Krasitja dhe pastrimi i aguliçes aurikulë

Aguliçja aurikulë nuk ka nevojë për krasitje të rëndë, por për pastrim të rregullt dhe heqje të kujdesshme të pjesëve të dëmtuara. Ndërhyrjet e sakta ruajnë rozetën të ajrosur, kufizojnë sëmundjet dhe drejtojnë energjinë e bimës drejt rrënjëve e sytheve të rinj. Prerja e tepërt mund të dobësojë bimën, sepse gjethet e shëndetshme janë burimi kryesor i energjisë. Mjetet e pastra dhe koha e përshtatshme janë thelbësore për çdo ndërhyrje.

Heqja e luleve dhe kërcelleve të vjetra

Lulet e vyshkura hiqen kur petalet fillojnë të thahen dhe humbasin ngjyrën. Kjo përmirëson pamjen dhe parandalon grumbullimin e indeve të lagura. Kërcelli pritet pranë bazës, pa prekur gjethet e reja. Mjeti duhet të jetë i mprehtë për të krijuar një prerje të pastër.

Heqja e luleve pengon formimin e farave dhe kursen energjinë e bimës. Kjo është veçanërisht e dobishme për ekzemplarët e rinj ose të dobësuar. Bima mund të përdorë rezervat për zhvillimin e rrënjëve dhe rozetave anësore. Në kushte të mira, ky kujdes ndihmon në lulëzim më të fortë sezonin tjetër.

Kur kërkohet prodhimi i farave, disa kërcelle lihen të piqen. Kapsulat kontrollohen rregullisht që farat të mos shpërndahen vetë. Vetëm kërcellet e shëndetshme dhe të forta zgjidhen për këtë qëllim. Pjesa tjetër hiqet për të mos e lodhur tepër bimën.

Kërcellet nuk duhen shqyer me dorë nëse nuk shkëputen lehtë. Tërheqja mund të çajë indet pranë kurorës dhe të krijojë hyrje për patogjenë. Pas prerjes, mbetjet largohen nga vazoja ose shtrati. Sipërfaqja e plagës mbahet e thatë.

Pastrimi i gjetheve dhe rinovimi i rozetës

Gjethet e verdha ose të thara hiqen sapo të mund të shkëputen pa dëmtuar bazën. Ato priten afër kurorës me gërshërë të vogla. Pjesët e shëndetshme nuk shkurtohen vetëm për arsye estetike. Çdo gjethe aktive ndihmon në ushqimin e bimës.

Gjethet me njolla të dyshimta hiqen veçmas dhe kontrollohen për shenja sëmundjeje. Mjeti dezinfektohet pas çdo prerjeje kur ekziston rreziku i infeksionit. Materiali i sëmurë nuk lihet pranë bimëve të tjera. Pastrimi kryhet në mot të thatë për të përshpejtuar mbylljen e plagëve.

Rozetat e vjetra mund të bëhen të ngritura dhe të zhvillojnë një bazë të zhveshur. Në vend të krasitjes së fortë, bima ndahet dhe rimbillet. Pjesët më të reja me rrënjë të shëndetshme përdoren për rinovim. Rozetat e dobëta ose të kalbura largohen.

Ndarja periodike ruan formën kompakte dhe parandalon mbipopullimin. Bimët shumë të dendura mbajnë lagështi ndërmjet gjetheve. Pas ndarjes, çdo rozetë ka më shumë dritë dhe ajër. Kjo ndërhyrje kryhet zakonisht pas lulëzimit ose në fillim të vjeshtës.

Koha, mjetet dhe kujdesi pas prerjes

Koha më e mirë për pastrimin kryesor është pas lulëzimit. Bima është ende aktive dhe mund të shërojë plagët para periudhës së pushimit. Ndërhyrjet e vogla mund të bëhen gjatë gjithë vitit kur shfaqen pjesë të kalbura. Në temperatura shumë të ulëta shmangen prerjet e panevojshme.

Gërshërët dhe thikat duhet të jenë të mprehta, të pastra dhe të përshtatshme për punë të imët. Një mjet i topitur shtyp indet dhe krijon plagë të parregullta. Dezinfektimi bëhet para fillimit dhe ndërmjet bimëve. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në një koleksion me shumë kultivarë.

Pas prerjes, bima nuk ujitet nga sipër. Plagët duhet të mbeten të thata për të zvogëluar rrezikun e kalbëzimit. Nëse nevojitet ujë, ai jepet drejtpërdrejt në substrat. Bima mbahet në një vend të ajrosur dhe larg shiut për një periudhë të shkurtër.

Plehërimi i fortë nuk përdoret menjëherë pas një ndërhyrjeje të madhe. Bima ka nevojë fillimisht të stabilizojë rrënjët dhe të mbyllë plagët. Ujitja mbahet e moderuar dhe drita e filtruar. Shfaqja e gjetheve të reja tregon se rikuperimi po ecën normalisht.