Dimërimi i thanës japoneze

Dimërimi i thanës japoneze nuk është zakonisht i ndërlikuar, por bimët e reja dhe ato të mbjella në vende të ekspozuara kanë nevojë për kujdes të veçantë. Rezistenca ndaj të ftohtit rritet me moshën, sidomos kur bima është vendosur mirë dhe ka zhvilluar sistem rrënjor të shëndetshëm. Rreziku më i madh nuk vjen gjithmonë nga temperatura minimale, por nga era e ftohtë, luhatjet e shpeshta dhe toka e lagur keq e kulluar. Përgatitja e mirë në vjeshtë e ndihmon bimën të hyjë në dimër më e fortë.

Përgatitja para ardhjes së të ftohtit

Përgatitja për dimër fillon që në fund të verës. Në këtë periudhë duhet shmangur plehërimi me azot, sepse ai nxit rritje të re dhe të butë. Lastarët e tillë nuk piqen mirë para ngricave dhe dëmtohen më lehtë. Bima duhet të hyjë në dimër me inde të forta dhe të pjekura.

Ujitja në vjeshtë duhet përshtatur me reshjet. Nëse vjeshta është e thatë, një ujitje e thellë para ngricave është e dobishme. Rrënjët nuk duhet të hyjnë në dimër në tokë krejt të thatë. Megjithatë, toka e lagur në mënyrë të vazhdueshme është problem, ndaj kullimi mbetet shumë i rëndësishëm.

Pastrimi rreth bimës ndihmon në uljen e presionit të sëmundjeve. Gjethet e rëna me shenja njollash ose kalbjeje duhet larguar. Materiali i shëndetshëm mund të kompostohet, por mbetjet e sëmura më mirë të mos përdoren në kompostin e zakonshëm. Një bazë e pastër e bimës e zvogëlon rrezikun e infeksioneve në pranverë.

Mulch-i duhet rinovuar para dimrit, por me kujdes. Një shtresë organike mbron rrënjët nga ngricat dhe nga ndryshimet e papritura të temperaturës. Ajo nuk duhet të prekë trungun drejtpërdrejt. Hapësira e vogël rreth bazës së trungut ndihmon në shmangien e lagështisë së tepërt në lëvore.

Mbrojtja e bimëve të reja

Bimët e reja janë më të ndjeshme, sepse sistemi i tyre rrënjor ende nuk ka depërtuar thellë dhe gjerë. Ato reagojnë më fort ndaj ngricave, erërave dhe tharjes dimërore. Për këtë arsye, dy ose tre dimrat e parë janë më të rëndësishmit. Pas kësaj, bima zakonisht bëhet dukshëm më e qëndrueshme.

Në zona të ekspozuara, mund të përdoret mbrojtje kundër erës. Një ekran i thjeshtë me material frymëmarrës mund të ulë dëmin nga erërat e ftohta. Nuk është mirë të mbështillet bima me plastikë të mbyllur, sepse ajo mban lagështi dhe mund të nxisë probleme kërpudhore. Materialet duhet të lejojnë ajrosje.

Trungu i hollë i bimëve të reja mund të mbrohet nga dëmtimet mekanike dhe nga ndryshimet e forta të temperaturës. Në disa zona, kafshët mund të kafshojnë lëvoren gjatë dimrit. Një mbrojtëse e ajrosur rreth trungut mund të jetë shumë e dobishme. Ajo duhet kontrolluar rregullisht që të mos shtrëngojë trungun gjatë rritjes.

Nëse bima është mbjellë në vazo të madhe, dimërimi është më i vështirë se në tokë. Rrënjët në vazo janë më të ekspozuara ndaj ngrirjes. Vazoja duhet vendosur në vend të mbrojtur dhe mund të izolohet nga jashtë. Edhe gjatë dimrit, substrati nuk duhet të thahet plotësisht.

Dëmet nga ngrica dhe luhatjet e temperaturës

Dëmet nga ngrica mund të shfaqen si tharje e majave të degëve, çarje e lëvores ose vonesë në çeljen e sythave. Ndonjëherë dëmi nuk duket menjëherë në dimër, por bëhet i qartë në pranverë. Prandaj nuk duhet nxituar me prerje sapo kalon i ftohti. Është më mirë të pritet derisa të shihet cilat degë janë ende të gjalla.

Luhatjet e temperaturës janë të rrezikshme kur ditët e buta ndiqen nga ngrica të forta. Bima mund të fillojë të aktivizohet pjesërisht dhe pastaj të dëmtohet nga kthimi i të ftohtit. Një vend i mbrojtur dhe mulch-i ndihmojnë në zbutjen e këtyre ndryshimeve. Rrënjët janë më pak të ekspozuara kur toka ruan temperaturë më të qëndrueshme.

Dielli i fortë dimëror mund të krijojë stres, sidomos kur toka është e ngrirë. Gjethet nuk janë të pranishme në dimër, por lëvorja dhe indet e degëve mund të ngrohen gjatë ditës dhe të ftohen shpejt natën. Kjo mund të shkaktojë tension në inde. Pozicioni i mbrojtur nga erërat dhe ndryshimet e forta është shumë i vlefshëm.

Në pranverë, dëmet duhet vlerësuar me kujdes. Degët e thata priten deri te indi i shëndetshëm. Prerja duhet të jetë e pastër dhe të mos lërë cungje të gjata. Pas një dimri të vështirë, bima nuk duhet ngarkuar me plehërim të rëndë, por duhet ndihmuar me ujitje të balancuar dhe kompost të butë.

Kujdesi pas dimrit

Në fillim të pranverës, kontrollohet gjendja e mulch-it dhe e tokës. Nëse mulch-i është ngjeshur shumë ose është grumbulluar pranë trungut, duhet rregulluar. Toka duhet të jetë e ajrosur dhe jo e mbytur nga lagështia. Ky kontroll i thjeshtë ndihmon rrënjët të nisin sezonin në kushte të mira.

Krasitja sanitare bëhet vetëm pasi dallohen qartë pjesët e dëmtuara. Degët që nuk çelin sytha ose kanë majë të tharë mund të hiqen gradualisht. Nuk duhet bërë krasitje e fortë vetëm për shkak të vonesës së çeljes, sepse disa bimë zgjohen më ngadalë. Durimi është shumë i rëndësishëm pas dimrave të ftohtë.

Ujitja pranverore duhet të jetë e kujdesshme. Nëse toka është ende e lagësht nga dimri, ujitja shtesë nuk nevojitet. Nëse pranvera është e thatë dhe me erë, rrënjët mund të kenë nevojë për mbështetje. Balanca mes lagështisë dhe ajrosjes është përsëri faktori kryesor.

Kur bima nis rritjen e re, mund të shtohet kompost i pjekur. Kjo e ushqen gradualisht dhe përmirëson tokën pa e stresuar. Bima e kaluar mirë nga dimri do të përgjigjet me gjethe të shëndetshme dhe rritje të qëndrueshme. Me këtë ritëm kujdesi, dimërimi bëhet pjesë normale e ciklit të saj vjetor.