Mbjellja dhe shumëzimi i mosmëharrojës e Kaukazit

Mbjellja e suksesshme e kësaj bime fillon me zgjedhjen e momentit të duhur dhe përgatitjen e duhur të terrenit. Kjo specie preferon periudhat kur temperaturat janë të buta dhe lagështia e ajrit është e lartë, si në pranverë. Duhet të kesh parasysh se një fillim i mbarë përcakton ecurinë e bimës për të gjithë vitet e ardhshme. Procesi i mbjelljes kërkon vëmendje ndaj detajeve, nga thellësia e vrimës deri te cilësia e dheut.

Vendi i zgjedhur duhet të ofrojë hije të plotë ose të pjesshme, veçanërisht gjatë orëve të nxehta të ditës. Para se të gërmosh, pastro zonën nga gurët e mëdhenj dhe mbetjet e rrënjëve të bimëve të tjera. Toka duhet të punohet mirë në një thellësi prej rreth tridhjetë centimetrash për të krijuar një shtrat të butë. Shtimi i plehut organik të dekompozuar plotësisht do të pasurojë mjedisin ku do të zhvillohen rrënjët e reja.

Kur e nxjerr fidanin nga vazoja, bëje këtë me shumë kujdes për të mos dëmtuar sistemin rrënjor. Nëse rrënjët janë rrotulluar shumë rreth vetes, mund t’i hapësh ato lehtësisht me majat e gishtave. Vendose bimën në vrimë në të njëjtën thellësi që ishte në vazo, pa mbuluar qafën e rrënjës. Mbushja e hapësirave anësore me dhe duhet të bëhet duke e shtypur lehtë për të eliminuar xhepat e ajrit.

Ujitja menjëherë pas mbjelljes është absolutisht e domosdoshme për të vendosur kontaktin midis rrënjëve dhe tokës. Përdor një sasi të mjaftueshme uji, por bëje këtë ngadalë që të mos shpëlash dheun e sapovendosur. Mund të shtosh një shtresë të hollë mulch rreth bimës për të ruajtur lagështinë dhe për të frenuar barërat. Monitoroje fidanin çdo ditë për javën e parë për t’u siguruar që po përshtatet mirë.

Shumëzimi përmes ndarjes së rizomave

Ndarja e rrënjëve është metoda më e thjeshtë dhe më efektive për të shtuar numrin e bimëve në kopsht. Koha më e mirë për këtë operacion është fillimi i pranverës, sapo të shfaqen shenjat e para të rritjes. Duhet të gërmosh rreth të gjithë bimës nënën me një lopatë të mprehtë për ta nxjerrë atë të plotë. Ki kujdes të mos dëmtosh rizomat kryesore që mbajnë energjinë e bimës për sezonin e ri.

Pasi ta kesh nxjerrë bimën, shkund me kujdes dheun e tepërt për të parë qartë strukturën e rrënjëve. Përdor një thikë të mprehtë dhe të sterilizuar për të ndarë rizomën në disa pjesë më të vogla. Çdo pjesë e re duhet të ketë të paktën një syth rritjeje dhe një sistem rrënjor të shëndetshëm. Shmang ndarjen e bimës në pjesë shumë të vogla, pasi ato mund të kenë vështirësi në mbijetesë.

Rimbjellja e pjesëve të ndara duhet të bëhet menjëherë për të parandaluar tharjen e rrënjëve delikate. Përgatit vrimat e reja paraprakisht në mënyrë që koha e ekspozimit në ajër të jetë minimale. Ndiq të njëjtat parime të mbjelljes si për fidanët e blerë, duke siguruar distancë të mjaftueshme. Kjo metodë jo vetëm që të jep bimë të reja, por edhe rinon bimën ekzistuese që mund të jetë vjetëruar.

Pas ndarjes, bimët e reja mund të kërkojnë pak më shumë vëmendje gjatë muajit të parë të rritjes. Ujiti rregullisht dhe mbroji nga dielli i fortë derisa të shohësh gjethe të reja që shpërthejnë. Mos u shqetëso nëse ato duken pak të vyshkura në ditët e para pas procedurës drastike. Ky është një proces natyral i përshtatjes dhe bima do të rikuperohet shpejt me kujdesin tënd.

Shumëzimi me fara dhe procesi natyror

Shumëzimi me fara kërkon pak më shumë durim, por mund të sjellë rezultate shumë interesante në kopsht. Farat mund të mblidhen në verë kur ato bëhen të zeza dhe bien lehtësisht nga bima. Mund t’i mbjellësh ato direkt në tokë në vjeshtë ose t’i ruash për mbjellje në ambiente të mbyllura. Nëse i mbjell jashtë, natyra do të kujdeset për procesin e ftohjes së nevojshme gjatë dimrit.

Nëse vendos t’i mbjellësh farat në vazo, përdor një dhera të lehtë dhe të pasur me torfë. Farat duhet të mbulohen vetëm me një shtresë shumë të hollë dheu, pasi kanë nevojë për pak dritë. Mbaje dheun vazhdimisht të lagësht, por jo të mbytur në ujë, dhe vendose vazon në një vend të freskët. Mbirja mund të jetë e ngadaltë dhe e pabarabartë, prandaj mos u dorëzo shumë shpejt.

Fidanët e rinj që mbijnë nga farat janë shumë të ndjeshëm ndaj ndryshimeve të papritura të temperaturës. Kur ata të kenë dy ose tre gjethe të vërteta, mund t’i transferosh në vazo individuale më të mëdha. Kjo u jep atyre hapësirë për të zhvilluar një sistem rrënjor më të fortë para se të dalin në kopsht. Duhet t’i mësosh gradualisht me kushtet e jashtme duke i nxjerrë jashtë për disa orë çdo ditë.

Një fenomen interesant është vetëmbjellja, ku bima lëshon farat e saj dhe krijon koloni të vogla rreth vetes. Këto fidanë spontanë shpesh janë më të fortët sepse kanë zgjedhur vetë vendin ku do të rriten. Mund t’i lësh aty ku janë ose t’i zhvendosësh me kujdes në një pjesë tjetër të kopshtit tënd. Kjo është mënyra më natyrale dhe pa mundim për të pasuruar hapësirën tënde të gjelbër.

Prerjet e rrënjëve si metodë alternative

Shumëzimi përmes prerjeve të rrënjëve është një teknikë më profesionale që përdoret shpesh në fidanishte. Kjo procedurë kryhet zakonisht gjatë dimrit kur bima është në gjendje qetësie të plotë. Duhet të gërmosh me kujdes dhe të marrësh disa rrënjë të trasha nga periferia e sistemit rrënjor. Ki kujdes që të mos marrësh shumë rrënjë nga një bimë e vetme për të mos e dobësuar atë.

Rrënjët e prera duhet të pastrohen nga dheu dhe të priten në segmente prej pesë deri në dhjetë centimetra. Është shumë e rëndësishme të mbash mend se cili skaj ishte më afër qendrës së bimës. Mund ta bësh këtë duke prerë skajin e sipërm drejt dhe skajin e poshtëm në mënyrë të pjerrët. Kjo do të të ndihmojë t’i vendosësh ato saktë në dhera gjatë procesit të rritjes.

Vendosi segmentet e rrënjëve horizontalisht ose vertikalisht në një arkë me rërë dhe torfë të lagësht. Mbuloji ato lehtë dhe vendose arkën në një vend të freskët, por të mbrojtur nga ngricat e forta. Gjatë muajve të ardhshëm, nga këto prerje do të fillojnë të formohen sythe të reja dhe rrënjë të holla. Ky proces kërkon lagështi konstante dhe ajrim të mirë për të parandaluar kalbjen e segmenteve.

Në pranverë, sapo të shfaqen gjethet e para të vogla, mund t’i kalosh bimët e reja në vazo individuale. Kjo metodë është e shkëlqyer për të prodhuar një numër të madh bimësh që janë gjenetikisht identike me prindin. Është një mënyrë e shkëlqyer për të shpërndarë bimën tënde të preferuar me miqtë dhe fqinjët kopshtarë. Me pak praktikë, kjo teknikë do të bëhet pjesë e aftësive të tua profesionale në kopshtari.