Krasitja dhe shkurtimi i barbarozës me aromë limoni

Krasitja është ndër ndërhyrjet më të rëndësishme për të ruajtur barbarozën me aromë limoni të dendur, të re dhe të ekuilibruar. Pa shkurtim, degët priren të zgjaten, të drunjëzohen dhe të humbasin gjethet në pjesën e poshtme. Prerjet e kryera në kohën e duhur aktivizojnë sythat anësorë dhe krijojnë një kurorë më të pasur. Një teknikë e pastër dhe e matur e ndihmon bimën të rikuperohet shpejt pa humbur forcën.

Koha e përshtatshme për krasitje

Krasitja kryesore bëhet zakonisht në fund të dimrit ose në fillim të pranverës. Në këtë periudhë bima përgatitet për rritje të re dhe shëron më shpejt plagët. Degët e zgjatura gjatë dimrit mund të shkurtohen ndjeshëm. Prerja krijon një bazë të fortë për kurorën e sezonit të ri.

Gjatë verës mund të bëhen ndërhyrje të lehta korrigjuese. Majat e degëve shkurtohen për të nxitur degëzimin. Kjo metodë parandalon formimin e kërcelleve shumë të gjata. Shkurtimi i moderuar mund të përsëritet sa herë që rritja bëhet e çrregullt.

Në vjeshtë, krasitja duhet të jetë më e kujdesshme. Bima po ngadalëson aktivitetin dhe plagët shërohen më ngadalë. Mund të hiqen vetëm degët e dëmtuara, të sëmura ose tepër të gjata. Një krasitje shumë e fortë para dimrit mund ta dobësojë bimën.

Krasitja nuk duhet kryer kur bima është e vyshkur ose ka rrënjë të dëmtuara. Fillimisht duhet korrigjuar ujitja dhe të stabilizohen kushtet. Një bimë nën stres ka më pak energji për të formuar inde të reja. Prerja bëhet vetëm pasi gjethet të tregojnë shenja rikuperimi.

Teknikat e prerjes dhe formimit

Mjetet duhet të jenë të mprehta dhe të dezinfektuara. Një prerje e pastër mbyllet më shpejt dhe zvogëlon rrezikun e infeksionit. Gërshërët e papastra mund të përhapin sëmundje nga një bimë te tjetra. Dezinfektimi përsëritet veçanërisht pas heqjes së indeve të dyshimta.

Prerja bëhet pak mbi një nyje të shëndetshme. Sythat pranë asaj zone aktivizohen dhe prodhojnë degë anësore. Drejtimi i sythit ndikon në formën e rritjes së re. Për kurorë të hapur, preferohet një syth që drejtohet nga jashtë.

Degët e kryqëzuara, të dobëta ose që rriten drejt qendrës mund të hiqen. Kjo përmirëson qarkullimin e ajrit dhe depërtimin e dritës. Kurora nuk duhet rralluar aq shumë sa të humbasë shumicën e gjetheve. Ndërhyrja e balancuar ruan aftësinë fotosintetike të bimës.

Majat e buta mund të këputen me gishta të pastër ose të priten me gërshërë të vogla. Kjo teknikë quhet majëzim dhe përdoret te degët e reja. Pas heqjes së majës, zakonisht zhvillohen dy ose më shumë degë anësore. Majëzimi i përsëritur krijon një bimë të dendur dhe të përshtatshme për vazo.

Kujdesi pas krasitjes dhe përdorimi i copave

Pas krasitjes, bima duhet të vendoset në dritë të mirë, por të mbrohet përkohësisht nga dielli përvëlues. Ujitja vazhdon vetëm kur substrati e kërkon. Lagështia e tepërt pas prerjes rrit rrezikun e sëmundjeve. Ajrosja e mirë ndihmon plagët të thahen dhe të mbyllen.

Plehërimi nuk duhet të jetë i fortë menjëherë pas një krasitjeje të rëndë. Bima ka më pak gjethe dhe përdor më pak ushqim. Pas shfaqjes së sythave të rinj mund të fillojë një plehërim i lehtë. Një dozë e moderuar mbështet degëzimin pa krijuar rritje të butë.

Copat e shëndetshme mund të përdoren për shumim. Zgjidhen pjesë pa lule, me disa nyje dhe gjethe të paprekura. Gjethet e poshtme hiqen dhe copa futet në substrat të lehtë. Në këtë mënyrë, krasitja shërben njëkohësisht për formimin dhe shtimin e koleksionit.

Degët e sëmura ose të mbuluara me dëmtues nuk duhet të përdoren për shumim. Ato largohen nga zona e kultivimit dhe mjetet pastrohen menjëherë. Bima kontrollohet gjatë javëve pasuese për shenja infeksioni. Rritja e re, e dendur dhe me ngjyrë të shëndetshme tregon se krasitja është kryer me sukses.