Procesi i mbjelljes së bizeles fillon me zgjedhjen e kohës dhe materialit të duhur. Kjo bimë është e njohur për rezistencën e saj ndaj të ftohtit, duke u bërë një nga të parat që mbillet. Ti duhet të kuptosh kërkesat e saj specifike për të pasur një fillim të mbarë. Në këtë artikull do të shqyrtojmë hapat profesionalë për mbjelljen dhe shumëzimin e suksesshëm.

Bizelja
Pisum sativum
Kujdes i lehtë
Mesdheu, Azia Perëndimore
Perime njëvjeçare
Mjedisi dhe Klima
Nevoja për dritë
Diell i plotë
Nevoja për ujë
Ujitje e rregullt
Lagështia
Lagështi mesatare
Temperatura
Freskët (13-21°C)
Toleranca ndaj ngricës
Pakëz rezistent ndaj ngricave (-2°C)
Dimërimi
Asnjë (Njëvjeçare)
Rritja dhe Lulëzimi
Lartësia
30-150 cm
Gjerësia
20-40 cm
Rritja
Shpejtë
Krasitja
Nuk kërkohet
Kalendari i lulëzimit
Maj - Korrik
J
S
M
P
M
Q
K
G
S
T
N
D
Toka dhe Mbjellja
Kërkesat e tokës
Tokë lymore, kullim i mirë
pH i tokës
Neutrale (6.0-7.5)
Nevoja për lëndë ushqyese
E ulët (nuk kërkohet)
Vendndodhja ideale
Kopsht perimesh
Veçoritë dhe Shëndeti
Vlera dekorative
E ulët
Gjethet
Gjethe jeshile, dredhëza
Aroma
E lehtë
Toksiciteti
Jo toksik
Dëmtuesit
Afidet, hiri
Shumimi
Farat

Zgjedhja e varietetit të duhur është hapi i parë që duhet të bësh. Ekzistojnë lloje të ndryshme, si ato për kokërr, për bishtajë të tërë ose ato të hershme. Ti duhet të bazosh zgjedhjen tënde në kushtet klimatike të zonës ku jeton. Leximi i përshkrimeve teknike në paketim do të të japë informacione të vlefshme.

Cilësia e farës përcakton drejtpërdrejt shkallën e mbirjes në kopshtin tënd. Përdor farëra që janë të certifikuara dhe që nuk kanë shenja dëmtimi apo myku. Një farë e shëndetshme duhet të jetë e plotë dhe me ngjyrë uniforme. Investimi në material mbjellës cilësor është gjithmonë një vendim i zgjuar ekonomik.

Para mbjelljes, mund të bësh një test të thjeshtë të mbirjes në kushte shtëpie. Vendos disa farëra në një letër të lagur dhe vëzhgo sa prej tyre mbinë. Kjo të ndihmon të llogaritësh sasinë e saktë të farës që të nevojitet për sipërfaqen tënde. Një normë mbjelljeje e saktë shmang humbjen e hapësirës në kopsht.

Përgatitja e farës për mbjellje

Trajtimi i farës përpara mbjelljes mund të përshpejtojë procesin e mbirjes në tokë. Ti mund t’i zhytësh farat në ujë të vakët për disa orë përpara se t’i mbjellësh. Kjo zbut lëkurën e jashtme të fortë dhe aktivizon proceset biologjike brenda farës. Mos i lë farat në ujë për më shumë se dymbëdhjetë orë për të shmangur kalbjen.

Inokulimi i farave me baktere azotfiksuese është një praktikë e rekomanduar nga ekspertët. Këto baktere ndihmojnë bimën të marrë azotin direkt nga atmosfera pas mbirjes. Ti mund të gjesh pluhura inokulues në dyqanet e specializuara bujqësore. Kjo metodë rrit forcën e bimës dhe përmirëson cilësinë e tokës në afatgjatë.

Mbrojtja e farës nga kërpudhat e tokës mund të bëhet përmes trajtimeve natyrale ose kimike. Disa kopshtarë përdorin pluhur qymyri ose hithra për të rritur rezistencën e farës. Ti duhet të sigurohesh që farat të jenë të thara mirë përpara se t’i trajtosh. Një farë e mbrojtur ka më shumë gjasa të mbijetojë nëse toka është e ftohtë.

Planifikimi i hapësirës midis rreshtave është një element që nuk duhet anashkaluar. Ti duhet të llogarisësh hapësirën bazuar në lartësinë që do të arrijë varieteti i zgjedhur. Rreshtat duhet të jenë mjaftueshëm larg për të lejuar kalimin tënd gjatë vjeljes. Një organizim i mirë i hapësirës rrit efikasitetin e punës sate profesionale.

Teknika e mbjelljes në terren

Mbjellja e bizeles duhet të bëhet në një thellësi prej tre deri në pesë centimetra. Ti duhet të krijosh kanale të drejta për të siguruar një rritje të rregullt të bimëve. Hapësira midis farave brenda rreshtit duhet të jetë rreth pesë deri në tetë centimetra. Kjo u lejon bimëve të kenë hapësirë të mjaftueshme për t’u zhvilluar pa u shtypur.

Pas vendosjes së farave, mbuloji ato me tokë të shkrifët dhe ngjishe lehtësisht. Ti duhet të sigurohesh që kontakti midis farës dhe tokës të jetë maksimal. Ajri i tepërt rreth farës mund të thajë rrënjët e reja sapo ato të dalin. Përdorimi i një rrule të lehtë mund të ndihmojë në këtë proces teknik.

Bimët shoqëruese
Bizelja e kopshtit
Udhëzues
Dielli i plotë ose gjysmëhija është ideale.
Mbajeni tokën vazhdimisht të lagësht, por jo të mbytur.
Preferon tokë të kulluar mirë dhe të pasur me lëndë organike.
Shoqërues perfektë
Karotat
Daucus carota
Shkëlqyer
Karotat ndihmojnë në thërrmimin e tokës për rrënjët e bizeles.
J S M P M Q K G S T N D
Rrepat
Raphanus sativus
Shkëlqyer
Rriten shpejt dhe vilen para se bizelja të kërkojë hapësirë.
J S M P M Q K G S T N D
Misri
Zea mays
Partner i mirë
Bizelja siguron azot për misrin dhe përdor kërcellin e tij si mbështetje.
J S M P M Q K G S T N D
Kastrat
Cucumis sativus
Partner i mirë
Kanë nevoja të ngjashme për ujitje dhe rriten mirë së bashku.
J S M P M Q K G S T N D
Fqinjë që duhen shmangur

Hudhra (Allium sativum)

Hudhra pengon rritjen e bishtajoreve që fiksojnë azotin.

Qepa (Allium cepa)

Qepët mund të pengojnë zhvillimin e bimëve të bizeles.

Presh (Allium ampeloprasum)

Preshi nuk pajtohet mirë me bimët që fiksojnë azotin.

Qepa e njomë (Allium schoenoprasum)

Pengon rritjen njësoj si anëtarët e tjerë të familjes së qepës.

Ujitja menjëherë pas mbjelljes është e domosdoshme nëse toka është e thatë. Përdor një rrymë uji të butë që të mos i nxjerrësh farat në sipërfaqe. Ti duhet të ruash një lagështi konstante derisa të shohësh gjethet e para të gjelbra. Lagështia e tepërt duhet shmangur për të parandaluar asfiksinë e farave nën tokë.

Shënimi i rreshtave me etiketa është një praktikë e mirë për çdo kopshtar të organizuar. Shkruaj emrin e varietetit dhe datën e saktë të mbjelljes në çdo etiketë. Kjo të ndihmon të vëzhgosh kohën e rritjes dhe të planifikosh vjeljen në mënyrë profesionale. Gjithashtu, kjo lehtëson identifikimin e bimëve nëse mbjell lloje të ndryshme.

Shumëzimi dhe ruajtja e farave

Nëse dëshiron të prodhosh farat e tua, duhet të zgjedhësh bimët më të shëndetshme. Ti nuk duhet t’i vjelësh bishtajat e këtyre bimëve për konsum gjatë sezonit. Lëri bishtajat të piqen plotësisht derisa të marrin një ngjyrë kafe dhe të thahen. Bima do të fillojë të zverdhet, gjë që tregon se farat janë gati.

Vjelja e farave duhet të bëhet në një ditë të thatë dhe pa diell të fortë. Hapini bishtajat e thara dhe nxirrni kokrrat e forta dhe të rrudhosura nga brenda. Ti duhet t’i pastrosh farat nga mbetjet e bimës përpara se t’i depozitosh. Vetëm farat që janë plotësisht të thara do të ruhen me sukses gjatë dimrit.

Ruajtja e farave kërkon një ambient të freskët, të errët dhe me lagështi të ulët. Mund të përdorësh qese letre ose vazo qelqi që mbyllen mirë për këtë qëllim. Ti duhet të vendosësh një paketë të vogël siliceli për të thithur lagështinë e mbetur. Etiketimi i saktë i enëve me vitin e prodhimit është hapi i fundit i rëndësishëm.

Testimi i farave të ruajtura duhet të bëhet çdo vit përpara sezonit të ri. Shumëzimi i bizeles nga farat e tua të kursen para dhe të siguron vazhdimësi. Ti mund të përshtatësh varietetin me kushtet e tua specifike përmes seleksionimit ndër vite. Ky është niveli më i lartë i profesionalizmit në menaxhimin e një kopshti bujqësor.