojë njolla dhe dëmtime lokale.

Bima duhet vendosur larg radiatorëve dhe burimeve të ajrit të nxehtë. Nxehtësia e thatë rrit humbjen e ujit dhe favorizon marimangat. Edhe dyshemetë shumë të ftohta mund të krijojnë stres te rrënjët në vazo. Një mbështetëse izoluese prej druri ose materiali të ngjashëm e mbron zonën rrënjore.

Ujitja dhe kujdesi gjatë dimrit

Gjatë dimrit, ujitja rrallohet sepse rritja dhe avullimi ngadalësohen. Shtresa e sipërme lejohet të thahet para ujitjes së radhës. Uji jepet në sasi të moderuar, por duhet të lagë në mënyrë të njëtrajtshme rrënjët. Pjata zbrazet gjithmonë pas kullimit.

Tharja e plotë e substratit nuk është e dëshirueshme për një bimë me gjelbërim të përhershëm. Gjethet vazhdojnë të humbin një sasi të vogël uji edhe në temperatura të ulëta. Kur topi rrënjor thahet plotësisht, gjethet mund të rrudhen dhe të bien. Kontrolli duhet bërë rregullisht, edhe kur intervalet janë të gjata.

Plehërimi ndërpritet gjatë dimërimit të freskët. Në këtë periudhë, rrënjët nuk përdorin në mënyrë aktive sasi të mëdha ushqyese. Kripërat mund të grumbullohen dhe të dëmtojnë qimet thithëse. Ushqimi rifillon vetëm kur shfaqet rritje e re në pranverë.

Kontrolli për dëmtues vazhdon gjatë gjithë dimrit. Ajri i thatë dhe mungesa e reshjeve krijojnë kushte të favorshme për marimangat. Pjesa e poshtme e gjetheve dhe nyjet inspektohen çdo disa ditë. Një problem i vogël trajtohet shumë më lehtë para se të përhapet në të gjithë kurorën.

Rikthimi në ambientin e jashtëm

Në pranverë, bima nuk duhet nxjerrë jashtë sapo shfaqet një ditë e ngrohtë. Netët mund të mbeten të ftohta dhe ndryshimet e papritura krijojnë stres. Temperatura minimale duhet ndjekur me kujdes. Zhvendosja e plotë bëhet pasi rreziku i ngricës ka kaluar.

Përshtatja me diellin kryhet gradualisht. Ditët e para, bima vendoset në hije të ndritshme ose merr diell vetëm në mëngjes. Koha e ekspozimit rritet hap pas hapi gjatë një ose dy javëve. Kjo parandalon njollat e djegies në gjethet e formuara brenda.

Me rritjen e temperaturës, substrati fillon të thahet më shpejt. Ujitja shtohet gradualisht dhe jo menjëherë në nivelin e verës. Plehërimi rifillon me një dozë të ulët pasi të shfaqen lastarët e rinj. Një bimë ende joaktive nuk duhet detyruar me ushqim të përqendruar.

Degët e dëmtuara gjatë dimrit vlerësohen pasi rritja të ketë filluar. Disa maja që duken të thata mund të kenë ende sytha të gjallë më poshtë. Prerja kryhet deri te indi i shëndetshëm dhe me mjet të pastër. Pas kësaj, kurora mund të riformohet lehtë pa hequr tepër masë gjethore.