Krasitja dhe rrallimi i kungullit

Krasitja e kungullit është një procedurë teknike që synon drejtimin e energjisë së bimës te fruti. Shumë kopshtarë fillestarë kanë frikë të presin degët, por ky proces është shumë i dobishëm. Duke hequr pjesët e tepërta, ju lejoni që lëndët ushqyese të përqendrohen në pikat kyçe të rritjes. Një krasitje e bërë në kohën e duhur rrit ndjeshëm madhësinë dhe cilësinë e kungujve.

Qëllimi kryesor i krasitjes është kontrolli i rritjes vegjetative të shfrenuar që karakterizon këtë bimë. Pa ndërhyrjen tuaj, bima mund të prodhojë shumë degë të vogla por asnjë frut të madh. Heqja e sythave anësorë inkurajon zhvillimin e kërcellit kryesor dhe frutave që ndodhen në të. Kjo teknikë profesionale aplikohet gjerësisht në kultivimet për qëllime tregtare dhe ekspozita.

Krasitja ndihmon gjithashtu në mbajtjen e një higjiene më të mirë brenda hapësirës së kopshtit tuaj. Duke rralluar gjethet e tepërta, ju përmirësoni qarkullimin e ajrit dhe depërtimin e dritës së diellit. Kjo zvogëlon mundësinë e kalbëzimit të frutave që shpesh fshihen nën masën e dendur gjethore. Një strukturë e hapur e bimës lehtëson gjithashtu vjeljen dhe monitorimin e dëmtuesve të ndryshëm.

Përdorimi i mjeteve të mprehta dhe të dezinfektuara është rregulli i parë i çdo krasitjeje të suksesshme. Prerjet duhet të jenë të pastra për të lejuar një shërim të shpejtë të indeve të bimës. Mos e kryeni këtë proces kur bimët janë të lagura nga shiu ose vesa e mëngjesit. Lagështia në plagët e freskëta është rruga më e shpejtë për hyrjen e infeksioneve bakteriale.

Teknika e heqjes së sythave anësorë

Sythat anësorë, të quajtur ndryshe “sqetullorë”, dalin në pikën ku gjethet bashkohen me kërcellin kryesor. Këto degëzime të reja konsumojnë shumë energji pa sjellë ndonjë përfitim të madh në rendimentin final. Rekomandohet që t’i hiqni ato kur janë ende të vegjël dhe mund të këputen me dorë. Kjo ndërhyrje e hershme është shumë më pak stresuese për të gjithë organizmin e bimës.

Nëse dëshironi fruta jashtëzakonisht të mëdhenj, duhet të lini vetëm një ose dy degë kryesore. Çdo degë tjetër që del pas formimit të frutit të parë duhet të krasitet me shumë kujdes. Kjo bën që të gjithë sheqernat e prodhuara në gjethe të shkojnë direkt te kungulli në rritje. Kjo metodë kërkon disiplinë dhe vëzhgim të vazhdueshëm gjatë gjithë fazës së rritjes intensive.

Kujdes i veçantë duhet treguar për të mos dëmtuar kërcellin kryesor gjatë procesit të krasitjes anësore. Një gabim i vogël mund të ndërpresë furnizimin me ujë për të gjithë pjesën e mbetur të bimës. Përdorni gërshërë të vogla kopshti për saktësi maksimale në pikat e ngushta dhe të vështira. Një kopshtar profesionist punon me qetësi dhe vëmendje të plotë ndaj çdo detaji të bimës.

Pas heqjes së sythave, bima mund të ketë nevojë për një ujitje të lehtë për t’u rikuperuar. Është mirë që krasitja të bëhet në orët e vona të pasdites kur dielli nuk është i fortë. Kjo u jep plagëve kohë të thahen pak gjatë natës përpara nxehtësisë së ditës tjetër. Rezultatet e kësaj pune do t’i shihni shumë shpejt në zhvillimin e përshpejtuar të frutave.

Rrallimi i luleve dhe frutave të vegjël

Rrallimi i luleve është i nevojshëm kur bima prodhon më shumë fruta sesa mund të ushqejë. Një ngarkesë e tepërt do të rezultojë në shumë kunguj të vegjël dhe me shije jo shumë të mirë. Zgjidhni frutat më të shëndetshëm dhe me formën më të rregullt për t’i lënë në bimë. Të tjerët hiqini me guxim për të garantuar cilësinë e lartë të atyre që mbeten.

Lulet mashkullore prodhohen në sasi shumë më të mëdha se ato femërore gjatë ciklit jetësor. Ju mund të hiqni disa prej tyre nëse ato po bëhen shumë të dendura dhe pengojnë ajrosjen. Megjithatë, lini gjithmonë mjaftueshëm lule mashkullore për të siguruar pjalmimin e nevojshëm nga insektet. Ky ekuilibër midis rritjes dhe prodhimit është arti i vërtetë i kultivimit të kungullit.

Gjatë rrallimit, kontrolloni nëse frutat e mbetur kanë hapësirë të mjaftueshme për t’u zgjeruar lirshëm. Ndonjëherë frutat mund të ngecin midis kërcejve të fortë dhe të deformohen gjatë rritjes së tyre. Mund t’i lëvizni paksa me shumë kujdes kur janë ende të vegjël dhe elastikë në prekje. Pozicionimi i mirë parandalon dëmtimet mekanike që mund të ndodhin më vonë në sezon.

Heqja e frutave të dëmtuar nga insektet ose sëmundjet duhet bërë menjëherë pa asnjë hezitim. Këto fruta të sëmura vetëm sa shpërdorojnë burimet e çmuara të bimës suaj të dashur. Gjithashtu, ato mund të bëhen vatër infeksioni për pjesët e tjera të shëndetshme të kopshtit. Pastërtia dhe rrallimi i vazhdueshëm sigurojnë një ambient të shëndetshëm rritjeje për të gjithë.

Prerja e majave në fund të sezonit

Prerja e majës së kërcellit kryesor bëhet zakonisht në fund të verës ose fillim të vjeshtës. Kjo procedurë detyron bimën të ndalojë rritjen e gjetheve të reja që nuk do piqen. E gjithë energjia e mbetur drejtohet në pjekjen përfundimtare të frutave që ndodhen tashmë në bimë. Kjo është një lëvizje strategjike për të përballuar ardhjen e shpejtë të ditëve të ftohta.

Numëroni rreth katër ose pesë gjethe pas frutit të fundit përpara se të bëni prerjen finale. Këto gjethe do të shërbejnë si burim energjie për ta përfunduar rritjen e atij kungulli specifik. Prerja duhet të bëhet mbi një nyje gjetheje për të parandaluar tharjen e tepërt të kërcellit. Ky veprim profesional siguron që kungujt tuaj të kenë lëkurën më të fortë dhe tulun më të ëmbël.

Gjatë kësaj faze, mund të hiqni edhe gjethet e mëdha që krijojnë hije mbi frutat në pjekje. Dielli i drejtpërdrejtë ndihmon në ngurtësimin e lëkurës dhe përmirësimin e ngjyrës së jashtme të frutit. Kini kujdes të mos hiqni shumë gjethe pasi bima ka ende nevojë për to për të jetuar. Një rrallim i lehtë dhe i mençur është gjithçka që ju duhet në këtë kohë.

Vëzhgoni me kujdes reagimin e bimës pas kësaj ndërhyrjeje të fundit në ciklin e saj vjetor. Ju do të vëreni se frutat fillojnë të ndryshojnë ngjyrë dhe të rriten në peshë më shpejt. Kjo është prova e efikasitetit të krasitjes së saktë në menaxhimin e energjisë bimore. Një sezon që mbyllet me krasitje profesionale sjell gjithmonë kënaqësinë e një korrjeje të shkëlqyer.