Mbjellja dhe shumëzimi i shafranit me dy lule

Procesi i mbjelljes së këtij lloji shafrani është hapi i parë drejt një kopshti plot jetë dhe ngjyra. Për të pasur sukses, duhet të zgjidhni me kujdes materialin mbjellës dhe kohën e duhur të ndërhyrjes. Shumëzimi i tyre nuk është vetëm një proces teknik, por një mënyrë për të zgjeruar bukurinë në hapësirën tuaj. Nëse ndiqni rregullat bazë, do të shihni se si kopshti juaj do të transformohet vit pas viti.

Koha ideale për të vendosur zhardhokët në tokë është vjeshta e hershme, para se të fillojnë ngricat. Kjo periudhë i lejon bimës të krijojë një sistem rrënjor të fortë përpara se të hyjë në dimër. Zgjidhni zhardhokë që janë të fortë në prekje dhe nuk kanë shenja myku ose dëmtimi. Një fillim i shëndetshëm garanton një lulëzim spektakolar kur moti të ngrohet.

Para se të filloni punën, përgatitni mjetet dhe planifikoni skemën e mbjelljes në letër. Distanca midis vrimave duhet të jetë rreth pesë deri në tetë centimetra për të lejuar rritjen. Mbjellja në grupe prej dhjetë ose më shumë zhardhokësh krijon një efekt vizual më të fuqishëm. Mendoni për mënyrën se si do të duken ato nga dritarja e shtëpisë suaj.

Gjatë mbjelljes, sigurohuni që pjesa e mprehtë e zhardhokut të jetë e drejtuar lart drejt qiellit. Nëse e vendosni mbrapsht, bimës do t’i duhet më shumë energji për të dalë në sipërfaqe. Mbulojini me kujdes me tokë të shkrifët dhe shtypeni lehtë me duar për të hequr xhepat e ajrit. Një ujitje e lehtë pas mbjelljes do të ndihmojë në stabilizimin e tokës rreth tyre.

Teknika e ndarjes së zhardhokëve

Ndarja e zhardhokëve është mënyra më e thjeshtë dhe më e shpejtë për të shumëzuar këtë bimë. Çdo disa vjet, zhardhokët nën tokë shumohen dhe fillojnë të krijojnë koloni të dendura. Kur vëreni se lulëzimi po bëhet më i pakët, kjo është shenja se kanë nevojë për hapësirë. Ky proces duhet të bëhet vetëm kur gjethet janë tharë plotësisht.

Gërmoni me kujdes rreth grupit të bimëve duke përdorur një pirun kopshti për të mos i prerë. Nxjerrja e tyre në sipërfaqe duhet të bëhet me lëvizje të ngadalta dhe të matura. Do të shihni se zhardhoku kryesor ka prodhuar disa zhardhokë të vegjël “pasardhës” rreth tij. Ndajini ata me dorë, duke u siguruar që secili të jetë i shëndetshëm dhe i paprekur.

Zhardhokët e sapondarë mund të mbillen menjëherë në vendet e tyre të reja në kopsht. Nëse nuk keni kohë t’i mbillni menjëherë, ruajini në një vend të freskët dhe të thatë. Mos i lini në diell të drejtpërdrejtë pasi mund të thidhen dhe të humbasin vitalitetin e tyre. Ripërtëritja e kolonive i jep energji të re kopshtit tuaj çdo sezon.

Ky lloj shumëzimi siguron që bimët e reja të jenë identike me ato origjinale në ngjyrë dhe formë. Është një mënyrë ekonomike për të mbushur hapësira të mëdha pa shpenzuar shumë para. Shumë kopshtarë profesionistë i shkëmbejnë këta zhardhokë me kolegët e tyre për të pasuruar varietetet. Ndarja është një akt bujarie ndaj natyrës dhe komunitetit tuaj.

Shumëzimi përmes farave

Kultivimi i shafranit nga farat është një proces që kërkon shumë më tepër durim dhe vëmendje. Kjo metodë përdoret kryesisht nga ekspertët që dëshirojnë të krijojnë variacione të reja ngjyrash. Farat duhet të mblidhen sapo kapsula e tyre të fillojë të hapet në fund të pranverës. Ato janë të vogla dhe duhet të trajtohen me shumë kujdes gjatë vjeljes.

Mbjellja e farave bëhet më së miri në vazo të vogla me një përzierje speciale për rritje. Farat kërkojnë një periudhë të ftohtë për të stimuluar procesin e mbirjes, i njohur si stratifikim. Mund t’i lini vazot jashtë gjatë dimrit në një vend të mbrojtur nga kafshët. Mbirja mund të zgjasë disa muaj, prandaj mos u dorëzoni nëse nuk shihni lëvizje menjëherë.

Bimët e reja që rriten nga farat do të jenë shumë të vogla dhe delikate në vitet e para. Ato nuk do të lulëzojnë menjëherë, por do t’u duhen tre deri në pesë vjet për t’u maturur. Gjatë kësaj kohe, ato kanë nevojë për mbrojtje nga ndryshimet e rrepta të temperaturës. Ky është një investim afatgjatë për çdo dashurues të vërtetë të botanikës.

Avantazhi i farave është mundësia për të pasur një numër shumë të madh bimësh me kosto minimale. Megjithatë, duhet të jeni të përgatitur për rrezikun që disa fara të mos mbijnë fare. Eksperimentimi me farat ju jep një kuptim më të thellë të gjenetikës së bimëve. Çdo lule e re që lind nga fara është një surprizë unike në kopsht.

Përgatitja e substratit ideal

Cilësia e tokës ku mbillni është përcaktuesi kryesor i shëndetit të ardhshëm të bimës. Substrati duhet të jetë mjaftueshëm i lehtë që filizat të dalin pa vështirësi në sipërfaqe. Një përzierje e mirë përfshin tokë kopshti, kompost të pjekur dhe një pjesë rërë të pastër. Kjo strukturë garanton ajrosjen e duhur të rrënjëve dhe thithjen e lëndëve ushqyese.

Nëse toka juaj është shumë argjilore dhe e rëndë, duhet të ndërhyni para mbjelljes. Shtimi i lëndës organike do të ndihmojë në krijimin e kanaleve të vogla për kullimin e ujit. Mund të përdorni edhe humus gjethesh, i cili është i pasur me mikroorganizma të dobishëm. Një tokë “e gjallë” është mjedisi ku shafrani ndihet më së miri.

Gjithashtu, sigurohuni që toka të mos ketë mbetje të plehrave kimike të forta nga kulturat e mëparshme. Mbetjet e herbicideve mund të pengojnë zhvillimin e zhardhokëve të rinj dhe t’i dëmtojnë ato. Rekomandohet të lini tokën të pushojë për pak kohë para se të kryeni mbjelljen finale. Një ambient i pastër është thelbësor për rritjen organike dhe të shëndetshme.

Mos harroni të rregulloni sipërfaqen e tokës pas mbjelljes për të shmangur grumbullimin e ujit. Sipërfaqja duhet të jetë paksa e lakuar ose e rrafshët për të shpërndarë reshjet në mënyrë të barabartë. Një shtresë e hollë guralecësh mund të shtojë një element estetik dhe të mbrojë tokën. Përgatitja e mirë është gjysma e punës së bërë në kopshtari.