Su marulu sıcak iklim kökenli olduğu için soğuk hava ve don koşullarına karşı dayanıklı değildir. Dış mekân havuzlarında yetiştirilen bitkilerin sonbahar gelmeden önce içeri alınması veya uygun korumalı ortama taşınması gerekir. Kışlatmanın amacı bitkiyi hızlı biçimde büyütmek değil, birkaç sağlıklı ana rozeti ilkbahara kadar canlı tutmaktır. Başarılı bir kışlatma için sıcaklık, ışık, nem, su kalitesi ve bitki yoğunluğu birlikte yönetilmelidir.
Kışlatma öncesi hazırlık
Kışlatma hazırlığı gece sıcaklıkları belirgin biçimde düşmeden başlamalıdır. Bitkilerin soğuktan zarar görmesini beklemek, iç mekânda toparlanma ihtimalini azaltır. Sağlıklı, sıkı rozetli ve güçlü köklü bitkiler seçilmelidir. Sararmış, çürümüş veya zararlı taşıyan örnekler kışlatma grubuna alınmamalıdır.
Dış ortamdan alınan bitkiler dikkatle temizlenmelidir. Köklerin arasında böcek, salyangoz, yumurta kümesi ve çürümüş organik madde bulunabilir. Sağlıklı kökler korunmalı, yalnızca erimiş ve kötü kokulu parçalar temizlenmelidir. Yaprakların rozet merkezine zarar verecek biçimde yıkanmasından kaçınılmalıdır.
Bitkiler doğrudan ana iç mekân akvaryumuna aktarılmamalıdır. Geçici bir karantina kabında gözlem altında tutulmaları daha güvenlidir. Bu kapta sıcaklık kademeli biçimde yükseltilmeli ve bitkiler yeni ışık koşullarına alıştırılmalıdır. Ani geçiş, yaprak dökülmesi ve kök kaybı yaratabilir.
Kışlatma için çok fazla bitki ayırmak çoğu zaman yararlı değildir. Kalabalık gruplarda ışık ve hava dolaşımı azalır, çürüme riski yükselir. Birkaç güçlü ana bitkiyi sağlıklı tutmak, çok sayıda zayıf bitkiyi korumaya çalışmaktan daha başarılıdır. Gereksiz bitkiler doğal su yollarına bırakılmamalıdır.
Bu konudaki diğer makaleler
İç mekânda uygun kış ortamı
Kışlatma kabı aydınlık, sıcaklığı kararlı ve hava akımlarından korunaklı bir yerde bulunmalıdır. Yaklaşık 20–25 derece arasındaki su sıcaklığı çoğu bitki için uygun bir güvenlik aralığı sağlar. Soğuk pencere camına yakın kaplarda gece sıcaklığı hızla düşebilir. Isıtıcı kullanılıyorsa sıcaklığın termometreyle düzenli olarak izlenmesi gerekir.
Doğal gün ışığı kış aylarında çoğu zaman yetersiz kalır. Özellikle kuzeye bakan pencerelerde veya kısa gün koşullarında yapay aydınlatma gerekebilir. Lamba bitkilere çok yaklaştırılmamalı ve başlangıçta uzun süre açık tutulmamalıdır. Dengeli bir aydınlatma programı, zayıf ve gevşek rozet oluşumunu önler.
Kapalı kaplarda yüksek nem yararlı olsa da yoğunlaşma suyunun yapraklara damlaması engellenmelidir. Kapak ile bitkiler arasında yeterli boşluk bırakılmalıdır. Hava tamamen kapatıldığında yaprak yüzeyi uzun süre ıslak kalabilir. Hafif havalandırma, çürümeyi önlerken ortam neminin korunmasına yardımcı olur.
Su hareketi çok güçlü olmamalıdır. Kışın büyüme hızı düşük olduğu için fiziksel stres bitkiyi daha fazla zorlayabilir. Filtre gerekiyorsa çıkış akışı cama veya kabın boş bölümüne yönlendirilmelidir. Bitkiler sakin bir yüzey alanında serbestçe durabilmelidir.
Bu konudaki diğer makaleler
Kış boyunca bakım düzeni
Kışın bitkinin büyümesi yavaşladığı için besin tüketimi azalır. Yazın kullanılan gübre dozunu aynı biçimde sürdürmek su içinde gereksiz birikime neden olabilir. Gübre yalnızca belirgin ihtiyaç varsa ve çok düşük dozda verilmelidir. Yeni yaprakların rengi, boyutu ve oluşma hızı yakından izlenmelidir.
Buharlaşan su düzenli olarak tamamlanmalıdır. Isıtılan iç mekânlarda su seviyesi beklenenden hızlı düşebilir. Eklenen su klordan arındırılmış ve mevcut suya yakın sıcaklıkta olmalıdır. Yalnızca su tamamlamak yerine gerektiğinde küçük oranlı kısmi su değişimleri de yapılmalıdır.
Sararan yapraklar ve kopan kökler suda bekletilmemelidir. Düşük büyüme hızında çürüyen organik maddeler su kalitesini daha kolay bozabilir. Temizlik sırasında rozet merkezi sıkıştırılmamalı ve sağlıklı kökler çekilmemelidir. Küçük ama düzenli bakım işlemleri büyük müdahalelere duyulan ihtiyacı azaltır.
Bitkiler çoğalmaya devam ederse yüzey aşırı kalabalık hâle gelmeden seyreltilmelidir. Kışın zayıf ışık altında sıkışan rozetler hızla küçülebilir. Yaprakların birbirinin üzerine çıkması nem birikimini artırır. Yüzeyin açık bir bölümünün bırakılması hava alışverişini de destekler.
İlkbaharda dış ortama geçiş
İlkbaharda hava ısınsa bile bitkiler doğrudan dış havuza çıkarılmamalıdır. Gece sıcaklıklarının kararlı hâle gelmesi beklenmelidir. İç mekânda yetişen yapraklar güçlü güneşe karşı hassas olur. İlk günlerde yalnızca sabah güneşi alan korunaklı bir konum tercih edilmelidir.
Dış ortama alışma süresi boyunca bitkiler her gün biraz daha uzun süre dışarıda tutulabilir. Rüzgâr, güneş ve sıcaklık değişimine kademeli uyum sağlanması yaprak yanıklarını azaltır. Çok sıcak öğle saatlerinde geçici gölgeleme yapılabilir. Yapraklarda solma görülürse geçiş hızı yavaşlatılmalıdır.
Kışlatma suyuyla havuz suyu arasında belirgin sıcaklık veya pH farkı bulunabilir. Bitkiler kısa sürede yeni suya bırakılmak yerine kademeli biçimde alıştırılmalıdır. Geçiş kabına belirli aralıklarla havuz suyu eklemek uyumu kolaylaştırır. Bu işlem özellikle zayıf köklü bitkilerde önemlidir.
Dış ortam koşulları uygun hâle geldiğinde su marulu yeniden hızlı büyümeye başlayabilir. İlk sağlıklı yavrular oluşana kadar gübreleme konusunda temkinli davranılmalıdır. Bitki sayısı arttıkça yüzey düzenli olarak seyreltilmelidir. Başarılı kışlatılmış birkaç rozet, kısa sürede yeni sezonun güçlü bitki grubunu oluşturabilir.