Mbjellja dhe shumëzimi i ciklamenit të pyllit

Procesi i mbjelljes së kësaj bime fillon me përzgjedhjen e kujdesshme të materialit mbjellës dhe kohës së duhur. Çdo zhardhok mban në vete potencialin për një kopsht plot aromë dhe ngjyra të gjalla. Shumëzimi mund të duket si një sfidë, por me pak njohuri profesionale, suksesi është plotësisht i arritshëm. Në këtë artikull, do të mësosh se si t’i japësh ciklamenit tënd fillimin më të mirë të mundshëm.

Përzgjedhja e vendit ku do të qëndrojë bima është hapi i parë drejt një rritjeje të suksesshme. Duhet të kërkosh një kënd që i ngjan sa më shumë habitatit të saj pyjor. Hija e pemëve ose një pozicion në anën veriore të shtëpisë janë zgjedhjet më të mira. Përgatitja e duhur e tokës do të sigurojë që rrënjët e reja të gjejnë menjëherë ushqimin e nevojshëm.

Përzgjedhja e vendndodhjes ideale

Vendi i mbjelljes duhet të jetë i mbrojtur nga rrezet e forta të diellit gjatë gjithë ditës. Ciklameni i pyllit adhuron hijen e pjesshme ku drita filtrohet përmes degëve të pemëve të larta. Toka në këtë zonë duhet të ketë një kullim të shkëlqyer për të parandaluar grumbullimin e ujit. Nëse vendi është shumë i lagësht, zhardhoku mund të kalbet përpara se të fillojë të rritet.

Është mirë të mbjellësh ciklamenët nën pemë gjetherënëse që ofrojnë hije në verë dhe dritë në dimër. Ky ndryshim sezonal i dritës përputhet në mënyrë të përsosur me ciklin e tyre të rritjes. Shmang vendet ku uji i shiut grumbullohet pas stuhive të forta në kopsht. Një pjerrësi e vogël ose një shtrat i ngritur mund të ndihmojë në menaxhimin e lagështisë.

Hapësira përreth bimëve duhet të jetë e mjaftueshme për të lejuar qarkullimin e lirë të ajrit. Kjo parandalon zhvillimin e mykut dhe sëmundjeve të tjera kërpudhore që pëlqejnë ajrin e ndenjur. Mos i mbill shumë afër bimëve me rrënjë agresive që mund t’i vjedhin ushqyesit dhe ujin. Bashkëjetesa me bimë si sniegu ose viola është zakonisht shumë harmonike dhe estetike.

Para se të fillosh punën, pastroje zonën nga barërat e këqija dhe gurët e mëdhenj. Punimi i tokës në një thellësi prej njëzet centimetrash do të ndihmojë në ajrimin e saj. Mund të shtosh kompost organik për të përmirësuar strukturën dhe pjellorinë e vendit të zgjedhur. Një përgatitje e mirë paraprake do të thotë më pak punë dhe më shumë suksese në të ardhmen.

Teknikat e mbjelljes së zhardhokut

Koha më e mirë për të mbjellë zhardhokët e ciklamenit është gjatë periudhës së tyre të qetësisë, zakonisht në fund të verës. Gjatë kësaj kohe, bima nuk ka gjethe dhe stresi i zhvendosjes është në nivelin minimal. Kur blen zhardhokë, sigurohu që të jenë të fortë, të rëndë dhe pa shenja dëmtimi apo myku. Një zhardhok i shëndetshëm është baza për një bimë që do të jetojë gjatë.

Mbjellja duhet të bëhet në një thellësi ku zhardhoku mbulohet vetëm me dy deri në tre centimetra tokë. Është shumë e rëndësishme që pjesa e sipërme, nga ku dalin sythet, të jetë e drejtuar lart. Nëse nuk jeni të sigurt për orientimin, shikoni për mbetje rrënjësh ose shenja të gjetheve të vjetra. Mbjellja shumë e thellë mund të pengojë lulëzimin dhe të nxisë kalbjen e parakohshme.

Lini një hapësirë prej rreth pesëmbëdhjetë centimetrash midis çdo zhardhoku për t’u lënë hapësirë të zgjerohen. Pas vendosjes në gropë, mbulojini me kujdes me tokë të shkrifët dhe ngjesheni lehtë me duar. Nuk duhet të përdorni forcë, pasi zhardhokët mund të çahen ose të dëmtohen nga presioni i tepërt. Një ujitje e lehtë menjëherë pas mbjelljes do të ndihmojë tokën të stabilizohet rreth tyre.

Nëse i mbillni në vazo, përdorni një enë me vrima kullimi të bollshme në fund. Vendosni një shtresë guralecësh ose argjile të ekspanduar për të siguruar që uji të largohet shpejt. Zhardhoku në vazo mund të lihet pak më i ekspozuar, me pjesën e sipërme pothuajse në nivel me tokën. Kjo mbron qendrën e bimës nga lagështia e tepërt gjatë ujitjeve të ardhshme që do të bëni.

Shumëzimi përmes farave

Shumëzimi me fara është një proces magjepsës që kërkon shumë durim nga ana e kopshtarit. Farat e ciklamenit të pyllit duhet të mbillen sa më shpejt që të jenë të pjekura dhe të freskëta. Farat e vjetra e humbasin fuqinë e tyre mbirëse shumë shpejt nëse nuk ruhen në kushte optimale. Para mbjelljes, mund t’i lini farat në ujë të vakët për disa orë për t’i zbutur.

Mbjellja bëhet në arka të vogla me një përzierje të lehtë torfe dhe rëre të pastër. Mbulojini farat me një shtresë shumë të hollë dheu dhe mbajeni lagështinë konstante por jo të tepërt. Farat e kësaj bime kanë nevojë për errësirë të plotë për të mbirë, prandaj mund t’i mbuloni me letër të zezë. Temperatura ideale për mbirjen është rreth pesëmbëdhjetë deri në tetëmbëdhjetë gradë celsius.

Mbirja mund të zgjasë nga disa javë deri në disa muaj, varësisht nga kushtet e ambientit. Sapo të shihni shenjat e para të gjelbërimit, hiqni mbulesën dhe jepuni dritë të mjaftueshme por jo diell direkt. Gjethet e para janë shumë të vogla dhe bima po fokusohet në krijimin e zhardhokut të parë nëntokësor. Mos u nxitoni t’i zhvendosni fidanët e rinj derisa të kenë të paktën dy ose tre gjethe të forta.

Ky proces mund të zgjasë deri në tre vjet para se bima e re të prodhojë lulen e saj të parë. Është një ushtrim i mirë për durimin, por rezultati është shumë shpërblyes për çdo dashamirës lulesh. Bimët e rritura nga farat janë shpesh më rezistente ndaj kushteve specifike të kopshtit tuaj. Ju mund të krijoni kështu varietete unike me ngjyra dhe aroma që mund të ndryshojnë pak nga prindi.

Kujdesi për fidanët e rinj

Fidanët e rinj kanë nevojë për një ambient shumë të stabilizuar dhe mbrojtje nga ndryshimet e skajshme. Ata janë shumë më të ndjeshëm ndaj tharjes se sa bimët e rritura me zhardhokë të mëdhenj. Ujitja duhet bërë me shumë kujdes, mundësisht me një spërkatës të imët për të mos dëmtuar kërcellin. Lagështia e tepërt në këtë fazë mund të shkaktojë vdekjen e menjëhershme të gjithë fidanishtes suaj.

Kur fidanët të jenë rritur mjaftueshëm, mund t’i transferoni në vazo individuale të vogla për zhvillim të mëtejshëm. Përdorni të njëjtën përzierje toke si për bimët e rritura për t’i mësuar me substratin final. Gjatë këtij procesi, bëni kujdes që të mos dëmtoni zhardhokun e vogël që sapo është formuar. Një fidan i shëndetshëm duhet të ketë rrënjë të bardha dhe gjethe me ngjyrë të plotë jeshile.

Ushqimi i fidanëve mund të fillojë pasi ata të kenë krijuar një sistem rrënjor të qëndrueshëm dhe aktiv. Përdorni pleh të lëngshëm të holluar shumë, në gjysmën e dozës së rekomanduar nga prodhuesi. Teprimi me plehërimin mund të djegë rrënjët e brishta dhe të shkatërrojë bimën e re brenda natës. Synimi është një rritje e ngadaltë dhe e qëndrueshme që forcon strukturën e bimës.

Pas një viti rritjeje në kushte të kontrolluara, fidanët mund të mbillen në vendin e tyre të përhershëm në kopsht. Zgjidhni një ditë të freskët dhe me vranësira për të kryer këtë operacion të rëndësishëm kopshtarie. Vazhdoni t’i vëzhgoni me kujdes gjatë javëve të para deri sa të shihni rritje të reja gjethesh. Me pak fat dhe shumë kujdes, kopshti juaj do të mbushet me ciklamenë të rinj e të bukur.