Dimërimi i këmbanave të koralit në kopsht dhe në vazo

Këmbanat e koralit janë bimë shumëvjeçare që mund të kalojnë mirë dimrin kur janë të mbjella në kushte të përshtatshme. Megjithatë, qëndrueshmëria e tyre nuk duhet të ngatërrohet me mungesë të plotë kujdesi. Rrënjët e cekëta, toka e lagësht dhe ngricat e përsëritura mund të krijojnë stres të dukshëm. Përgatitja e mirë para dimrit ndihmon që bima të ruajë fuqinë dhe të nisë sezonin e ri me gjethe të shëndetshme.

Përgatitja para të ftohtit

Përgatitja për dimër fillon në fund të verës dhe në vjeshtë. Plehërimi me azot duhet të ndalet, sepse nxit rritje të re dhe të butë. Bima duhet të forcojë indet ekzistuese, jo të prodhojë gjethe të brishta. Ky ritëm natyral e bën më rezistente ndaj temperaturave të ulëta.

Në vjeshtë, toka duhet të kontrollohet për lagështi. Nëse periudha është e thatë, një ujitje e thellë para ngricave mund të jetë e dobishme. Rrënjët e thata hyjnë në dimër më të dobëta. Megjithatë, toka nuk duhet të mbetet e qullët.

Gjethet shumë të dëmtuara ose të sëmura mund të hiqen para dimrit. Nuk është e nevojshme të pritet e gjithë bima, sepse gjethet e shëndetshme ofrojnë mbrojtje të pjesshme. Prerja e tepruar në vjeshtë mund ta ekspozojë qafën ndaj të ftohtit. Pastrimi duhet të jetë selektiv dhe i kujdesshëm.

Mulch-i mund të përdoret si mbrojtje, por me masë. Një shtresë e lehtë rreth bimës mbron rrënjët nga luhatjet e temperaturës. Shtresa nuk duhet të mbulojë qendrën e tufës. Lagështia e bllokuar në qafë është më e rrezikshme se i ftohti i thatë.

Mbrojtja në tokë të hapur

Në tokë të hapur, këmbanat e koralit zakonisht dimërojnë më mirë kur toka kullon mirë. Problemi kryesor nuk është gjithmonë ngrica, por kombinimi i të ftohtit me lagështinë e tepërt. Në tokë të rëndë, rrënjët mund të dëmtohen gjatë periudhave të gjata me ujë të ndenjur. Për këtë arsye, përmirësimi i kullimit është mbrojtje afatgjatë.

Ngritja dhe ulja e tokës nga ngrirja dhe shkrirja mund ta shtyjë bimën lart. Kjo ndodh sidomos te bimët e reja me rrënjë ende të cekëta. Në fund të dimrit, duhet kontrolluar nëse qafa e bimës është ekspozuar. Nëse po, toka shtypet lehtë dhe shtohet pak substrat rreth rrënjëve.

Në zona me erë të ftohtë, gjethet mund të thahen nga dehidratimi dimëror. Bima humbet ujë, ndërsa rrënjët nuk mund ta zëvendësojnë kur toka është e ngrirë. Një vend i mbrojtur nga era e drejtpërdrejtë ndihmon shumë. Mbjellja pranë bimëve më të larta mund të krijojë mikroklimë më të butë.

Nuk duhet përdorur mbulesë plastike e mbyllur mbi bimë. Ajo bllokon lagështinë dhe mund të shkaktojë kalbëzim. Materialet natyrale, të ajrosura dhe të lehta janë më të sigurta. Qëllimi është të zbuten luhatjet, jo të krijohet një mjedis i mbyllur.

Dimërimi i bimëve në vazo

Bimët në vazo janë më të ndjeshme ndaj të ftohtit sesa ato në tokë. Rrënjët janë të rrethuara nga një sasi e kufizuar substrati dhe ngrijnë më shpejt. Vazoja duhet të vendoset në një vend të mbrojtur nga era dhe reshjet e tepërta. Një cep pranë muri është shpesh më i sigurt se një hapësirë e hapur.

Vazoja mund të izolohet me material mbrojtës. Kjo ndihmon në uljen e luhatjeve të temperaturës rreth rrënjëve. Nuk është e nevojshme që bima të futet në dhomë të ngrohtë, sepse nxehtësia e tepërt mund ta çrregullojë pushimin dimëror. Më i përshtatshëm është një vend i freskët, i ndritshëm dhe i mbrojtur.

Substrati në vazo nuk duhet të thahet plotësisht. Edhe në dimër, rrënjët kanë nevojë për pak lagështi. Kontrolli duhet të bëhet herë pas here, sidomos nëse vazoja qëndron nën strehë dhe nuk merr shi. Ujitja bëhet pak, vetëm kur substrati është tharë dukshëm.

Kullimi mbetet i rëndësishëm edhe gjatë dimrit. Uji i tepërt në vazo mund të ngrijë dhe të dëmtojë rrënjët. Pjata poshtë vazos duhet të zbrazet ose të hiqet. Vazoja duhet të qëndrojë në mënyrë që uji të largohet lirshëm.

Kujdesi në fund të dimrit dhe në pranverë

Në fund të dimrit, këmbanat e koralit mund të duken të lodhura. Gjethet e vjetra shpesh janë të njollosura, të thara ose të dëmtuara nga era. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se bima ka vdekur. Nëse qendra është e fortë dhe ka sytha të rinj, rikuperimi është i mundshëm.

Pastrimi pranveror duhet të bëhet gradualisht. Gjethet e dëmtuara hiqen kur rreziku i të ftohtit të rëndë ka kaluar. Nuk duhet nxituar me prerje shumë të thellë në ditët e para të buta. Ngricat e vona mund të dëmtojnë rritjen e ekspozuar.

Një shtresë e hollë komposti në pranverë ndihmon në rifillimin e rritjes. Ajo ushqen bimën dhe përmirëson strukturën e sipërfaqes së tokës. Pas aplikimit, ujitja e lehtë ndihmon përfshirjen e lëndëve ushqyese. Kjo është më e mirë se plehërimi i fortë menjëherë pas dimrit.

Nëse bima është ngritur nga toka, duhet rimbjellë ose stabilizuar. Rrënjët e ekspozuara thahen shpejt në pranverë. Shtimi i pak dheu dhe shtypja e butë rreth bazës e kthen bimën në pozicion të sigurt. Ky kontroll i hershëm shpesh përcakton cilësinë e rritjes gjatë gjithë sezonit.