Përgatitja e nelsonit të purpurt për dimrin është një proces që siguron mbijetesën e tij në motin e ftohtë. Megjithëse kjo bimë është mjaft rezistente ndaj ngricave, disa masa paraprake nuk dëmtojnë asnjëherë. Cikli i saj dyvjeçar do të thotë që ajo duhet të kalojë një dimër për të lulëzuar përsëri. Kuptimi i nevojave të saj gjatë periudhës së fjetjes është kyç për një kopshtari të mbarë.

Gjatë vjeshtës, bima fillon të ngadalësojë rritjen e saj dhe të përgatitet për temperaturat që po ulen. Rozeta e gjetheve mund të bëhet më kompakte dhe pushi të duket edhe më i dendur mbi sipërfaqe. Kjo është një mënyrë natyrale që bima përdor për të mbrojtur qendrën e saj nga i ftohti i hidhur. Në këtë artikull, do të mësoni hapat e nevojshëm për ta kaluar dimrin pa asnjë humbje në kopsht.

Pastrimi i vjeshtës dhe përgatitja

Hapi i parë në përgatitjen për dimër është heqja e pjesëve të vdekura ose të dëmtuara të bimës. Prerja e kërcejve të luleve të thara ndihmon bimën të ruajë energjinë për rrënjët e saj gjatë muajve të ftohtë. Megjithatë, mos e prek rozetën bazale të gjetheve sepse ajo shërben si mbrojtje natyrale për sythin qendror. Pastrimi i zonës përreth nga mbeturinat organike parandalon strehimin e dëmtuesve gjatë dimrit.

Nëse jeton në një zonë me lagështi të lartë gjatë dimrit, sigurohu që drenazhi të jetë funksional. Gjatë dimrit, armiku më i madh nuk është i ftohti, por lagështia e tepërt në rrënjë. Mund të shtosh pak zhavorr rreth bazës së bimës për të ndihmuar ujin të largohet më shpejt. Një tokë e ngopur me ujë që ngrin mund të shkaktojë çarje të rrënjëve dhe vdekjen e bimës.

Mbrojtja ndaj ngricave të forta

Në zonat ku temperaturat bien shumë nën zero, një mbulim i lehtë mund të jetë i dobishëm për bimën. Mund të përdorësh degë bredhi ose kashtë të pastër për të mbuluar lehtësisht rozetën e gjetheve të argjendta. Kjo krijon një shtresë izoluese ajri që mbron bimën nga erërat e forta dhe të ftohta të dimrit. Shmang përdorimin e plastikës ose materialeve që nuk marrin frymë sepse ato do të kalbin bimën.

Nëse bima ndodhet në një vazo, ajo është më e rrezikuar sepse rrënjët nuk kanë mbrojtjen e tokës së thellë. Vazot duhet të zhvendosen në një vend të mbrojtur nga era ose të mbështillen me materiale izoluese. Gjithashtu, sigurohu që vazoja të jetë e ngritur nga toka për të lejuar kullimin e plotë të ujit. Bimët në vazo kërkojnë vëmendje pak më të madhe gjatë ditëve me ngricë të zgjatur.

Kujdesi gjatë muajve të dimrit

Gjatë dimrit, nevojat për ujë janë pothuajse zero për nelsonin e purpurt që mbillet direkt në tokë. Reshjet natyrale të shiut ose dëborës janë zakonisht më se të mjaftueshme për të mbajtur bimën gjallë. Nëse kemi një dimër jashtëzakonisht të thatë dhe pa dëborë, mund të bësh një ujitje shumë të lehtë. Kjo duhet bërë vetëm në ditët kur temperatura është mbi zero dhe toka nuk është e ngrirë.

Mos u shqetëso nëse gjethet e jashtme të rozetës fillojnë të nxihen ose të thahen paksa nga i ftohti. Ky është një proces normal dhe bima thjesht po sakrifikon pjesët e jashtme për të mbrojtur zemrën e saj. Sa kohë që qendra e rozetës mbetet e fortë dhe e shëndetshme, bima do të mbijetojë pa probleme. Durimi është virtyti kryesor i kopshtarit gjatë kësaj periudhe të qetësisë vegjetative.

Zgjimi në pranverë dhe vlerësimi

Sapo temperaturat të fillojnë të rriten dhe dita të zgjatet, do të vëresh shenjat e para të zgjimit. Largo me kujdes çdo material mbrojtës që ke vendosur gjatë dimrit për të lejuar dritën të arrijë gjethet. Ky është momenti për të parë nëse bima ka pësuar ndonjë dëm serioz nga ngricat ose lagështia. Hiqi gjethet e thara me dorë ose me një gërshërë të pastër për t’i dhënë vend rritjes së re.

Nëse toka është ngritur për shkak të ngrirjes dhe shkrirjes, shtype lehtë me dorë rreth bazës së bimës. Kjo do të rivendosë kontaktin e rrënjëve me dheun nëse ato janë zhvendosur gjatë periudhës së dimrit. Sapo të shohësh gjethet e reja jeshile-argjend duke dalë nga qendra, bima është gati për sezonin e ri. Ky rizgjim është një nga momentet më shpërblyese për çdo adhurues të kopshtarisë.