Dimërimi i kungullit

Dimërimi i kungullit nuk i referohet mbajtjes së bimës gjallë, por ruajtjes së frutave. Kungulli është një bimë njëvjeçare që nuk mund t’i mbijetojë ngricave të para të vjeshtës. Procesi i dimërimit fillon me përzgjedhjen e saktë të varieteteve që kanë aftësi të gjatë ruajtjeje. Një kopshtar i kujdesshëm planifikon magazinimin shumë kohë para se të vijë i ftohti.

Përgatitja e frutave për dimërim kërkon që ata të jenë vjelë me shumë kujdes profesional. Çdo dëmtim i vogël në lëkurë mund të bëhet pikë hyrëse për kalbëzimin gjatë ruajtjes. Frutat duhet të kenë lëkurë të fortë dhe të jenë plotësisht të pjekur para se të magazinohen. Lagështia e tepërt në momentin e vjeljes duhet të shmanget për rezultate optimale.

Vendi i ruajtjes duhet të plotësojë kushte specifike të temperaturës dhe ventilimit të ajrit. Një ambient i freskët dhe i thatë është ideal për të parandaluar humbjen e peshës. Temperaturat midis dhjetë dhe pesëmbëdhjetë gradë celsius janë më të përshtatshmet për shumicën e llojeve. Kontrolli i rregullt i frutave të magazinuar parandalon humbjen e të gjithë sasisë së mbledhur.

Pastrimi i tokës pas mbarimit të ciklit është hapi i fundit i sezonit bujqësor. Heqja e të gjitha mbetjeve bimore parandalon dimërimin e dëmtuesve në kopshtin tuaj të dashur. Ju mund të mbuloni tokën me pleh organik ose të mbillni bimë mbuluese mbrojtëse. Kjo përgatit terrenin për një rritje të shëndetshme në pranverën e ardhshme që vjen.

Përgatitja e frutave për ruajtje

Procesi i “kurimit” në diell është thelbësor për forcimin e lëkurës mbrojtëse të kungujve. Pas vjeljes, lini frutat në një vend të thatë dhe të ngrohtë për dhjetë ditë. Gjatë kësaj kohe, plagët e vogla sipërfaqësore mund të mbyllen në mënyrë natyrale dhe profesionale. Sigurohuni që t’i mbuloni gjatë natës nëse ka rrezik për lagështi ose vese.

Pastrimi i frutave nga mbetjet e dheut duhet bërë me një leckë të thatë dhe të butë. Mos përdorni ujë për pastrim pasi lagështia mund të mbetet në poret e lëkurës së frutit. Nëse ka njolla të dyshimta, ato mund të fshihen me një pambuk të lyer me alkool. Kjo dezinfekton sipërfaqen dhe ndihmon në parandalimin e zhvillimit të hershëm të mykut.

Bishti i kungullit duhet të mbahet i shkurtër por i pranishëm në çdo frut të magazinuar. Kurrë mos e përdorni bishtin si dorezë për të ngritur apo lëvizur kungujt e rëndë. Nëse bishti shkëputet, fruti duhet të konsumohet i pari pasi do të kalbet më shpejt. Integriteti i bishtit është një garanci për jetëgjatësinë e frutit në magazinën tuaj.

Renditja e frutave në magazinë duhet të bëhet në një shtresë të vetme dhe pa u prekur. Kjo lejon qarkullimin e lirë të ajrit rreth secilit frut gjatë muajve të gjatë të dimrit. Përdorimi i rafteve të drurit ose i kartonit të pastër poshtë tyre është shumë i rekomanduar. Mos i vendosni direkt mbi dysheme betoni pasi ato mund të thithin lagështi të padëshiruar.

Kushtet optimale të magazinimit

Errësira është një faktor i rëndësishëm për të ruajtur cilësinë e tulit të kungullit tuaj. Drita e tepërt mund të stimulojë proceset metabolike që ulin sasinë e sheqernave të frutit. Një bodrum i thatë ose një dhomë e veçantë e errët janë zgjedhjet më të mira. Sigurohuni që dritaret të jenë të mbuluara mirë për të mbajtur ambientin në errësirë.

Lagështia relative e ajrit duhet të mbahet rreth gjashtëdhjetë përqind për të shmangur tharjen. Nëse ajri është shumë i thatë, kungulli do të humbasë lëngun dhe do të rrudhet. Nga ana tjetër, lagështia e lartë favorizon menjëherë shfaqjen e kërpudhave shkatërruese të kalbëzimit. Përdorimi i një higrometri ju ndihmon të monitoroni këto parametra me saktësi profesionale.

Ventilimi i mirë parandalon grumbullimin e gazit etilen që përshpejton pjekjen dhe prishjen e frutave. Një qarkullim i lehtë i ajrit mban sipërfaqen e frutave të thatë dhe të shëndetshme gjithmonë. Mos i ruani kungujt pranë mollëve ose dardhave që lëshojnë sasi të mëdha etileni natyral. Distanca midis kulturave të ndryshme në magazinë është një rregull i artë bujqësor.

Kontrolli i temperaturës është ndoshta sfida më e madhe gjatë ditëve shumë të ftohta të dimrit. Ngricat brenda magazinës do të shkatërronin indet e frutave, duke i bërë ato të papërdorshme. Nëse temperatura ulet shumë, mund të përdorni batanije ose izolim shtesë për t’i mbrojtur ato. Një temperaturë konstante është çelësi për të pasur kunguj të freskët deri në pranverë.

Ruajtja e farave për sezonin e ri

Zgjedhja e farave për vitin e ardhshëm bëhet nga frutat më të bukur dhe më të shijshëm. Ky proces seleksionimi përmirëson cilësinë e kulturës tuaj vit pas viti në mënyrë natyrale. Hapni kungullin me kujdes dhe mblidhni farat që ndodhen në qendër të tij plotësisht. Pastrojini ato mirë nga mbetjet e tulit me ndihmën e ujit të rrjedhshëm të pastër.

Tharja e farave duhet të bëhet në një vend të ajrosur mirë dhe larg rrezeve të diellit. Përhapini ato mbi një letër thithëse në një shtresë shumë të hollë dhe uniforme. Kthejini farat herë pas here për të siguruar një tharje të plotë nga të gjitha anët. Farat janë të thara kur ato mund të thyhen me dorë dhe jo të përkulen.

Paketimi i farave bëhet në zarfa letre ose qese pëlhure që lejojnë frymëmarrjen e tyre. Mos përdorni enë plastike hermetike pasi lagështia e mbetur mund të shkaktojë mykjen e tyre. Shënoni emrin e varietetit dhe datën e vjeljes në çdo paketim që përgatitni sot. Një arkivë e mirë farash ju kursen para dhe ju garanton vazhdimësinë e punës.

Ruajtja e këtyre zarfave bëhet në një vend të freskët, të thatë dhe të mbrojtur nga brejtësit. Miqtë e vegjël me dhëmbë të mprehtë i pëlqejnë shumë farat e kungullit si ushqim dimëror. Ju mund t’i vendosni zarfat brenda një kutie metalike për siguri maksimale dhe profesionale. Farat e ruajtura mirë mund të kenë një fuqi mbinjeje për disa vite me radhë.

Menaxhimi i mbetjeve dhe përgatitja e tokës

Mbetjet e bimëve të kungullit pas korrjes mund të jenë një burim i mirë i lëndës organike. Nëse bimët kanë qenë të shëndetshme, ato duhet të grihen dhe të shtohen në kompost. Kjo kthen një pjesë të ushqyesve në tokë për ciklet e ardhshme të mbjelljes tuaj. Një sistem i mbyllur i lëndës organike është baza e një kopshtari moderne ekologjike.

Nëse ka pasur shenja sëmundjesh, mbetjet duhet të largohen plotësisht nga zona e kultivimit. Mos i përdorni këto mbetje në kompost pasi sporet e mykut mund të mbijetojnë gjatë dimrit. Djegia e tyre ose dërgimi në pika të specializuara të mbetjeve është zgjedhja më profesionale. Mbrojtja e shëndetit të tokës për vitin tjetër fillon me pastrimin e sotëm të saj.

Punimi i lehtë i tokës para ngrirjes së parë ndihmon në ekspozimin e dëmtuesve të fshehur. Insektet që dimërojnë në shtresat e sipërme do të shkatërrohen nga temperaturat e ulëta të dimrit. Kjo metodë natyrale kontrolli redukton nevojën për pesticide gjatë sezonit të ardhshëm të rritjes. Lëreni tokën të “pushojë” nën ndikimin e faktorëve klimatikë për një strukturë më të mirë.

Mbulimi i tokës me një shtresë plehu të dekompozuar e mbron atë nga gërryerja e erës. Gjatë dimrit, ushqyesit do të depërtojnë ngadalë në dhera përmes reshjeve të shiut dhe dëborës. Kjo teknikë siguron që në pranverë toka të jetë e pasur dhe gati për mbjellje të re. Një planifikim i tillë afatgjatë tregon profesionalizëm dhe dashuri për tokën që na ushqen.