Κλάδεμα και περιορισμός της ελάτης του Κολοράντο

Η ελάτη του Κολοράντο διαθέτει φυσικά συμμετρική κωνική κόμη και συνήθως χρειάζεται ελάχιστο διαμορφωτικό κλάδεμα. Οι παρεμβάσεις περιορίζονται κυρίως στην αφαίρεση ξερών ή σπασμένων κλαδιών, στη διόρθωση διπλής κορυφής και στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων. Το αυστηρό κόψιμο στο παλιό γυμνό ξύλο αποφεύγεται, επειδή η νέα βλάστηση δεν αναπτύσσεται εύκολα από τέτοιες επιφάνειες. Η σωστή αρχική θέση παραμένει η αποτελεσματικότερη μέθοδος ελέγχου του μελλοντικού μεγέθους.

Το κλάδεμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να διατηρεί ένα μεγάλο δέντρο μόνιμα σε πολύ μικρό χώρο. Οι συνεχείς βαριές επεμβάσεις καταστρέφουν τη φυσική μορφή και δημιουργούν πολυάριθμες πληγές. Η κόμη γίνεται ακανόνιστη και περισσότερο ευάλωτη σε σπάσιμο. Σε περιορισμένους χώρους είναι προτιμότερο να επιλέγεται από την αρχή μια μικρότερη ποικιλία.

Τα εργαλεία πρέπει να είναι κοφτερά και κατάλληλα για τη διάμετρο του κλάδου. Μια καθαρή τομή τραυματίζει λιγότερο τον φλοιό και περιχαρακώνεται ευκολότερα από το δέντρο. Τα ψαλίδια καθαρίζονται πριν από την εργασία και απολυμαίνονται όταν υπάρχει υποψία ασθένειας. Τα στομωμένα εργαλεία συνθλίβουν τους ιστούς και δημιουργούν ακανόνιστες πληγές.

Η εργασία σχεδιάζεται πριν γίνει η πρώτη τομή. Εξετάζονται η φυσική κατεύθυνση των κλαδιών, η θέση του κεντρικού οδηγού και η ισορροπία της κόμης. Κάθε κλάδος αφαιρείται μόνο όταν υπάρχει σαφής λόγος. Η υπερβολική αφαίρεση φυλλώματος μειώνει τη φωτοσυνθετική ικανότητα και αυξάνει το στρες.

Υγειονομικό και διορθωτικό κλάδεμα

Τα νεκρά κλαδιά μπορούν να αφαιρεθούν όταν εντοπιστούν, εφόσον οι καιρικές συνθήκες επιτρέπουν ασφαλή εργασία. Η τομή γίνεται ακριβώς έξω από το κολάρο του κλάδου χωρίς να τραυματίζεται ο κορμός. Το κολάρο περιέχει ιστούς που βοηθούν στην περιχαράκωση της πληγής. Το κόψιμο πολύ κοντά στον κορμό καθυστερεί την επούλωση.

Οι σπασμένοι κλάδοι καθαρίζονται ώστε να μη μείνουν σχισμένες ίνες και ασταθή τμήματα. Οι βαριοί κλάδοι αφαιρούνται με διαδοχικές τομές για να μην ξεφλουδίσει ο φλοιός. Πρώτα μειώνεται το βάρος και στη συνέχεια ολοκληρώνεται η τελική τομή. Η ασφαλής τεχνική προστατεύει τόσο το δέντρο όσο και τον χειριστή.

Οι κλάδοι που τρίβονται μεταξύ τους μπορούν να προκαλέσουν επαναλαμβανόμενες πληγές. Συνήθως αφαιρείται ο ασθενέστερος, ο κακώς τοποθετημένος ή εκείνος που κατευθύνεται προς το εσωτερικό. Η επιλογή πρέπει να διατηρεί τη φυσική οριζόντια διάταξη των κλαδιών. Η υπερβολική αραίωση του εσωτερικού δεν είναι επιθυμητή.

Όταν ένας κλάδος παρουσιάζει ύποπτη νέκρωση, η τομή πραγματοποιείται μέσα σε υγιές ξύλο. Το αποκομμένο υλικό εξετάζεται για αποχρωματισμούς, στοές εντόμων ή ασυνήθιστη ρητίνη. Τα προσβεβλημένα υπολείμματα δεν αφήνονται κάτω από το δέντρο. Η απολύμανση των εργαλείων ανάμεσα στις τομές μειώνει τον κίνδυνο μεταφοράς παθογόνων.

Διαχείριση κορυφής και νεαρής ανάπτυξης

Ο κεντρικός οδηγός καθορίζει το ύψος και τη συμμετρία της ελάτης του Κολοράντο. Αν δύο βλαστοί αναπτύσσονται κατακόρυφα στην κορυφή, επιλέγεται ο ισχυρότερος και καλύτερα ευθυγραμμισμένος. Ο ανταγωνιστικός βλαστός αφαιρείται ή κονταίνει όσο είναι ακόμη λεπτός. Η έγκαιρη επέμβαση αποτρέπει αδύναμες ενώσεις και διχαλωτή κορυφή.

Αν η κορυφή σπάσει, ένας κοντινός πλάγιος βλαστός μπορεί να εκπαιδευτεί ως νέος οδηγός. Ο βλαστός ανυψώνεται σταδιακά και δένεται χαλαρά σε ένα κατακόρυφο στήριγμα. Οι υπόλοιποι ανταγωνιστικοί βλαστοί περιορίζονται ώστε να μην αναπτύξουν δεύτερη κορυφή. Η νέα κατεύθυνση σταθεροποιείται συνήθως μέσα σε μία ή περισσότερες καλλιεργητικές περιόδους.

Το ελαφρύ κορυφολόγημα της τρυφερής νέας ανάπτυξης μπορεί να αυξήσει την πυκνότητα σε νεαρά φυτά. Η επέμβαση γίνεται με μεγάλη προσοχή και μόνο στα μαλακά ετήσια άκρα. Δεν κόβεται βαθιά σε τμήματα χωρίς ενεργές βελόνες. Η ομοιόμορφη εφαρμογή είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί η συμμετρία.

Το κόψιμο της κεντρικής κορυφής με σκοπό τον μόνιμο περιορισμό του ύψους προκαλεί συχνά ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Πολλοί πλάγιοι βλαστοί στρέφονται προς τα πάνω και δημιουργούν ακανόνιστη πολυκορυφή μορφή. Οι νέες ενώσεις μπορεί να είναι μηχανικά αδύναμες και ευάλωτες σε χιόνι ή άνεμο. Η επιλογή μικρότερου φυτού είναι πολύ ασφαλέστερη λύση.

Περιορισμός μεγέθους και μετέπειτα φροντίδα

Ο ήπιος περιορισμός των πλαϊνών κλαδιών γίνεται με τομή προς έναν ζωντανό πλάγιο βλαστό ή κλαδί. Με αυτόν τον τρόπο διατηρείται μια φυσική συνέχεια στην ανάπτυξη. Η τυχαία κοπή στη μέση ενός γυμνού κλάδου αφήνει άκομψο κολόβωμα που μπορεί να ξεραθεί. Κάθε τομή πρέπει να ακολουθεί τη φυσική δομή.

Δεν αφαιρείται μεγάλο ποσοστό της ζωντανής κόμης μέσα σε μία μόνο περίοδο. Η απότομη απώλεια βελονών μειώνει την παραγωγή ενέργειας και εκθέτει εσωτερικούς ιστούς στον ήλιο. Οι αναγκαίες μεγάλες διορθώσεις κατανέμονται σε περισσότερα χρόνια. Η σταδιακή προσέγγιση επιτρέπει στο δέντρο να προσαρμοστεί.

Μετά το κλάδεμα το δέντρο χρειάζεται επαρκή αλλά όχι υπερβολική υγρασία. Η ισχυρή λίπανση δεν είναι απαραίτητη και μπορεί να προκαλέσει υπερβολικά μαλακή αναβλάστηση. Οι τομές παρακολουθούνται για ρωγμές, εκροή ρητίνης ή νέκρωση. Τα υλικά επάλειψης πληγών δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, εκτός αν υπάρχει συγκεκριμένη τεχνική ένδειξη.

Η καλύτερη περίοδος για ελαφρύ διαμορφωτικό κλάδεμα είναι συνήθως πριν από την έντονη ανοιξιάτικη ανάπτυξη ή κατά το στάδιο της τρυφερής νέας βλάστησης. Οι εργασίες αποφεύγονται σε ακραίο ψύχος, καύσωνα ή παρατεταμένη υγρασία. Το υγειονομικό κλάδεμα μπορεί να γίνει όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος από σπασμένο κλαδί. Η προσεκτική και περιορισμένη επέμβαση διατηρεί τη φυσική ομορφιά της ελάτης για πολλά χρόνια.