Krasitja dhe krasitja kthyese e bozhures drunore

Krasitja e bozhures drunore ndryshon rrënjësisht nga ajo e bozhureve barishtore dhe kërkon një qasje shumë më të matur. Meqenëse kjo bimë lulëzon në degët e vitit të kaluar, një krasitje e pamenduar mund të eliminojë të gjithë lulëzimin e ardhshëm. Qëllimi kryesor i ndërhyrjes është ruajtja e shëndetit, formës estetike dhe nxitja e rritjes së re të fortë. Një kopshtar i aftë e përdor krasitjen si një mjet për të rinovuar bimën dhe për të siguruar jetëgjatësinë e saj.

Koha më e mirë për të kryer krasitjen kryesore është fillimi i pranverës, sapo sythet të fillojnë të tregojnë shenja fryrjeje. Në këtë fazë është e lehtë të dalloni degët që janë dëmtuar nga dimri ose që janë tharë plotësisht. Degët e thara duhet të hiqen deri në bazë ose deri te pjesa e parë e indit të gjallë dhe të gjelbër. Kjo ndërhyrje jo vetëm që përmirëson pamjen e bimës por edhe parandalon hyrjen e sëmundjeve përmes drurit të vdekur.

Një lloj tjetër krasitjeje është ajo që bëhet menjëherë pas përfundimit të lulëzimit në fund të pranverës ose fillim të verës. Kjo konsiston në heqjen e luleve të thara për të parandaluar formimin e farave që harxhojnë shumë energji. Prerja duhet të bëhet pak mbi sythin e parë të fortë nën lulen e vjetër, duke ruajtur sa më shumë gjethe të jetë e mundur. Gjethet janë motori që ushqen bimën për sezonin e ardhshëm, prandaj ato duhet të mbrohen me çdo kusht.

Krasitja formuese bëhet zakonisht në bimët e reja për të nxitur një strukturë të degëzuar dhe të ekuilibruar. Nëse një degë rritet shumë më shpejt se të tjerat dhe prish harmoninë e shkurres, ajo mund të shkurtohet lehtësisht. Gjithmonë prisni në një kënd që largon ujin nga sythi për të parandaluar kalbjen e pikës së prerjes. Veglat e krasitjes duhet të jenë gjithmonë të mprehta dhe të pastruara mirë për të bërë prerje të lëmuara që shërohen shpejt.

Teknikat e krasitjes rinovuese

Me kalimin e viteve, disa degë të bozhures drunore mund të bëhen shumë të vjetra, të plasaritura dhe më pak produktive. Krasitja rinovuese përfshin heqjen e një ose dy degëve më të vjetra çdo vit për të lënë hapësirë për rritje të reja nga baza. Kjo procedurë siguron që shkurrja të mbetet gjithmonë vitale dhe të mos bëhet shumë e dëndur dhe e drunjëzuar në qendër. Degët e reja që dalin do të marrin më shumë dritë dhe ajër, duke u rritur më shpejt dhe më shëndetshëm.

Nëse bima juaj është e shartuar, duhet të jeni shumë të kujdesshëm me krasitjen e degëve që dalin nga nënshartesa. Këto degë rriten nga rrënja barishtore dhe njihen si “pinjollë” që nuk do të prodhojnë lulet e dëshiruara të bozhures drunore. Ata duhet të hiqen menjëherë sapo të shfaqen, duke i prerë sa më thellë që të jetë e mundur në bazë. Nëse lihen të rriten, ata mund të mbytin dhe të zëvendësojnë plotësisht pjesën fisnike të bimës suaj.

Rrallimi i qendrës së bimës është një teknikë që ndihmon në luftimin e sëmundjeve kërpudhore në mënyrë natyrale. Duke hequr degët e holla dhe të dobëta që rriten drejt brendësisë, ju lejoni që drita të depërtojë kudo. Një strukturë e hapur në formë vazoje është ideali për të cilin duhet të synojë çdo kopshtar gjatë krasitjes. Kjo gjithashtu lehtëson punën e spërkatjes nëse bima ka nevojë për trajtime mbrojtëse gjatë sezonit.

Gjatë krasitjes, gjithmonë kontrolloni gjendjen e lëvores për të identifikuar ndonjë shenjë të kancerit të degëve ose dëmtimeve të tjera. Nëse vëreni njolla të errëta dhe të fundosura në lëvore, ato pjesë duhet të hiqen urgjentisht. Pastërtia e veglave midis prerjeve të degëve të sëmura dhe atyre të shëndetshme është rregull i artë. Kujdesi që tregoni gjatë këtij procesi do të pasqyrohet në shëndetin e përgjithshëm të kopshtit tuaj për shumë vite.

Gabimet që duhen shmangur gjatë krasitjes

Gabimi më i madh që mund të bëni është ta krasitni bozhuren drunore në vjeshtë sikur të ishte një bimë barishtore. Prerja e degëve drunore deri në nivelin e tokës do të thotë vdekje për bimën ose humbje e strukturës për vite të tëra. Degët që shihni në vjeshtë janë ato që do të mbajnë lulet e pranverës, prandaj ato duhet të mbeten të paprekura. Vetëm në raste të jashtëzakonshme të sëmundjeve mund të bëhen ndërhyrje të tilla drastike gjatë vjeshtës.

Shmangni krasitjen e rëndë kur bima është nën stres nga thatësira ose nxehtësia e madhe e verës. Bima ka nevojë për të gjitha gjethet e saj për t’u mbrojtur dhe për të mbajtur rrjedhën e lëngjeve jetësore. Prerjet e bëra në kohë të papërshtatshme mund të shkaktojnë rrjedhje të tepërt të lëngjeve (lotim) që dobëson organizmin e bimës. Durimi është virtyt në kopshtari dhe kjo vlen veçanërisht për punën me bozhuret drunore.

Mos harroni se çdo prerje është një plagë e hapur që kërkon kohë dhe energji për t’u mbyllur dhe shëruar. Përdorimi i veglave të topitura që shkaktojnë çarje dhe dëmtime të lëvores rrit rrezikon e infeksioneve. Nëse një degë është shumë e trashë për gërshërët e dorës, përdorni një sharrë të vogël kopshtarie për të bërë një prerje të pastër. Respektimi i anatomisë së bimës gjatë krasitjes është baza e një praktike të mirë profesionale.

Së fundi, mos krasitni kurrë pa një qëllim të qartë në mendjen tuaj për atë që dëshironi të arrini. Ndonjëherë, krasitja më e mirë është ajo që nuk bëhet fare nëse bima është e shëndetshme dhe ka formë të bukur. Bozhurja drunore rritet ngadalë dhe çdo centimetër druri që hiqni ka marrë kohë për t’u zhvilluar. Vëzhgoni rritjen natyrale të bimës dhe ndërhyni vetëm kur është absolutisht e nevojshme për mirëqenien e saj afatgjatë.