Drita është faktori kryesor që përcakton intensitetin dhe kohëzgjatjen e lulëzimit të buvardisë. Kjo bimë kërkon një ndriçim të bollshëm gjatë gjithë vitit për të kryer fotosintezën efikase. Pa dritë të mjaftueshme, kërcejtë zgjaten në mënyrë të panatyrshme dhe bëhen shumë të brishtë. Gjethet humbasin ngjyrën e tyre të gjelbër të errët dhe marrin një pamje të zbehtë.

Bouvardia
Bouvardia x domestica
Kujdes i mesëm
Meksika dhe Amerika Qendrore
Shkurre gjelbëruese
Mjedisi dhe Klima
Nevoja për dritë
Dritë e ndritshme indirekte
Nevoja për ujë
Mesatar, mbajeni të lagësht
Lagështia
Lagështi e lartë
Temperatura
Ngrohtë (18-24°C)
Toleranca ndaj ngricës
Ndjeshme ndaj ngricave (5°C)
Dimërimi
Dhomë e ndritshme (10-15°C)
Rritja dhe Lulëzimi
Lartësia
60-100 cm
Gjerësia
40-60 cm
Rritja
Mesatar
Krasitja
Kositni pas lulëzimit
Kalendari i lulëzimit
Qershor - Nëntor
J
S
M
P
M
Q
K
G
S
T
N
D
Toka dhe Mbjellja
Kërkesat e tokës
Tokë pjellore me kullim të mirë
pH i tokës
Pakëz acid (5.5-6.5)
Nevoja për lëndë ushqyese
Lartë (çdo javë gjatë lulëzimit)
Vendndodhja ideale
Ambient i ndritshëm i brendshëm ose serë
Veçoritë dhe Shëndeti
Vlera dekorative
Lule të dukshme aromatike
Gjethet
Gjethe heshtore jeshile të errëta
Aroma
Aromë e fortë dhe e ëmbël
Toksiciteti
Toksicitet i ulët
Dëmtuesit
Afidet, marimangat e kuqe, mushkonjat e bardha
Shumimi
Prerje kërcelli

Vendndodhja më e mirë brenda shtëpisë është pranë një dritareje me orientim nga lindja ose perëndimi. Këto pozicione ofrojnë dritë të fortë gjatë gjysmës së ditës gjë që është ideale për bimën. Drita e mëngjesit është veçanërisht e dobishme pasi nuk është aq e nxehtë sa ajo e mesditës. Bima merr energjinë e duhur pa u rrezikuar nga djegiet e mundshme të gjetheve.

Nëse dritarja juaj sheh nga jugu, duhet të tregoni kujdes gjatë muajve të verës. Dielli i fortë i mesditës mund të jetë shumë agresiv për indet delikate të gjetheve. Në këtë rast, përdorimi i një perdeje të hollë transparente zgjidh mrekullisht problemin e fortësisë. Perdeja filtrat rrezet e diellit duke krijuar një dritë të përsosur të shpërndarë.

Gjatë dimrit, drita e diellit duhet të kapet me çdo kusht pa asnjë lloj filtrimi artificial. Vendoseni bimën sa më afër xhamit të dritares për të maksimizuar ndriçimin e pakët vjetor. Pastrimi i rregullt i pluhurit nga gjethet ndihmon që bima të thithë çdo rreze të disponueshme. Drita e saktë në dimër parandalon rënien e parakohshme të gjetheve.

Shenjat e mungesës dhe tepricës së dritës

Mungesa e dritës dallohet lehtësisht nga sjellja dhe pamja e përgjithshme e bimës suaj. Distanca midis dy nyjeve të gjetheve rritet ndjeshëm, duke e bërë bimën të duket e zhveshur. Sythat e luleve mund të mos formohen fare ose të bien pa u hapur asnjëherë. Bima fillon të anohet dukshëm drejt burimit më të afërt të dritës mjedisore.

Nga ana tjetër, teprica e dritës direkte shkakton djegie të menjëhershme termike mbi gjethe. Këto dëmtime shfaqen si njolla të thata me ngjyrë të bardhë ose të marruntë në sipërfaqe. Skajet e gjetheve kthehen nga poshtë për të reduktuar sipërfaqen e ekspozuar ndaj rrezeve. Nëse nuk ndërhyni, gjethet do të thahen plotësisht dhe do të bien brenda pak ditësh.

Për të korrigjuar mungesën e dritës, zhvendoseni bimën gradualisht në një vend më të ndriçuar mirë. Mos e kaloni menjëherë nga errësira në diell direkt sepse kjo do ta shokonte bimën plotësisht. Ndryshimi duhet bërë gjatë disa ditëve për t’i dhënë kohë indet të përshtaten me intensitetin e ri. Vëzhgoni reagimin e gjetheve pas çdo zhvendosjeje të vogël që bëni.

Nëse vëreni shenja të djegies nga dielli, largojeni bimën paksa më larg nga xhami i dritares. Mund ta vendosni në një kënd të dhomës ku drita arrin por nuk godet direkt saksitë. Pjesët e djegura rëndë nuk mund të rikuperohen dhe mund të priten me kujdes për estetikë. Krijimi i ekuilibrit të saktë të dritës kërkon thjesht vëmendje dhe mençuri.

Përdorimi i dritës artificiale në kultivim

Në mjediset ku drita natyrale është e pamjaftueshme, përdorimi i dritës artificiale është një zgjidhje shpëtimtare. Llambat speciale LED për rritjen e bimëve ofrojnë spektrin e saktë të dritës që kërkohet. Spektri i kaltër ndihmon në rritjen e gjetheve, ndërsa ai i kuqi stimulon lulëzimin e bollshëm. Këto llamba konsumojnë pak energji dhe nuk gjenerojnë nxehtësi të dëmshme për bimën.

Distanca midis llambës dhe majës së bimës duhet të jetë rreth tridhjetë centimetra për siguri. Nëse llamba është shumë afër, mund të shkaktojë tharjen e majave të kërcejve të rinj. Nëse është shumë larg, intensiteti i dritës zvogëlohet ndjeshëm dhe humbet efikasiteti i saj rritës. Llambat duhet të pozicionohen direkt sipër bimës për të siguruar rritje vertikale simetrike.

Kohëzgjatja e ndriçimit artificial duhet të imitojë gjatësinë e një dite natyrale të shëndetshme verore. Rreth dymbëdhjetë deri në katërmbëdhjetë orë dritë në ditë janë të mjaftueshme gjatë periudhës së vegjetacionit. Përdorimi i një kohëmatësi elektrik automatik lehtëson menaxhimin e këtij procesi pa harresë. Bima ka nevojë edhe për periudhën e errësirës së natës për të pushuar.

Gjatë dimrit, ndriçimi artificial mund të përdoret për të plotësuar orët e pakta të dritës natyrale. Mjafton të ndizni llambat për pak orë pas perëndimit të diellit për të mbajtur bimën aktive. Kjo metodë përdoret gjerësisht nga kultivuesit profesionistë për të prodhuar lule jashtë sezonit normal. Teknologjia moderne ofron mundësi të pakufizuara për kopshtarinë e brendshme sot.