Dimërimi i bredhit të Kaukazit është një proces natyral që kërkon përgatitje të kujdesshme nga ana e kopshtarit. Ky bredh është i njohur për rezistencën e tij të lartë ndaj temperaturave të ulëta, por kjo nuk do të thotë se është i imunizuar ndaj dëmeve të dimrit. Problemi kryesor gjatë këtij sezoni nuk është vetëm i ftohti, por kombinimi i erës së thatë dhe diellit të dimrit. Përgatitja e duhur siguron që pema të mbetet e gjelbër dhe e shëndetshme deri në pranverë.

Ujitja e fundit e bollshme para se toka të ngrijë është ndoshta veprimi më i rëndësishëm që mund të bësh. Pemët gjithmonë të gjelbra vazhdojnë të humbasin ujë përmes gjilpërave edhe gjatë muajve të ftohtë. Nëse toka është e thatë kur ngrin, rrënjët nuk mund të zëvendësojnë lagështinë e humbur, gjë që çon në tharje. Një tokë e ngopur me ujë vepron gjithashtu si një rezervuar nxehtësie, duke mbrojtur sistemin rrënjor.

Mbrojtja e pemëve të reja është e domosdoshme gjatë tre deri në pesë viteve të para pas mbjelljes. Ato nuk kanë ende një sistem rrënjor aq të thellë sa të arrijnë lagështinë nën zonën e ngrirjes. Përdorimi i pëlhurave mbrojtëse ose thasëve mund të reduktojë ndikimin e erërave të forta të veriut. Këto mbrojtëse duhet të lejojnë ajrosjen, ndaj shmangni përdorimin e plastikës që mund të shkaktojë mbinxehje në ditët me diell.

Mulçimi i bazës së pemës luan një rol kritik si izolator termik gjatë netëve me ngrica ekstreme. Një shtresë e trashë lëvore druri mban temperaturën e tokës më të qëndrueshme dhe parandalon ciklet e ngrirjes dhe shkrirjes së shpejtë. Këto cikle mund të “shkulin” fidanët e vegjël nga toka, duke dëmtuar rrënjët e holla. Sigurohuni që mulçi të jetë i pastër dhe i shpërndarë mirë përreth zonës së rrënjëve.

Menaxhimi i dëborës së rëndë

Dëbora e rëndë dhe e lagësht mund të jetë një kërcënim serioz për strukturën e degëve të bredhit. Megjithëse degët e këtij bredhi janë elastike, pesha e tepërt mund t’i thyejë ato ose të deformojë formën e kurorës. Rekomandohet që pas çdo reshjeje të madhe dëbore, të shkundni lehtësisht degët me një mjet të butë. Gjithmonë lëvizni dëborën nga poshtë lart për të shmangur ngarkimin e mëtejshëm të degëve të poshtme.

Nëse dëbora ka ngrirë mbi degë, mos u përpiqni ta hiqni me forcë pasi kjo mund të thyejë gjilpërat e ngrira. Në këtë rast, është më mirë të prisni një shkrirje natyrale ose të përdorni ujë të vakët me shumë kujdes. Gjilpërat e ngrira janë jashtëzakonisht të brishta dhe mund të thërrmohen nëse preken me vrazhdësi. Durimi është shpesh mbrojtja më e mirë në situata të tilla ekstreme të motit.

Lidhja e degëve të pemëve të vogla me një litar të butë mund të parandalojë hapjen e tyre nën peshën e dëborës. Kjo i mban degët afër trungut, duke krijuar një formë më kompakte dhe më të fortë. Ky veprim është veçanërisht i dobishëm për varietetet dekorative që kanë një strukturë më të dendur dhe më pak elastike. Litari duhet të hiqet menjëherë pas përfundimit të rrezikut të reshjeve të mëdha.

Akulli që krijohet nga shkrirja dhe ngrirja e dëborës në majë mund të shkaktojë thyerjen e majës kryesore. Një majë e thyer shkatërron simetrinë e pemës dhe kërkon vite për t’u riparuar përmes krasitjes korrigjuese. Nëse është e mundur, monitoroni gjendjen e majës dhe ndërhyni nëse shihni se po lakon rrezikshëm. Mbrojtja e majës është mbrojtja e të ardhmes estetike të bredhit tuaj.

Dielli i dimrit dhe djegia termike

Djegia e dimrit ndodh kur dielli i fortë nxeh gjilpërat, duke i detyruar ato të fillojnë aktivitetin biologjik. Meqenëse toka është e ngrirë, rrënjët nuk mund të dërgojnë ujë për të mbështetur këtë aktivitet, duke shkaktuar tharje. Kjo shfaqet zakonisht si njolla kafe në anën jugore të pemës që është më e ekspozuar ndaj diellit. Përdorimi i rrjetave mbrojtëse mund të bëjë hije dhe të parandalojë këtë fenomen të dëmshëm.

Për pemët e mbjella pranë mureve të bardha ose rrugëve, rreziku i djegies është më i lartë për shkak të reflektimit të dritës. Reflektimi i rrezeve nga dëbora mund të dyfishojë intensitetin e dritës që godet gjilpërat e poshtme. Në këto zona specifike, kujdesi duhet të jetë i dyfishtë për të siguruar mbrojtje fizike gjatë muajve të janarit dhe shkurtit. Spërkatja me agjentë anti-transpirantë mund të krijojë një shtresë mbrojtëse mbi gjilpëra.

Trungu i pemëve të reja mund të pësojë çarje për shkak të ndryshimeve të mëdha të temperaturës midis ditës dhe natës. Dielli i mesditës nxeh lëkurën e trungut, e cila më pas ftohet me shpejtësi sapo perëndon dielli. Mbështjellja e trungut me letër mbrojtëse ose mbrojtëse plastike të bardha mund të reflektojë nxehtësinë dhe të parandalojë çarjet. Kjo mbrojtje duhet të shtrihet nga niveli i tokës deri te degët e para të ulëta.

Gjatë shkrirjes së parë në fund të dimrit, kontrolloni nëse uji po largohet siç duhet nga baza e pemës. Uji i ndenjur që ngrin gjatë natës mund të krijojë një unazë akulli rreth trungut që dëmton lëkurën. Sigurimi i kanaleve të vogla për largimin e ujit të shkrirë ndihmon në mbajtjen e bazës së pemës të thatë. Ky është një detaj i vogël që mund të parandalojë dëmtimet e rënda të lëkurës në fund të sezonit.

Tranzicioni drejt pranverës

Sapo temperaturat fillojnë të rriten në mënyrë të qëndrueshme, mbrojtëset dimërore duhen hequr gradualisht. Mos i hiqni ato në një ditë shumë të nxehtë, por zgjidhni një ditë të vrenjtur për të lejuar pemën të riadaptohet. Ekspozimi i papritur pas një mbrojtjeje të gjatë mund të shkaktojë një shok termik te gjilpërat. Ky tranzicion i ngadaltë ndihmon pemën të rifillojë proceset e saj jetësore në mënyrë harmonike.

Kontrolloni me kujdes pemën për çdo dëmtim që mund të ketë ndodhur gjatë muajve të ftohtë. Degët e thyera duhet të priten pastër për të parandaluar hyrjen e kërpudhave sapo të rritet lagështia. Gjithashtu, hiqni çdo gjilpërë të tharë ose të rënë që mund të jetë grumbulluar në bazën e degëve. Ky pastrim pranveror i jep pemës një pamje të freskët dhe përgatit terrenin për rritjen e re.

Ujitja e parë e pranverës duhet të bëhet me kujdes për të ndihmuar në shpëlarjen e kripërave që mund të jenë përdorur në rrugë. Nëse pema është pranë trotuareve, kripa e dimrit mund të jetë grumbulluar në tokë dhe mund të dëmtojë rrënjët. Një shpëlarje e mirë e zonës së rrënjëve ndihmon në hollimin e këtyre substancave të dëmshme. Kjo i jep pemës një fillim të pastër për sezonin e ri të rritjes.

Së fundi, mos nxitoni me plehërimin derisa të shihni shenjat e para të rritjes së sythave. Plehërimi i parakohshëm në tokë të ftohtë nuk është efektiv pasi rrënjët nuk janë ende plotësisht aktive. Prisni derisa toka të jetë ngrohur mjaftueshëm dhe pema të jetë zgjuar plotësisht nga gjumi i saj dimëror. Me këto hapa, bredhi yt i Kaukazit do të dalë nga dimri më i fortë dhe më i bukur se kurrë.