Krasitja dhe prerja e lules së krishtlindjes

Krasitja është një procedurë teknike e domosdoshme për të kontrolluar madhësinë e bimës dhe për të stimuluar një rritje më të dendur. Ti nuk duhet të kesh frikë të përdorësh gërshërët, pasi kjo bimë reagon shumë mirë ndaj prerjes së duhur dhe në kohën e saktë. Pa krasitje, lulja e krishtlindjes tenton të rritet shumë lart dhe të bëhet e rrallë, duke humbur pamjen e saj kompakte. Ky artikull do të të mësojë metodat profesionale për t’i dhënë bimës tënde formën dhe vitalitetin që meriton.

Koha e duhur për krasitjen kryesore

Koha ideale për krasitjen e parë të rëndësishme është pranvera, zakonisht rreth muajit prill ose maj. Ti duhet të presësh derisa gjethet e kuqe të kenë rënë ose të jenë zbehur plotësisht dhe të shfaqen sythat e parë të gjelbër. Në këtë moment, bima po përgatitet për një hov të ri rritjeje dhe prerja do t’i japë drejtimin e duhur. Mos e bëj këtë proces shumë herët në dimër, sepse bima është ende në fazën e pushimit dhe mund të infektohet.

Një tjetër krasitje e lehtë mund të bëhet gjatë verës, zakonisht në korrik ose fillim të gushtit. Kjo shërben për të shkurtuar degët që janë rritur shumë dhe për të nxitur degëzimet anësore që do të mbajnë lule. Ti duhet të ndalosh çdo lloj krasitjeje pas mesit të gushtit, pasi në shtator bima fillon të përgatisë sythat e luleve. Prerja e vonshme do të eliminonte mundësinë që bima të lulëzojë gjatë dimrit që vjen.

Gjatë krasitjes së pranverës, bima shkurtohet në mënyrë drastike, duke lënë vetëm 10 deri në 15 centimetra mbi nivelin e dheut. Ti mund të mendosh se kjo është shumë, por kjo forcë e prerjes detyron bimën të nxjerrë degë të reja e të forta nga baza. Ky veprim parandalon që bima të bëhet “si shkop” dhe pa gjethe në pjesën e poshtme. Gjithmonë përdor mjete shumë të mprehta për të siguruar prerje të pastra që mbyllen shpejt.

Gjatë gjithë vitit, ti duhet të bësh edhe atë që quhet krasitje sanitare, duke hequr çdo pjesë të tharë ose të sëmurë. Degët që rriten drejt qendrës së bimës duhen hequr për të lejuar ajrosjen e mirë dhe depërtimin e dritës. Kjo mirëmbajtje e vazhdueshme e mban bimën të pastër dhe parandalon grumbullimin e dëmtuesve. Vëzhgo bimën tënde pas çdo krasitjeje për të parë se si ajo reagon me rritje të reja.

Teknika e prerjes së kërcenjve dhe siguria

Kur fillon të presësh, zgjidh një pikë prerjeje rreth gjysmë centimetri mbi një nyjë (vendi ku dalin gjethet). Prerja duhet të jetë paksa e pjerrët në mënyrë që uji të mos mbetet mbi plagë, gjë që mund të shkaktojë kalbëzim. Ti duhet të vëresh se nga prerja do të dalë menjëherë një lëng i bardhë dhe ngjitës si qumësht. Ky është lateksi natyral i bimës, i cili shërben për të mbyllur plagën e krijuar nga krasitja.

Meqenëse ky lëng mund të jetë irritues, të rekomandohet të mbash doreza mbrojtëse gjatë gjithë procesit të krasitjes. Ti duhet të kesh pranë një leckë të lagur për të pastruar menjëherë mjetet e prerjes pas çdo dege. Lateksi i tharë bëhet shumë i fortë dhe mund të dëmtojë tehun e gërshërëve ose të bllokojë mekanizmin e tyre. Gjithashtu, kujdesu që lëngu të mos pikojë mbi tapet ose mobilje pasi mund të lërë njolla të vështira për t’u hequr.

Për të ndaluar rrjedhjen e tepërt të qumështit, mund të spërkasësh pak ujë të freskët mbi prerjen e re ose ta mbulosh me pak pluhur qymyri. Kjo ndihmon në koagulimin e shpejtë të lëngut dhe mbrojtjen e pjesës së hapur nga bakteret e ajrit. Nëse bima është shumë e madhe, puno në seksione për të pasur kontroll më të mirë mbi formën që po i jep. Çdo prerje që bën duhet të ketë një qëllim të qartë për strukturën finale të bimës.

Pas krasitjes, bima ka nevojë për një periudhë rikuperimi në një vend me dritë por pa rreze direkte dielli. Mos e ujit shumë menjëherë, pasi bima ka humbur shumë sipërfaqe gjetheje dhe kërkesa për ujë është ulur përkohësisht. Ti do të shohësh se brenda dy ose tre javësh, nga nyjet poshtë prerjes do të shpërthejnë sytha të rinj. Kjo është pjesa më shpërblyese e krasitjes, kur sheh bimën të rinohet plotësisht.

Formësimi i kurorës së bimës tënde

Qëllimi i formësimit është krijimi i një bime që duket si një sferë e dendur me gjethe dhe lule. Ti duhet të synosh të kesh rreth 5 deri në 7 degë kryesore që dalin nga trungu qendror. Nëse një degë rritet shumë më shpejt se të tjerat, shkurtoje atë pa hezituar për të ruajtur balancën vizuale. Një formë e rregullt siguron që të gjitha pjesët e bimës të marrin dritë në mënyrë të barabartë.

Për të arritur një dendësi maksimale, mund të aplikosh teknikën e “pickimit” (pinching) të majave të rritjes së re. Kur degët e reja të pranverës arrijnë gjatësinë 15-20 centimetra, këputni majën e tyre me gishta ose me gërshërë të vogla. Kjo bën që secila degë të ndahet në dy ose tre degë të tjera më të vogla, duke e bërë bimën më të harlisur. Ti mund ta përsëritësh këtë proces dy herë gjatë sezonit të rritjes, por jo më vonë se gushti.

Nëse bima jote është e vjetër dhe ka krijuar një trung shumë drunor, formësimi mund të jetë pak më i vështirë. Në këtë rast, fokusohu tek rritja e re dhe përpiqu të heqësh degët e vjetra që nuk prodhojnë më gjethe të bukura. Përtëritja e bimës mund të marrë dy sezone krasitjeje për të arritur formën ideale që dëshiron. Me durim dhe teknikë të mirë, edhe një bimë e vjetër mund të duket përsëri si e re.

Gjatë procesit të formësimit, largoje vazon herë pas here dhe shikoje bimën nga distanca për të vlerësuar simetrinë. Rrotulloje vazon vazhdimisht për të parë nëse ka “vrimat” në kurorë që duhen mbushur me rritje të re. Një kopshtar i mirë punon si një skulptor, duke e ditur se çdo prerje ndikon në pamjen përfundimtare festive. Suksesi i krasitjes do të duket qartë kur të vijë dhjetori dhe bima të mbulohet nga një kurorë e kuqe e përsosur.