Mbjellja dhe shumëzimi i thanës së bardhë

Mbjellja e kësaj shkurreje dekorative është hapi i parë drejt një kopshti me ngjyra të gjalla. Ti duhet të zgjedhësh me kujdes periudhën kur toka është ende e ngrohtë dhe e punueshme. Pranvera e hershme ose vjeshta e vonë janë momentet ideale për të nisur këtë proces. Suksesi i rritjes varet drejtpërdrejt nga cilësia e vendit që ti përzgjedh për të.

Hapja e gropës së mbjelljes kërkon që përmasat e saj të jenë dyfishi i ballës së rrënjëve. Ti duhet të sigurohesh që fundi i gropës të jetë i lirshëm dhe jo i ngjeshur fort. Shtimi i një sasie të vogël plehu organik në fund mund të stimulojë rritjen e parë. Sigurohu që pika ku kërci bashkohet me rrënjët të jetë në nivelin e tokës.

Pas vendosjes së bimës në gropë, mbushja duhet të bëhet me kujdes për të shmangur xhepat e ajrit. Ti mund ta shtypësh lehtë tokën me duar për të siguruar stabilitetin e nevojshëm fillestar. Ujitja e menjëhershme pas mbjelljes ndihmon në vendosjen e mirë të rrënjëve të reja në vendin e ri. Mos harro të kontrollosh nëse bima qëndron drejt dhe nuk është anuar nga ndonjë anë.

Nëse mbjell disa bimë në rresht, distanca minimale duhet të jetë të paktën një metër e gjysmë. Ti duhet t’u japësh atyre hapësirë për të zgjeruar kurorën e tyre pa u penguar nga fqinji. Ky distancim lehtëson edhe punët e ardhshme të mirëmbajtjes dhe krasitjes që do të bësh. Planifikimi i saktë i hapësirës është çelësi për një gardh të gjallë dhe të shëndetshëm.

Shumëzimi përmes copave të drunëzuara

Shumëzimi me copa është metoda më e thjeshtë dhe më efikase për këtë lloj bime specifike. Ti mund të marrësh copa degësh gjatë periudhës së qetësisë dimërore, kur gjethet kanë rënë. Degët duhet të jenë të shëndetshme, të vitit të fundit dhe me një trashësi mesatare. Gjatësia ideale për një copë të tillë është rreth njëzet deri në tridhjetë centimetra.

Prerja e poshtme duhet të bëhet diagonalisht, pikërisht poshtë një nyjeje ose sythi të dukshëm. Ti duhet të përdorësh një thikë ose gërshërë shumë të mprehtë për të mos dëmtuar indet. Prerja e sipërme duhet të jetë horizontale për të minimizuar sipërfaqen e avullimit të ujit të mbetur. Kjo teknikë rrit ndjeshëm shanset që kjo copë të lëshojë rrënjë të reja dhe të forta.

Copat mund të mbillen direkt në një kënd të mbrojtur të kopshtit tënd ose në vazo. Ti duhet t’i zhytësh ato në tokë deri në dy të tretat e gjatësisë së tyre. Mbajtja e tokës vazhdimisht të njomë është jetike gjatë muajve të parë të këtij procesi delikat. Nëse i mbjell në vazo, sigurohu që ato të qëndrojnë në një vend me dritë por pa diell direkt.

Deri në pranverën e ardhshme, shumica e copave do të kenë krijuar një sistem rrënjor fillestar. Ti do të vëresh sythet e parë që fillojnë të hapen në pjesën e sipërme të degës. Mos u nxito t’i zhvendosësh ato shumë shpejt në vendin e tyre të përhershëm në kopsht. Lëri të forcohen edhe për një sezon tjetër për të siguruar një mbijetesë maksimale dhe të sigurt.

Përdorimi i metodës së markotazhit

Markotazhi është një teknikë tjetër e shkëlqyer që mund ta provosh me këtë shkurre të lakueshme. Ti duhet të zgjedhësh një degë të gjatë dhe elastike që ndodhet afër sipërfaqes së tokës. Kjo metodë shfrytëzon aftësinë natyrore të bimës për të prodhuar rrënjë në pikat e kontaktit. Është një mënyrë shumë e sigurt pasi dega mbetet e lidhur me bimën nënë.

Përkulni degën me kujdes drejt tokës pa e thyer ose dëmtuar lëvoren e saj të kuqe. Ti mund të bësh një gërvishtje të lehtë në pjesën që do të jetë në kontakt me dheun. Përdor një tel në formë “U”-je për ta mbajtur degën të fiksuar fort nën sipërfaqen e tokës. Mbulojeni këtë pjesë me një përzierje dherishteje të pasur dhe me pak lagështi të kontrolluar.

Pas disa muajsh, në pikën e mbuluar do të fillojnë të formohen rrënjët e reja të pavarura. Ti duhet të kontrollosh periodikisht nivelin e lagështisë në atë zonë specifike të tokës suaj. Mos e këputni lidhjen me bimën mëmë derisa të jesh i sigurt për rrënjët. Ky proces mund të zgjasë nga gjashtë muaj deri në një vit të plotë kalendarik.

Kur rrënjët të jenë mjaftueshëm të forta, mund ta presësh degën nga bima kryesore me kujdes. Ti tani keni një bimë të re që është identike me origjinalin në kopshtin tënd. Transferojeni atë në një vazo ose në një vend të ri me shumë kujdes për rrënjët. Kjo metodë është ideale nëse dëshiron të shtosh numrin e bimëve pa shpenzuar para.

Shumëzimi përmes farave dhe sfidat e tij

Shumëzimi me fara është një proces më i gjatë dhe kërkon shumë më tepër durim. Ti duhet të mbledhësh frutat e vogla të bardha kur ato të jenë plotësisht të pjekura. Pastrimi i farave nga tulit i frutit është një hap i domosdoshëm përpara mbjelljes së tyre. Farat e kësaj bime kanë nevojë për një periudhë të ftohtë për të mbirë më pas.

Procesi i stratifikimit imiton kushtet natyrore të dimrit që farat përjetojnë në natyrë të lirë. Ti mund t’i vendosësh farat në një qese me rërë të lagësht brenda në frigorifer. Kjo periudhë e ftohtë duhet të zgjasë të paktën tre deri në katër muaj rresht. Pas kësaj, farat janë gati për t’u mbjellë në një mjedis të ngrohtë dhe të kontrolluar.

Mbjellja e farave bëhet në vazo të vogla me një substrat të lehtë dhe shumë cilësor. Ti duhet t’i mbulosh ato vetëm me një shtresë shumë të hollë dherishteje të imët. Mbirja mund të jetë e pabarabartë dhe mund të marrë kohë të gjatë për t’u dukur. Duhet të tregosh durim dhe të mbash lagështinë e duhur pa e tepruar me ujin.

Bimët e rritura nga fara mund të kenë variacione të vogla në ngjyrën e degëve të tyre. Ti mund të zbulosh një nuancë të re që nuk e kishe parë më parë në kopsht. Ky diversitet gjenetik është interesant, por mund të mos jetë ajo që kërkon një dizajner. Për uniformitet të plotë, qëndroni gjithmonë te metodat vegjetative të shumëzimit që përmendëm më lart.