Dimërimi i anemonës greke dhe mbrojtja nga i ftohti

Anemona greke e përballon dimrin më mirë kur mbillet në vend të përshtatshëm dhe lejohet të ndjekë ciklin e saj natyror. Pas periudhës së rritjes dhe tharjes së gjetheve, zhardhokët qëndrojnë në tokë në gjendje pushimi. Gjatë kësaj kohe, ata nuk kanë nevojë për kujdes aktiv, por kanë nevojë për mbrojtje nga lagështia e tepërt. Dimërimi i suksesshëm varet më shumë nga kullimi sesa nga mbulimi i rëndë.

Në zona me dimra të butë, bima zakonisht nuk kërkon mbrojtje të veçantë. Toka dhe shtresa natyrore e gjetheve ofrojnë izolim të mjaftueshëm. Nëse zhardhokët janë mbjellë në thellësi të përshtatshme, ata mbeten të sigurt gjatë luhatjeve të zakonshme të temperaturës. Problemet lindin kryesisht kur uji qëndron rreth tyre.

Në zona me ngrica më të forta, një mbulesë e lehtë organike mund të jetë e dobishme. Gjethet e thata, komposti i pjekur ose kashta e imët mund të përdoren me masë. Shtresa nuk duhet të jetë e trashë dhe e ngjeshur, sepse mund të mbajë shumë lagështi. Qëllimi është izolim i lehtë, jo mbyllje e tokës.

Zhardhokët e sapombjellë janë më të ndjeshëm se tufat e vendosura prej vitesh. Prandaj, në dimrin e parë mund të jepet pak më shumë vëmendje. Një kontroll pas reshjeve të mëdha ndihmon për të parë nëse zona kullon mirë. Nëse formohen pellgje, problemi duhet korrigjuar sa më shpejt.

Mbrojtja e tokës dhe përdorimi i mulçit

Mulçi dimëror duhet të jetë i ajrosur dhe i përshtatshëm për bimë me zhardhokë të vegjël. Gjethet e thata të copëzuara janë një nga materialet më të mira. Ato imitojnë shtresën pyjore dhe shpërbëhen ngadalë në humus. Në pranverë, kjo shtresë ushqen tokën dhe ruan lagështinë e moderuar.

Nuk rekomandohet përdorimi i materialeve të rënda që ngjeshen lehtë. Shtresat e trasha me bar të kositur, pleh të freskët ose kompost të papjekur mund të krijojnë lagështi dhe nxehtësi të padëshiruar. Kjo rrit rrezikun e kalbjes. Materiali mbulues duhet të lejojë ajrin të qarkullojë.

Në pranverë, mulçi duhet kontrolluar para daljes së filizave. Nëse është bërë shumë i trashë, mund të largohet lehtë ose të shpërndahet. Filizat e anemonës greke janë delikatë dhe nuk duhet të luftojnë me një shtresë të rëndë. Një ndërhyrje e vogël në kohën e duhur ndihmon lulëzimin të shfaqet pastër.

Mulçi nuk duhet vendosur si grumbull i dendur mbi vetë zonën e zhardhokëve. Më mirë është të shpërndahet në mënyrë të njëtrajtshme dhe të hollë. Në tokë shumë të lagësht, madje mund të jetë më mirë të përdoret më pak mbulesë. Çdo kopsht ka mikroklimën e vet, ndaj vëzhgimi lokal është vendimtar.

Dimërimi në vazo dhe enë dekorative

Anemona greke mund të rritet edhe në vazo, por dimërimi aty është më i ndjeshëm. Zhardhokët në enë janë më të ekspozuar ndaj ngricës dhe luhatjeve të temperaturës. Gjithashtu, substrati në vazo mund të thahet ose të laget shumë më shpejt se toka e kopshtit. Kjo kërkon kontroll më të kujdesshëm.

Vazot duhet të kenë kullim të shkëlqyer. Vrimat në fund nuk duhet të bllokohen dhe ena nuk duhet të qëndrojë në pjatë me ujë. Gjatë dimrit, uji i tepërt është rreziku kryesor. Nëse ka reshje të vazhdueshme, vazoja mund të vendoset në një vend të mbrojtur nga shiu i drejtpërdrejtë.

Në zona shumë të ftohta, ena mund të mbrohet me material izolues rreth saj. Nuk është gjithmonë e nevojshme të futet në ambiente të ngrohta, sepse bima ka nevojë për periudhë të ftohtë. Një garazh i ftohtë, verandë e mbrojtur ose qoshe pranë muri mund të jetë i përshtatshëm. E rëndësishme është të mos thahet substrati krejtësisht për muaj të tërë.

Në fund të dimrit, vazot duhet zhvendosur gradualisht në vend më të ndritshëm. Kur filizat fillojnë të dalin, toka duhet mbajtur pak e freskët. Ujitja rritet ngadalë, sipas zhvillimit të bimës. Kalimi i butë nga pushimi në rritje shmang stresin dhe ndihmon lulëzimin.

Gabimet gjatë dimërimit

Gabimi më i zakonshëm është mbulimi i tepërt. Shumë kopshtarë mendojnë se më shumë mbrojtje do të thotë më shumë siguri, por për zhardhokët e vegjël kjo nuk është gjithmonë e vërtetë. Një shtresë e rëndë dhe e lagësht mund të jetë më e dëmshme se i ftohti i moderuar. Mbrojtja duhet të jetë e lehtë dhe e frymëmarrshme.

Një tjetër gabim është mbjellja në vend ku mblidhet uji dimëror. Edhe një bimë e qëndrueshme ndaj të ftohtit mund të humbasë në tokë të mbytur. Nëse zona ka problem kullimi, duhet ndërhyrë para mbjelljes, jo pas dëmtimit. Shtrati i ngritur është zgjidhje shumë praktike.

Në vazo, gabimi kryesor është lënia e enës në shi të vazhdueshëm ose në ngricë të drejtpërdrejtë pa mbrojtje. Këto kushte e lodhin zhardhokun dhe mund të dëmtojnë rrënjët e reja. Ena duhet të jetë e mbrojtur, por jo në vend të ngrohtë. Një periudhë e ftohtë është pjesë e ciklit të bimës.

Prerja e gjetheve para kohe në sezonin e mëparshëm ndikon edhe në dimërim. Zhardhokët që nuk kanë grumbulluar rezerva janë më të dobët dhe më të ndjeshëm. Kujdesi i mirë për dimër fillon në pranverë, jo vetëm në vjeshtë. Një bimë e ushqyer mirë përmes gjetheve hyn në pushim me më shumë energji.