Nevoja për dritë e orkidesë varkë

Drita është një nga faktorët kryesorë që përcakton nëse orkideja varkë do të rritet vetëm me gjethe apo do të lulëzojë rregullisht. Kjo orkide ka nevojë për ndriçim më të fortë se shumë orkide të tjera të zakonshme në shtëpi. Megjithatë, drita duhet të jetë e kontrolluar, sepse dielli i ashpër mund të djegë gjethet. Balanca midis dritës së bollshme dhe mbrojtjes nga rrezet ekstreme është thelbësore.

Sa dritë i duhet bimës

Orkideja varkë pëlqen dritë të fortë, të shpërndarë dhe të qëndrueshme. Në kushte të mira, gjethet kanë ngjyrë jeshile të çelët deri mesatare. Nëse gjethet janë shumë të errëta, bima ka gjasa të marrë pak dritë. Kjo shpesh shoqërohet me mungesë lulëzimi, edhe kur ujitja dhe plehërimi duken të rregullta.

Drita e mëngjesit është shumë e dobishme, sepse është më e butë dhe më pak djegëse. Edhe drita e pasdites së vonë mund të jetë e përshtatshme. Dielli i mesditës gjatë verës është më problematik, sidomos pas xhamit. Ai mund të rrisë temperaturën e gjethes dhe të shkaktojë njolla të thata.

Në shtëpi, vendi pranë një dritareje të ndritshme është zakonisht zgjedhja më e mirë. Dritaret me orientim lindor ose perëndimor janë shpesh më të përshtatshme. Në dritare jugore mund të nevojitet perde e lehtë gjatë muajve të nxehtë. Në dritare shumë të errëta, lulëzimi bëhet i pasigurt.

Në serë, drita mund të kontrollohet më mirë me rrjeta hijezuese dhe ajrim. Kjo i lejon bimës të marrë ndriçim të lartë pa u mbinxehur. Drita e mirë duhet të shoqërohet me temperaturë të kontrolluar. Kur drita dhe nxehtësia rriten së bashku, rreziku i stresit bëhet më i madh.

Shenjat e mungesës ose tepricës së dritës

Mungesa e dritës shfaqet ngadalë dhe shpesh nuk vihet re menjëherë. Gjethet bëhen më të gjata, më të buta dhe me ngjyrë jeshile të errët. Lastarët e rinj mund të duken të dobët dhe më pak kompaktë. Më e rëndësishmja, bima mund të mos formojë kërcellë lulorë.

Kur drita është e pamjaftueshme, plehërimi shtesë nuk e zgjidh problemin. Përkundrazi, ushqimi i tepërt në errësirë mund të nxisë rritje të butë dhe të paqëndrueshme. Bima ka nevojë për dritë për të përdorur si duhet lëndët ushqyese. Prandaj, pozicioni duhet korrigjuar para se të ndryshohet vetëm plehërimi.

Teprica e dritës shfaqet si zverdhje, njolla të thata ose djegie në sipërfaqen e gjethes. Dëmtimet nga dielli nuk rikuperohen plotësisht, sepse indi i djegur mbetet i shënuar. Nëse vërehen shenja të tilla, bima duhet zhvendosur ose hijezuar. Kalimi në kushte më të buta duhet bërë pa e futur bimën në errësirë të plotë.

Ngjyra e gjethes është një tregues i dobishëm, por duhet interpretuar me kujdes. Disa bimë kanë natyrshëm gjethe pak më të çelëta ose më të errëta. Vëzhgimi i rritjes, forcës së lastarëve dhe lulëzimit jep pamje më të plotë. Një bimë e ndriçuar mirë rritet kompakte, e fortë dhe me ritëm të rregullt.

Përshtatja e dritës sipas stinëve

Në pranverë, drita rritet gradualisht dhe bima mund të përshtatet me pozicion më të ndritshëm. Ky është moment i mirë për të forcuar rritjen e re. Megjithatë, pas dimrit gjethet mund të jenë më të ndjeshme ndaj diellit. Ekspozimi duhet rritur hap pas hapi.

Në verë, mbrojtja nga dielli i fortë është shumë e rëndësishme. Edhe bimët që e duan dritën mund të digjen në orët më të nxehta. Hijezimi i lehtë nuk do të thotë errësirë, por filtrimi i rrezeve më të ashpra. Një vend me dritë të shpërndarë dhe ajër të lëvizshëm është ideal.

Në vjeshtë, drita e bollshme ndihmon pjekjen e lastarëve dhe përgatitjen për lulëzim. Bima duhet të marrë sa më shumë ndriçim natyral pa u stresuar nga nxehtësia. Kjo periudhë është shumë e rëndësishme për cilësinë e sythave. Freskia e natës dhe drita e mirë punojnë së bashku.

Në dimër, drita bëhet e kufizuar dhe duhet shfrytëzuar sa më mirë. Bima mund të vendoset më afër dritares, duke shmangur kontaktin me xhamin e ftohtë. Perdet e trasha dhe qoshet e errëta duhet shmangur. Sa më mirë të ruhet ndriçimi dimëror, aq më e fortë do të jetë nisja e pranverës.