Kujdesi për krasitjen e hirit të perëndimit

Krasitja e hirit të perëndimit është një ndërhyrje teknike që kërkon njohuri mbi fiziologjinë e pemës dhe qëllimet estetike. Kjo procedurë ndihmon në formimin e një strukture të fortë dhe në parandalimin e thyerjeve të degëve në të ardhmen. Krasitja korrekte stimulon rritjen e re dhe përmirëson qarkullimin e ajrit brenda kurorës madhështore. Duke përdorur teknikat e duhura, ti mund të rritësh ndjeshëm vlerën estetike dhe shëndetësore të kësaj peme në kopshtin tënd.

Formimi i kurorës

Gjatë viteve të para pas mbjelljes, fokusi kryesor duhet të jetë krijimi i një trungu qendror të fortë dhe dominues. Ti duhet të zgjedhësh degën më të fortë vertikale dhe të eliminosh çdo konkurrent që rritet pranë saj. Ky proces parandalon formimin e trungjeve të dyfishtë që janë pika të dobëta strukturore në moshë të pjekur. Një strukturë piramidale në rini është baza për një kurorë të gjerë dhe të qëndrueshme më vonë.

Degët anësore duhet të zgjidhen në mënyrë që të kenë një shpërndarje spirale rreth trungut kryesor të pemës. Eshtë e rëndësishme të lihet hapësirë e mjaftueshme vertikale midis degëve kryesore që dalin nga trungu. Ti duhet të evitosh që dy degë të mëdha të dalin nga i njëjti nivel lartësie në trungun qendror. Kjo shpërndarje siguron që pesha e kurorës të jetë e balancuar dhe të mos ngarkojë vetëm njërën anë.

Këndi i lidhjes së degëve me trungun luan një rol kritik në rezistencën ndaj erërave dhe borës. Degët që formojnë një kënd të gjerë (si shkronja U) janë shumë më të forta se ato me kënd të ngushtë. Ti duhet t’i heqësh degët me kënde shumë të ngushta (si shkronja V) që në fillim të zhvillimit të tyre. Këto pika lidhjeje shpesh grumbullojnë lëvore të mbyllur dhe janë të prirura për t’u çarë lehtësisht.

Lartësia e degëve të para të poshtme varet nga përdorimi i hapësirës rreth pemës në kopshtin tuaj. Nëse pema është pranë një rruge, degët e poshtme duhet të krasiten gradualisht gjatë disa viteve të rritjes. Ti nuk duhet të heqësh më shumë se një të tretën e masës gjelbëruese brenda një sezoni të vetëm. Kjo lejon që pema të vazhdojë fotosintezën dhe të forcojë trungun e saj në mënyrë të qëndrueshme.

Krasitja sanitare

Krasitja sanitare përfshin heqjen e të gjitha degëve të thara, të sëmura apo të dëmtuara fizikisht nga faktorët. Kjo procedurë mund të kryhet në çdo kohë të vitit sa herë që vërehet një problem specifik. Ti duhet të krasitësh degën e tharë deri në indin e shëndetshëm dhe të gjallë për të nxitur shërimin. Kjo parandalon që kalbja të përhapet drejt pjesëve kryesore të sistemit vaskular të pemës suaj.

Degët që kryqëzohen ose fërkohen me njëra-tjetrën duhet të trajtohen me përparësi gjatë krasitjes sanitare. Fërkimi i vazhdueshëm dëmton lëvoren dhe krijon plagë të hapura që ftojnë insektet dhe kërpudhat parazitare. Ti duhet të zgjedhësh degën më të mirë dhe të heqësh tjetrën që shkakton konfliktin në kurorë. Kjo ndërhyrje përmirëson gjithashtu estetikën duke krijuar një pamje më të pastër dhe më të organizuar.

Largonin e “thithësve” ose degëzave të vogla që rriten direkt nga baza e trungut ose nga rrënjët. Këto rritje konsumojnë energjinë e pemës pa kontribuar në strukturën ose bukurinë e saj të përgjithshme. Ti mund t’i presësh ato sapo t’i vëresh, mundësisht kur janë ende të vogla dhe të buta. Heqja e rregullt e tyre mban trungun të pastër dhe nxjerr në pah teksturën unike të lëvores.

Hollimi i kurorës lejon dritën dhe ajrin të depërtojnë në qendër të pemës, duke reduktuar rrezikun e sëmundjeve. Ti duhet të heqësh degëzat e vogla dhe të dendura që bllokojnë qarkullimin e lirë të rrymave të ajrit. Një kurorë e ajrosur mirë thahet më shpejt pas shiut, gjë që është jetike për parandalimin e kërpudhave. Ky proces quhet shpesh “pastrimi i brendshëm” dhe është pjesë e mirëmbajtjes profesionale të pemëve.

Teknika e prerjes

Përdorimi i veglave të mprehta dhe të dezinfektuara është rregulli i parë i artë për çdo krasitje cilësore. Prerjet e rregullta dhe të lëmuara shërohen shumë më shpejt se ato të grisura apo të shtypura nga mjetet e topitura. Ti duhet të pastrosh veglat me alkool pas çdo peme për të parandaluar transferimin e sëmundjeve midis bimëve. Veglat e duhura e bëjnë punën më të lehtë dhe rezultatin shumë më profesional dhe të sigurt.

Teknika e “tri prerjeve” rekomandohet për degët e rënda për të parandaluar grisjen e lëvores së trungut. Prerja e parë bëhet nga poshtë, e dyta nga lart pak më larg, dhe e treta heq mbetjen e fundit. Ti duhet të bësh prerjen përfundimtare jashtë “kollarës” së degës, që është zona e fryrë në bazën e saj. Kurrë mos e bëj prerjen në rrafsh me trungun, pasi kjo dëmton sistemin e mbrojtjes natyrale të pemës.

Koha ideale për krasitjen kryesore strukturore është fundi i dimrit ose pranvera shumë e hershme. Në këtë periudhë, pema është në qetësi dhe mungesa e gjetheve lejon një shikueshmëri të plotë të degëve. Ti do të vëresh se pema do të reagojë me një rritje të fuqishme sapo të fillojë sezoni i ri vegjetativ. Shmang krasitjen e rëndë në vjeshtë, pasi kjo mund të dobësojë pemën përpara dimrit të ftohtë.

Pas krasitjes, monitoro reagimin e pemës gjatë vitit për të parë se si ajo i mbyll plagët e saj. Hiri i perëndimit zakonisht formon një ind shërues (kalus) në formë rrethi rreth vendit të prerjes së saktë. Ti nuk duhet të përdorësh pasta mbyllëse apo bojëra, pasi ato shpesh bllokojnë lagështinë dhe favorizojnë kalbjen e drurit. Natyra ka mekanizmat e saj të shkëlqyer për të menaxhuar shërimin nëse prerjet janë bërë në vendin e duhur.