Dimërimi i soforës japoneze varëse

Dimërimi i soforës japoneze varëse bazohet në përgatitjen e qetë të pemës para ngricave, jo në ndërhyrje të nxituara kur i ftohti ka filluar. Një pemë e ushqyer me masë, e ujitur siç duhet dhe me lastarë të pjekur mirë hyn më e fortë në dimër. Rreziku më i madh zakonisht nuk është vetëm temperatura e ulët, por kombinimi i ngricës, erës, lagështisë së tepërt dhe luhatjeve të forta. Kujdesi i vjeshtës përcakton shumë nga gjendja e pemës në pranverë.

Në fund të verës duhet ndalur çdo plehërim i fortë me azot. Azoti i vonë nxit rritje të re, të butë dhe të papjekur. Këta lastarë janë shumë më të ndjeshëm ndaj ngricave dhe mund të thahen gjatë dimrit. Pema duhet të ketë kohë të ngadalësojë rritjen dhe të forcojë indet.

Ujitja para dimrit duhet përshtatur me reshjet. Nëse vjeshta është shumë e thatë, pema nuk duhet të hyjë në dimër me tokë të tharë thellë. Një ujitje e thellë në ditë të butë ndihmon rrënjët, sidomos te fidanët e rinj. Megjithatë, toka nuk duhet mbingopur, sepse lagështia e ndenjur është e rrezikshme në periudhë të ftohtë.

Pastrimi i bazës së pemës është pjesë e përgatitjes dimërore. Gjethet e sëmura, degëzat e thyera dhe mbetjet e dyshimta duhet larguar. Kjo ul mundësinë që patogjenët të dimërojnë pranë pemës. Një rreth i pastër dhe i mulçuar mirë e ndihmon pemën të kalojë dimrin në kushte më të qëndrueshme.

Mbrojtja e rrënjëve dhe trungut

Rrënjët e pemëve të reja janë më të ndjeshme ndaj ngricave se ato të pemëve të vendosura prej kohësh. Një shtresë mulçi organik ndihmon në ruajtjen e temperaturës më të qëndrueshme në tokë. Mulçi gjithashtu ul luhatjet e lagështisë dhe mbron rrënjët sipërfaqësore. Shtresa duhet të jetë e rregullt, por jo e grumbulluar mbi trung.

Trungu i fidanëve të rinj mund të mbrohet nga çarjet dimërore. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në vende ku dielli dimëror është i fortë gjatë ditës dhe ngrica kthehet natën. Mbështjellja me material të ajrosur ose përdorimi i mbrojtëseve të posaçme mund të ndihmojë. Materialet plastike të mbyllura dhe jo të ajrosura duhet shmangur.

Era e ftohtë mund të thajë degët dhe të rrisë stresin dimëror. Në vende shumë të ekspozuara, mbrojtja nga era është e dobishme, sidomos për pemët e reja. Mund të përdoren pengesa të përkohshme që nuk e mbysin bimën dhe nuk e mbajnë lagështinë mbi degë. Qëllimi është ulja e presionit të erës, jo krijimi i një mjedisi të mbyllur.

Pika e shartimit duhet mbrojtur nga dëmtimet, por nuk duhet mbuluar me material të lagësht për një kohë të gjatë. Lagështia e qëndrueshme rreth saj mund të favorizojë kalbëzim. Kontrolli i kësaj zone para dimrit është shumë i rëndësishëm. Çdo plagë ose çarje duhet vëzhguar dhe pema duhet mbajtur në kushte sa më të thata e të ajrosura.

Kujdesi gjatë dimrit

Gjatë dimrit, sofora japoneze varëse zakonisht nuk kërkon shumë ndërhyrje. Më e rëndësishme është të mos bëhen veprime që e dëmtojnë pemën në gjendje pushimi. Degët e ngrira ose të mbuluara me akull nuk duhet tundur fort. Lëvizjet e dhunshme mund të thyejnë degët e brishta dhe të krijojnë plagë të panevojshme.

Bora e lehtë zakonisht nuk është problem dhe madje mund të izolojë pjesërisht bimën. Bora e rëndë, e lagësht dhe e grumbulluar mbi degët varëse mund të shkaktojë thyerje. Nëse duhet larguar, kjo bëhet me kujdes, duke e shtyrë butë nga poshtë lart. Nuk duhet goditur kurora me mjete të forta.

Në periudha të gjata pa reshje dhe pa ngricë, pemët e reja mund të kenë nevojë për pak ujë. Kjo vlen sidomos për toka të lehta dhe zona me dimër të thatë. Ujitja bëhet vetëm në ditë të butë, kur toka nuk është e ngrirë. Sasia duhet të jetë e matur, sepse qëllimi është ruajtja e lagështisë, jo lagia e tepërt.

Kontrolli vizual gjatë dimrit ndihmon në zbulimin e dëmtimeve nga kafshët. Lepujt, brejtësit ose kafshë të tjera mund të dëmtojnë lëvoren në bazë. Mbrojtëset fizike janë më të sigurta se ndërhyrjet e vonuara pas dëmit. Lëvorja e dëmtuar në rreth të plotë mund të rrezikojë seriozisht jetën e pemës.

Rikthimi në pranverë

Në pranverë, pema duhet kontrolluar me durim, sepse jo çdo degë e vonuar është e vdekur. Disa pjesë mund të çelin më ngadalë pas dimrit të ashpër. Krasitja duhet bërë vetëm pasi të dallohet qartë se cilat degë janë të thata. Prerja shumë e hershme mund të heqë pjesë ende të gjalla.

Degët e dëmtuara nga ngrica duhet të priten deri në ind të shëndetshëm. Prerjet duhet të jenë të pastra dhe të vendosura në mënyrë që të mos lënë cungje të gjata. Nëse dëmtimi është i madh, krasitja duhet bërë me kujdes dhe në disa hapa. Një ndërhyrje e fortë e menjëhershme mund ta stresojë më shumë pemën.

Mulçi dimëror mund të rregullohet në pranverë. Nëse është ngjeshur shumë ose ka prekur trungun, duhet larguar pak nga baza. Mund të shtohet një shtresë e freskët komposti në sipërfaqe për të mbështetur sezonin e ri. Kjo e ndihmon tokën të aktivizohet pa e ushqyer pemën në mënyrë të tepruar.

Pas dimrit, ujitja fillon vetëm sipas gjendjes së tokës. Nuk duhet ujitur automatikisht nëse toka është ende e lagësht nga reshjet. Kur temperaturat rriten dhe bima fillon rritjen, nevojat për ujë shtohen gradualisht. Një fillim i qetë dhe i balancuar i sezonit është mënyra më e mirë për rikuperim të plotë.