Krasitja dhe shkurtimi i eskalonies së kuqe

Krasitja e eskalonies së kuqe shërben për të ruajtur shëndetin, formën dhe aftësinë e saj për të lulëzuar. Ndërhyrjet e lehta dhe të rregullta janë zakonisht më të dobishme se prerjet e rralla dhe shumë të forta. Koha e gabuar mund të heqë sythat e luleve ose të nxisë rritje të ndjeshme para dimrit. Për këtë arsye, çdo prerje duhet të ketë një qëllim të qartë dhe të përshtatet me moshën dhe përdorimin e shkurres.

Koha më e përshtatshme për krasitje

Krasitja kryesore bëhet zakonisht pas përfundimit të valës së parë të lulëzimit. Në këtë moment, mund të shkurtohen degët e zgjatura pa humbur pjesën më të madhe të luleve të sezonit. Bima ka ende kohë të prodhojë rritje të re dhe të forcohet para dimrit. Në kushte të favorshme, mund të shfaqet edhe një lulëzim i dytë më i lehtë.

Në fillim të pranverës bëhet kryesisht krasitje sanitare. Degët e dëmtuara nga ngrica, të thyera ose të thara hiqen pasi të jenë të dukshme kufijtë mes indit të gjallë dhe atij të vdekur. Prerja shumë e hershme mund të largojë pjesë që do të rikuperoheshin. Duhet pritur fryrja e sythave nëse gjendja e degëve nuk është e qartë.

Krasitja e fortë në vjeshtë nuk rekomandohet në zona me dimra të ftohtë. Prerjet dhe rritja e re që mund të pasojë janë më të ndjeshme ndaj ngricave. Gjithashtu, reduktimi i madh i kurorës ul rezervat që bima përdor gjatë dimrit. Në vjeshtë largohen vetëm pjesët e dëmtuara ose degët që paraqesin rrezik thyerjeje.

Degët e sëmura duhet të priten menjëherë, pavarësisht stinës. Prerja bëhet disa centimetra poshtë zonës së prekur, në ind të pastër dhe të shëndetshëm. Mjetet dezinfektohen pas çdo dege kur dyshohet për infeksion. Materiali i hequr largohet nga kopshti dhe nuk përdoret për copa shumimi.

Teknikat e formimit dhe shkurtimit

Për një shkurre me pamje natyrore, shkurtohen vetëm degët që dalin jashtë formës së përgjithshme. Prerja bëhet mbi një syth që drejtohet nga jashtë, në mënyrë që rritja e re të hapë kurorën. Kjo teknikë përmirëson qarkullimin e ajrit dhe depërtimin e dritës. Prerjet e rastësishme në mes të degës mund të krijojnë shumë filiza të dobët.

Në gardhe, anët mund të rregullohen me gërshërë manuale ose elektrike. Baza duhet të mbetet pak më e gjerë se pjesa e sipërme. Kjo formë lejon që drita të arrijë edhe degët e poshtme dhe parandalon zhveshjen e gardhit. Një profil plotësisht vertikal ose më i gjerë në majë krijon hije të tepërt në bazë.

Krasitja nuk duhet të heqë çdo vit sasi të mëdha të kurorës. Heqja e vazhdueshme e gjetheve dobëson fotosintezën dhe redukton lulëzimin. Në mirëmbajtjen rutinë mjafton zakonisht shkurtimi i rritjes së fundit. Degët më të vjetra hiqen në mënyrë selektive për të krijuar hapësirë për filizat e rinj.

Mjetet duhet të jenë të mprehta, të pastra dhe të përshtatshme për trashësinë e degës. Gërshërët e zakonshme përdoren për degë të holla, ndërsa degët e trasha kërkojnë gërshërë me leva ose sharrë krasitjeje. Prerja bëhet e pastër, pa shtypur ose shqyer lëvoren. Një sipërfaqe e rregullt mbyllet më shpejt dhe ka më pak rrezik infeksioni.

Rinovimi i shkurreve të vjetra

Shkurret e vjetra mund të humbasin dendësinë dhe të zhvillojnë shumë degë të trasha në qendër. Rinovimi gradual është metoda më e sigurt për t’i kthyer vitalitetin. Çdo vit hiqet një pjesë e degëve më të vjetra pranë bazës. Hapësira e krijuar lejon që filizat e rinj të marrin dritë dhe ajër.

Nuk rekomandohet heqja e të gjitha degëve të vjetra në një sezon të vetëm, veçanërisht në klimë të ftohtë. Një ndërhyrje e tillë krijon stres të madh dhe mund të dobësojë rrënjët. Procesi mund të ndahet në dy ose tre vjet. Kjo e mban një pjesë të kurorës funksionale gjatë gjithë periudhës së rinovimit.

Në raste të veçanta, një shkurre shumë e rrënuar mund të pritet fort pranë bazës. Para kësaj ndërhyrjeje duhet kontrolluar nëse bima është e shëndetshme dhe ka sistem rrënjor të fuqishëm. Krasitja bëhet në pranverë, pasi të ketë kaluar rreziku i ngricave të forta. Më pas nevojiten ujitje e rregullt dhe ushqim i moderuar për të mbështetur filizat e rinj.

Pas rinovimit, nuk duhet të lejohen të gjitha degët e reja të zhvillohen pa kontroll. Zgjidhen filizat më të fortë dhe të vendosur mirë, ndërsa të tjerët rrallohen. Majat mund të shkurtohen lehtë për të nxitur degëzim anësor. Me mirëmbajtje të kujdesshme, shkurret krijojnë një kurorë të re, të ekuilibruar dhe me lulëzim më të mirë.