Buvardia mund të sulmohet nga disa dëmtues të zakonshëm që dëmtojnë indet e saj të buta. Ndër dëmtuesit më të shpeshtë janë afidet ose morrat e bimëve që thithin lëngun qelizor. Këto insekte të vogla grumbullohen zakonisht te majat e reja dhe te sythat e luleve. Prania e tyre shkakton deformimin e gjetheve dhe ngadalësimin e rritjes së përgjithshme.
Një tjetër armik i rrezikshëm është merimanga e kuqe, e cila zhvillohet në ajër të thatë. Këto dëmtues janë aq të vegjël sa vështirë se shihen me sy të lirë në fillim. Prania e tyre dallohet nga disa rrjeta shumë të hollë në sqetullat e gjetheve. Gjethet e sulmuara marrin një pamje të pikëzuar me pika të zbehta gri ose të verdha.
Këpushat pushore ose pambukore janë gjithashtu një problem serioz për këtë lule delikate. Ato shfaqen si grumbullime të bardha pambuku përgjatë kërcejve kryesorë dhe nën gjethe. Këto insektet prodhojnë një lëng të ngjitshëm që quhet mjaltëz mbi sipërfaqen e bimës. Kjo substancë e ngjitshme tërheq kërpudhat e zeza që ndotin pamjen e bimës.
Mizëria e bardhë e serave mund të shfaqet nëse bima mbahet në mjedise të mbyllura të ngrohta. Kur prekni bimën, këto insekte fluturojnë rreth saj në formën e një reje të vogël të bardhë. Larvat e tyre që qëndrojnë nën gjethe shkaktojnë dëmet më të mëdha duke thithur ushqimin. Kontrolli i shpeshtë mundëson zbulimin e tyre përpara se popullata të shpërthejë.
Sëmundjet kërpudhore dhe parandalimi i tyre
Sëmundjet kërpudhore zhvillohen kryesisht për shkak të lagështisë së tepërt dhe ajrimit të dobët. Kalbëzimi i rrënjëve i shkaktuar nga kërpudhat e tokës është më i rrezikshmi prej tyre. Kjo sëmundje sulmon sistemin rrënjor duke bllokuar kalimin e ujit drejt pjesës mbitokësore. Bima fillon të vyshket sikur ka etje, edhe pse toka është plotësisht e lagur.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Hiri i rrushit ose oidiumi shfaqet si një pluhur i bardhë mbi sipërfaqen e gjetheve. Kjo sëmundje përhapet me shpejtësi nëse gjethet qëndrojnë të lagura gjatë natës së ftohtë. Gjethet e prekura deformohen, kthehen në të marrunta dhe përfundimisht thhen e bien. Parandalimi bëhet duke shmangur lagien e gjetheve gjatë ujitjes së rregullt.
Kalbëzimi i hirtë ose botrytisi sulmon sidomos lulet dhe sythat në mjedise shumë të lagështa. Kjo sëmundje dallohet nga një shtresë e hirtë dhe e butë mbi indet e prekura. Pjesët e prekura kalben me shpejtësi dhe infektojnë pjesët e tjera të shëndetshme për rreth. Heqja e menjëhershme e pjesëve të infektuara ndalon përhapjen e mëtejshme.
Ndotja e gjetheve me njolla të zeza ose alternaria shkaktohet gjithashtu nga patogjenët kërpudhorë. Këto njolla rrethore rriten në madhësi dhe shkaktojnë rënien e parakohshme të gjetheve të prekura. Trajtimi parandalues me fungicide me bazë bakri jep rezultate të mira në fillim të sezonit. Mbajtja e mjedisit të pastër redukton ndjeshëm rrezikun e këtyre infeksioneve.
Trajtimet natyrale dhe biologjike ndaj dëmtuesve
Për kopshtarët që preferojnë metoda ekologjike, ekzistojnë disa zgjidhje natyrale efikase. Një solucion me sapun kaliumi dhe ujë të ngrohtë ndihmon kundër afideve të vogla. Spërkatni bimën tërësisht duke përfshirë edhe pjesën e poshtme të gjetheve me të. Ky trajtim duhet përsëritur çdo tri ditë deri në zhdukjen e plotë të tyre.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Vaji i pemës neem është një tjetër insekticid biologjik me spektër të gjerë veprimi. Ky vaj prish ciklin jetësor të insekteve dhe parandalon ushqyerjen e larve të tyre. Solucioni përgatitet duke përzier vajin me pak ujë dhe disa pika sapun të lëngshëm. Trajtimi duhet bërë në mbrëmje për të shmangur djegiet nga dielli.
Alkooli mjekësor i holluar mund të përdoret për të hequr këpushat pambukore individualisht me dorë. Zhytni një tampon pambuku në alkool dhe prekni çdo insekt që shihni mbi kërcej. Alkooli shpërthen shtresën mbrojtëse të dyllit të insektit dhe e shkatërron atë menjëherë. Kjo metodë kërkon durim por është shumë e saktë dhe e sigurt.
Infuuzioni i hudhrës ose i rrodhes shërben si një repelent natyral i shkëlqyer për mjedisin. Era e fortë largon shumë dëmtues fluturues përpara se ato të vendosen mbi bimë. Këto solucione shtëpiake nuk dëmtojnë bimën dhe mund të përdoren rregullisht për parandalim. Natyra ofron mjete të mjaftueshme nëse dimë t’i përdorim ato me mençuri.
Masat kimike të kontrollit kur është e nevojshme
Kur sulmet e dëmtuesve janë masive, metodat natyrale mund të mos mjaftojnë më. Në këto raste ekstreme, përdorimi i insekticideve kimike sistemike bëhet i domosdoshëm për shpëtim. Insekticidet sistemike thithen nga bima dhe përhapen në të gjithë indet e saj përmes lëngut. Çdo dëmtues që ushqehet me bimën do të shkatërrohet brenda një kohe të shkurtër.
Për luftimin e merimangës së kuqe kërkohen produkte specifike të quajtura akaricide të saktë. Insekticidet e zakonshme shpesh nuk kanë efekt mbi këto krijesa që nuk janë insekte të vërteta. Spërkatja duhet bërë me imtësi në të gjitha pjesët e saksisë dhe bimës. Përsëriteni trajtimin pas shtatë ditësh për të shkatërruar edhe vezët e sapoçelura.
Fungicidet kimike përdoren për të ndaluar infeksionet e rënda kërpudhore që rrezikojnë jetën. Përdorimi i tyre duhet bërë gjithmonë jashtë shtëpisë ose në ambiente të ajrosura mirë. Mbani veshur doreza mbrojtëse dhe maskë gjatë përgatitjes dhe aplikimit të solucionit kimik. Ndiqni me përpizni udhëzimet e dozimit të shkruara në paketim.
Pas një trajtimi kimik, lëreni bimën të rikuperohet në një vend të qetë dhe të hijeve. Mos e ekspozoni direkt në diell sepse kimikatet mund të reagojnë me dritën dhe të djegin gjethet. Ujitja duhet të vazhdojë normalisht por pa teprime të dëmshme. Përdorimi i kimisë duhet të mbetet gjithmonë zgjidhja e fundit për ju.
Strategjia e përgjithshme e mbrojtjes së integruar
Mbrojtja më e mirë e bimëve bazohet gjithmonë në parandalimin e hershëm të rregullt. Një bimë e ushqyer mirë dhe e fortë ka një sistem imunitar natyral më rezistent. Sigurimi i dritës dhe temperaturës së saktë redukton stresin e përgjithshëm të bimës. Shumica e dëmtuesve sulmojnë fillimisht bimët që janë tashmë të dobësuara.
Karantina e bimëve të reja që sillni në shtëpi është një hap i mençur parandalues. Mbajeni bimën e re veçmas nga buvardia juaj e vjetër për të paktën dy javë. Gjatë kësaj kohe, vëzhgoni me kujdes nëse shfaqen shenja të fshehura sëmundjesh apo insektesh. Vetëm pasi të jeni të sigurt për shëndetin e saj, bashkojeni me të tjerat.
Dezinfektimi i rregullt i mjeteve të punës parandalon transferimin mekanik të patogjenëve të ndryshëm. Ggërshërët e krasitjes duhen fshirë me alkool pas çdo prerjeje të bërë në bimë të dyshimta. Mos ripërdorni tokën e bimëve të vdekura për mbjelljen e buvardive të reja në asnjë rast. Pastërtia në mjedisin e punës është baza e suksesit në kopshtari profesional.
Së fundi, kontrolli vizual i përjavshëm duhet të bëhet pjesë e rutinës suaj të zakonshme. Përdorimi i një kllape zmadhuese ndihmon në zbulimin e hershëm të dëmtuesve më të vegjël. Sa më herët të zbulohet një problem, aq më i lehtë dhe më i suksesshëm është trajtimi. Kujdesi i vazhdueshëm sjell një kopsht të shëndetshëm dhe pa probleme të mëdha.
