Mbjellja e duhur e nelsonit të purpurt është hapi i parë drejt një kopshti të lulëzuar dhe plot ngjyra. Kjo proces nuk është i vështirë, por kërkon që të ndiqen disa rregulla bazë për të siguruar mbinë e farave. Meqenëse bima riprodhohet kryesisht me fara, kuptimi i kohës së duhur është thelbësor për çdo kopshtar. Në këtë artikull do të zbulosh se si të krijosh kushtet perfekte për gjeneratat e reja të kësaj luleje.

Koha më e mirë për të filluar mbjelljen e farave është pranvera e hershme ose vjeshta, varësisht nga klima jote. Nëse zgjedh pranverën, duhet të presësh derisa rreziku i ngricave të forta të ketë kaluar plotësisht nga zona. Mbjellja në vjeshtë i lejon farat të kalojnë një proces natyral të ftohjes që ndihmon në mbinë e tyre. Kjo bimë ka një shkallë mjaft të lartë të suksesit nëse farat janë të freskëta dhe cilësore.

Përgatitja e shtratit të mbjelljes

Përpara se të hedhësh farat në tokë, duhet të përgatisësh vendin në mënyrë që të jetë sa më mikpritës. Pastro zonën nga barërat e këqija që mund të konkurrojnë me filizat e rinj për lëndë ushqyese. Rregulloje sipërfaqen e tokës duke e thërrmuar mirë në mënyrë që të mos ketë plisat e mëdhenj të dheut. Një tokë e tregtuar mirë dhe e lehtë do të lejojë rrënjët e reja të depërtojnë pa vështirësi.

Farat e nelsonit të purpurt janë shumë të vogla dhe kanë nevojë për dritë për të mbirë me sukses. Kjo do të thotë që nuk duhet t’i mbulosh ato me një shtresë të trashë dheu pas mbjelljes. Mjafton t’i shpërndasësh ato mbi sipërfaqe dhe t’i shtypësh lehtë me dorë që të kenë kontakt me tokën. Ujitja duhet bërë me një spërkatës të imët për të mos i zhvendosur farat nga vendi i tyre.

Procesi i mbirjes dhe kujdesi fillestar

Pas mbjelljes, duhet të kesh durim sepse mbirja mund të zgjasë nga dy deri në tre javë. Gjatë kësaj kohe, është e rëndësishme që toka të qëndrojë vazhdimisht pak e lagësht, por jo e qullur. Sapo të shfaqen gjethet e para të vërteta, do të vëresh ngjyrën e tyre karakteristike të zbehtë. Kjo është shenja që bima ka filluar të krijojë mbrojtjen e saj natyrale me pushin e hollë.

Nëse filizat mbijnë shumë dendur, do të të duhet të bësh një rrallim të tyre pas disa javësh. Zgjidh filizat më të fortë dhe largo ata që duken më të dobët për t’i lënë hapësirë rritjeje. Distanca ideale midis bimëve të reja duhet të jetë rreth tridhjetë centimetra për të shmangur konkurrencën. Ky hap siguron që çdo bimë të zhvillojë një rozetë të shëndetshme përpara se të vijë dimri.

Riprodhimi përmes ndarjes së tufave

Përveç farave, nelsoni i purpurt mund të riprodhohet edhe përmes ndarjes së tufave ekzistuese në pranverë. Kjo metodë është e dobishme nëse dëshiron të ruash një variant specifik që ke tashmë në kopsht. Zgjidh një bimë të shëndetshme që është të paktën dy vjeçare dhe nxirreni me kujdes nga toka. Përdor një mjet të mprehtë për të ndarë rrënjët në disa pjesë, duke u siguruar që secila ka sytha.

Rimbjellja e këtyre pjesëve duhet të bëhet menjëherë në vendin e tyre të ri të përhershëm në kopsht. Shto pak pleh organik në vrimën e re të mbjelljes për të inkurajuar rritjen e shpejtë të rrënjëve. Ujitini mirë menjëherë pas mbjelljes që toka të ulet rreth rrënjëve të reja pa krijuar xhepa ajri. Kjo metodë jep rezultate më të shpejta sesa mbjellja nga fara, por kërkon më shumë forcë fizike.

Vetëmbjellja natyrale dhe kontrolli

Një nga gjërat më të bukura të kësaj bime është se ajo di të kujdeset vetë për pasardhësit. Nëse i lë lulet e thara të qëndrojnë në bimë, farat do të bien natyrshëm në tokën përreth. Vitin tjetër do të shohësh shumë bimë të vogla që mbijnë pa asnjë përpjekje nga ana jote. Kjo e bën kopshtin të duket sikur po evoluon në mënyrë organike dhe të pashqetësuar.

Megjithatë, nëse dëshiron të mbash një kopsht të rregullt, duhet të kontrollosh këtë përhapje të lirshme. Mund t’i shkulësh lehtësisht bimët e reja që mbijnë në vende ku nuk i dëshiron ato. Gjithashtu, mund t’i mbledhësh farat vetë dhe t’i ruash në një vend të freskët dhe të thatë. Kjo të jep kontrollin mbi vendin ku dëshiron t’i mbjellësh ato në sezonin e ardhshëm të kopshtarisë.