Dimërimi i shafranit me dy lule

Dimërimi është një fazë kritike për këtë bimë, pasi ajo duhet të përballojë temperaturat e ulëta për të lulëzuar. Edhe pse është një bimë që e do të ftohtin, ka disa masa që duhen marrë për të garantuar mbijetesën. Një përgatitje e mirë siguron që zhardhokët të mbeten të shëndetshëm nën shtresën e dëborës ose tokës së ngrirë. Ky proces fillon shumë kohë para se të bjerë dëbora e parë mbi kopshtin tuaj.

Gjatë vjeshtës, bima fillon të ndërtojë sistemin e saj të mbrojtjes së brendshme kundër ngrirjes. Ju mund ta ndihmoni këtë proces duke mos përdorur plehra me azot në fund të sezonit. Azoti nxit rritjen e re delikate që do të shkatërrohej menjëherë nga ngricat e para të forta. Qëllimi është që bima të hyjë në dimër me inde të forta dhe të pjekura mirë.

Pastrimi i mbetjeve të bimëve të tjera rreth shafranit është i rëndësishëm për të parandaluar lagështinë e tepërt. Gjethet e rëna nga pemët e mëdha mund të krijojnë një tapet që nuk lejon ajrosjen e tokës. Megjithatë, një shtresë e hollë gjethesh mund të shërbejë si izolues natyral nëse nuk është shumë e dendur. Duhet të gjeni ekuilibrin e duhur midis mbrojtjes dhe nevojës për ajër të pastër.

Nëse parashikohet një dimër jashtëzakonisht i ashpër pa dëborë, toka mund të ngrijë shumë thellë. Dëbora në fakt vepron si një batanije izoluese që mbron bimët nga temperaturat ekstreme nëntokë. Në mungesë të saj, ju duhet të siguroni mbrojtje shtesë manuale për të shmangur dëmtimin e zhardhokëve. Kopshtaria kërkon të jeni gjithmonë një hap para ndryshimeve të papritura të motit.

Mbrojtja me shtresa izoluese

Përdorimi i “mulching” ose mbulimit organik është metoda më efektive për mbrojtjen gjatë dimrit. Ju mund të përdorni tallash, kashtë ose humus gjethesh të përgatitur mirë për këtë qëllim. Kjo shtresë duhet të jetë rreth pesë centimetra e trashë për të pasur efektin e dëshiruar izolues. Kjo mbron zhardhokët nga luhatjet e shpejta të temperaturës midis ditës dhe natës.

Një tjetër avantazh i mbulimit është parandalimi i “ngritjes” së zhardhokëve nga toka për shkak të ngrirjes dhe shkrirjes. Ky fenomen mund t’i nxjerrë zhardhokët në sipërfaqe, duke i ekspozuar ata direkt ndaj ajrit të ftohtë. Shtresa izoluese mban temperaturën e tokës më konstante dhe parandalon lëvizjet e padëshiruara të dheut. Është një teknikë e thjeshtë që kursen shumë bimë çdo vit në rajonet e ftohta.

Sigurohuni që materiali që përdorni për mbulim të mos jetë i infektuar me fara barërash të këqija ose sëmundje. Kashta e pastër është shpesh zgjedhja më e mirë pasi lejon ajrosjen dhe nuk mban shumë lagështirë. Nëse përdorni gjethe, sigurohuni që t’i copëtoni ato pak për të mos krijuar një shtresë të padëpërtueshme. Cilësia e materialit mbrojtës është po aq e rëndësishme sa sasia e tij.

Heqja e kësaj mbrojtjeje duhet të bëhet gradualisht kur shenjat e para të pranverës fillojnë të shfaqen. Mos i hiqni të gjitha menjëherë, pasi sythat e rinj janë shumë të ndjeshëm ndaj diellit të fortë dhe erës. Një tranzicion i ngadaltë i lejon bimës të ambientohet me kushtet e reja të sipërfaqes. Vëzhgimi i temperaturave të natës është treguesi juaj më i mirë për kohën e duhur.

Ruajtja e zhardhokëve në ambiente të mbyllura

Nëse jetoni në një zonë ku dimri është aq i ashpër sa bimët nuk mbijetojnë dot jashtë, mund t’i nxirrni ato. Gërmoni zhardhokët pas tharjes së plotë të gjetheve dhe pastrojini me kujdes nga dheu i tepërt. Është e rëndësishme që ata të jenë plotësisht të thatë para se t’i vendosni në ruajtje për muajt e gjatë. Çdo lagështirë e mbetur mund të shkaktojë kalbjen e tyre gjatë qëndrimit në ambiente të mbyllura.

Vendi ideal për ruajtje duhet të jetë i freskët, i errët dhe me një qarkullim të mirë të ajrit. Një bodrum i thatë ose një garazh që nuk ngrin janë opsione të shkëlqyera për këtë qëllim. Vendosini zhardhokët në qese letre ose në kuti me rërë të thatë ose torfë për t’i mbajtur të izoluar. Mos përdorni qese plastike pasi ato mbajnë lagështinë dhe nuk lejojnë bimën të “marrë frymë”.

Kontrolloni zhardhokët të paktën një herë në muaj për të parë nëse ka shenja dëmtimi ose tharjeje të tepërt. Nëse vëreni ndonjë që ka filluar të kalbet, hiqeni menjëherë për të mos infektuar të tjerët rreth tij. Nëse duken shumë të rrudhur, mund t’i spërkatni shumë lehtë me pak ujë për të ruajtur vitalitetin. Ky proces kërkon disiplinë dhe vëmendje të vazhdueshme gjatë gjithë periudhës së dimrit.

Rimbjellja bëhet kur rreziku i ngrirjes së thellë të tokës ka kaluar dhe dielli fillon të ngrohë tokën. Bimët që kanë kaluar dimrin brenda mund të lulëzojnë pak më vonë se ato që kanë qëndruar jashtë. Megjithatë, kjo metodë ju garanton se nuk do të humbisni asnjë zhardhok nga i ftohti ekstrem. Është një punë shtesë që ia vlen për varietetet tuaja më të rëndësishme dhe të rralla.

Përgatitja për zgjimin e pranverës

Kur ditët fillojnë të zgjaten, bima ndjen ndryshimin e dritës edhe nëse është ende nën tokë. Ky është momenti kur duhet të filloni të pastroni zonën e mbjelljes nga mbetjet e dimrit. Hiqni degët e rëna dhe gurët që mund të pengojnë daljen e sythave në sipërfaqe. Një pastrim i mirë i jep bimës rrugë të lirë për të treguar bukurinë e saj të parë.

Nëse keni përdorur mbulim të trashë, filloni ta holloni atë pak nga pak çdo javë. Kjo lejon që toka të ngrohet më shpejt nën rrezet e para të diellit të pranverës. Ngrohtësia e tokës është sinjali kryesor që bima pret për të filluar procesin e rritjes aktive. Ju jeni ndihmësi i parë i natyrës në këtë fazë emocionuese të zgjimit.

Nëse vëreni se toka është shumë e ngjeshur pas borës, mund ta shkriftoni sipërfaqen me shumë kujdes. Përdorni një mjet të vogël dhe mos shkoni më thellë se një centimetër për të mos dëmtuar majat e bimëve. Ajrosja e sipërfaqes ndihmon në shpërndarjen e oksigjenit te rrënjët që sapo kanë filluar të punojnë. Çdo veprim i vogël ndihmon në një fillim sa më të mbarë të sezonit.

Gjatë kësaj kohe, jini gati për t’i mbrojtur përsëri nëse ndodh një ngricë e papritur dhe e fortë. Mbajini pranë disa materiale mbuluese të lehta që mund t’i vendosni shpejt mbi bimët gjatë natës. Kjo mbrojtje e minutës së fundit shpesh shpëton lulet që janë gati të hapen plotësisht. Kopshtaria në këtë fazë është një garë e bukur me elementët e natyrës.