Krasitja e limonit përdoret për të formuar një kurorë të ajrosur, për të larguar pjesët e dëmtuara dhe për të ruajtur ekuilibrin mes rritjes dhe frutëzimit. Pema nuk ka nevojë për ndërhyrje të rënda çdo vit, sepse prerjet e tepërta mund të nxisin shumë filiza vegjetativë. Çdo prerje duhet të ketë një qëllim të qartë dhe të kryhet me mjete të pastra. Forma natyrore e bimës duhet respektuar në vend që kurora të detyrohet në një model tepër të ngurtë.

Koha dhe mjetet e krasitjes

Krasitja kryesore bëhet zakonisht në fund të dimrit ose në fillim të pranverës. Në këtë kohë mund të dallohet më lehtë struktura e kurorës dhe bima po përgatitet për rritje të re. Në zona me rrezik të ftohti, prerjet e mëdha shtyhen derisa temperaturat të stabilizohen. Degët e dëmtuara ose të sëmura mund të hiqen në çdo kohë.

Gërshërët duhet të jenë të mprehta që prerja të jetë e pastër. Te degët më të trasha përdoret sharrë e posaçme, e cila nuk shqyen lëvoren. Mjetet dezinfektohen para punës dhe pas prerjes së indeve të dyshuara për sëmundje. Një prerje e rregullt shërohet më shpejt dhe është më pak e ndjeshme ndaj infeksionit.

Prerja bëhet pak mbi një syth të orientuar në drejtimin ku dëshirohet rritja e re. Nuk duhet lënë cung i gjatë, sepse ai thahet dhe mund të bëhet pikë hyrjeje për sëmundje. Prerja tepër pranë sythit mund ta dëmtojë atë. Këndi i lehtë ndihmon që uji të mos qëndrojë mbi sipërfaqe.

Degët e mëdha hiqen në disa hapa për të shmangur shqyerjen e lëvores. Fillimisht bëhet një prerje e vogël nga poshtë, më pas dega pritet nga sipër më larg trungut. Në fund hiqet cungu duke respektuar unazën natyrore të degës. Kjo teknikë mbron trungun dhe përshpejton mbylljen e plagës.

Më shumë artikuj mbi këtë temë

Formimi dhe rrallimi i kurorës

Në vitet e para zgjidhen disa degë kryesore të shpërndara mirë rreth trungut. Ato duhet të kenë kënde të qëndrueshme dhe të mos konkurrojnë drejtpërdrejt me njëra-tjetrën. Filizat shumë të afërt, të kryqëzuar ose të orientuar nga brenda hiqen gradualisht. Formimi duhet të zhvillohet gjatë disa sezoneve dhe jo me një krasitje të vetme të rëndë.

Kurora e dendur pengon dritën dhe qarkullimin e ajrit. Degët që fërkohen krijojnë plagë dhe bëhen më të ndjeshme ndaj infeksioneve. Rrallimi i kujdesshëm lejon që drita të arrijë pjesët e brendshme. Megjithatë, heqja e tepërt mund të ekspozojë papritur trungun dhe frutat ndaj djegies së diellit.

Filizat e fuqishëm vertikalë përdorin shumë energji dhe shpesh prodhojnë pak fruta. Ata mund të hiqen nga baza kur janë të rinj dhe të butë. Disa prej tyre mund të ruhen kur nevojiten për të zëvendësuar një degë të vjetër. Vendimi merret sipas pozicionit dhe strukturës së përgjithshme të pemës.

Filizat që dalin poshtë pikës së shartimit duhet të hiqen menjëherë. Ata i përkasin nënshartesës dhe mund të rriten më fuqishëm se varieteti i dëshiruar. Nëse lihen, konkurrojnë për ujë, dritë dhe lëndë ushqyese. Prerja bëhet sa më pranë pikës së origjinës pa dëmtuar trungun.

Më shumë artikuj mbi këtë temë

Shkurtimi, ripërtëritja dhe kujdesi pas prerjes

Shkurtimi i majave nxit degëzimin anësor dhe ndihmon në krijimin e një kurore më kompakte. Ai është veçanërisht i dobishëm për limonët në vazo, ku hapësira është e kufizuar. Prerjet duhet të jenë të moderuara dhe të shpërndara në mënyrë të barabartë. Shkurtimi i të gjitha degëve në të njëjtën lartësi krijon rritje të dendur dhe jo gjithmonë natyrore.

Një pemë e vjetër dhe e dobësuar mund të ripërtërihet gradualisht. Çdo vit hiqet vetëm një pjesë e degëve të vjetra dhe ruhet mjaftueshëm kurorë për fotosintezë. Prerja shumë e fortë në një sezon mund të shkaktojë shpërthim filizash të brishtë. Ripërtëritja e ngadaltë ruan më mirë ekuilibrin mes rrënjëve dhe pjesës ajrore.

Pas krasitjes, ujitja vazhdon sipas lagështisë së tokës dhe nuk rritet automatikisht. Një kurorë më e vogël konsumon më pak ujë, ndaj substrati mund të thahet më ngadalë. Plehërimi i fortë menjëherë pas prerjes mund të prodhojë rritje tepër të butë. Ushqimi jepet në mënyrë të ekuilibruar kur shfaqen filiza të rinj.

Prerjet kontrollohen gjatë javëve pasuese për tharje, çarje ose rrjedhje. Degët e reja drejtohen herët, ndërsa janë ende elastike. Filizat që dalin në numër të madh pas një krasitjeje të fortë rrallohen gradualisht. Vëzhgimi pas ndërhyrjes është po aq i rëndësishëm sa vetë prerja.