Krasitja dhe ripërtëritja e osmantusit të Burkwood-it

Osmantusi i Burkwood-it formon natyrshëm një kurorë të dendur dhe të rregullt, prandaj krasitja duhet të jetë e matur. Ndërhyrja e saktë ruan lulëzimin, përmirëson ajrosjen dhe kontrollon madhësinë pa prishur karakterin e shkurres. Prerjet shumë të shpeshta ose të kryera në kohë të papërshtatshme mund të heqin sythat e luleve. Para çdo krasitjeje duhet përcaktuar qartë nëse synimi është pastrimi, formimi, zvogëlimi apo ripërtëritja.

Koha dhe qëllimi i krasitjes

Krasitja kryesore formuese kryhet zakonisht pas përfundimit të lulëzimit. Në këtë kohë mund të shkurtohen degët pa humbur pjesën më të madhe të luleve të sezonit. Bima ka ende kohë të prodhojë rritje të re dhe ta pjekë atë para dimrit. Prerjet shumë të vona mund të krijojnë lastarë të ndjeshëm ndaj ngricave.

Pastrimi i degëve të thata, të thyera ose të sëmura mund të bëhet sapo problemi të vërehet. Këto degë nuk kontribuojnë në formën e shëndetshme dhe mund të mbajnë patogjenë. Prerja bëhet deri në një degëzim të gjallë ose në ind të shëndetshëm. Vegla dezinfektohet kur kalon nga një pjesë e sëmurë në një pjesë tjetër.

Para krasitjes vëzhgohet forma natyrore nga disa kënde. Degët që dalin jashtë siluetës shënohen dhe hiqen gradualisht. Është më e lehtë të bëhen disa prerje të vogla sesa të korrigjohet një boshllëk i madh. Pas çdo serie prerjesh duhet bërë një hap prapa për të kontrolluar ekuilibrin.

Një shkurre e shëndetshme nuk duhet krasitur vetëm sepse ka arritur një madhësi të caktuar kalendarike. Rritja e ngadaltë do të thotë se forma mund të ruhet me ndërhyrje të rralla. Krasitja e panevojshme zvogëlon masën e gjelbër dhe rezervat energjetike. Qëllimi është drejtimi i rritjes, jo lufta e vazhdueshme kundër formës natyrore.

Teknikat e formimit dhe të shkurtimit

Prerjet e hollimit heqin një degë të tërë deri në pikën e origjinës. Ato përmirësojnë ajrosjen pa krijuar shumë lastarë të rinj në të njëjtin vend. Degët që kryqëzohen, fërkohen ose rriten drejt qendrës janë kandidatët kryesorë. Kurora duhet të mbetet e plotë, por jo e ngjeshur.

Prerjet e shkurtimit bëhen mbi një degë anësore ose mbi një syth të orientuar nga jashtë. Kjo teknikë drejton rritjen e re dhe ruan formën e dëshiruar. Nuk duhet lënë një trung i gjatë mbi syth, sepse ai thahet dhe mund të infektohet. Prerja bëhet e pastër dhe me kënd të lehtë që uji të mos qëndrojë mbi plagë.

Kur osmantusi përdoret si gardh, anët mund të shkurtohen për të krijuar një sipërfaqe të rregullt. Baza duhet të jetë pak më e gjerë se maja që drita të arrijë degët e poshtme. Prerja krejtësisht vertikale ose më e gjerë në majë shkakton rrallim pranë tokës. Kontrolli me një vijë udhëzuese ndihmon në ruajtjen e formës së njëtrajtshme.

Gërshërët e gardhit krijojnë shumë prerje dhe janë të përshtatshme vetëm për sipërfaqen e jashtme. Brenda kurorës nevojiten gërshërë dore ose një sharrë e vogël krasitjeje. Veglat e topitura shtypin indet dhe lënë plagë të parregullta. Pas punës, tehet pastrohen, thahen dhe ruhen në gjendje të mirë.

Ripërtëritja dhe kujdesi pas prerjes

Shkurret e vjetra që janë bërë shumë të dendura ripërtërihen më mirë në disa faza. Në vitin e parë hiqet një pjesë e degëve më të vjetra pranë bazës. Hapësira e krijuar lejon daljen e lastarëve të rinj dhe futjen e dritës në qendër. Pjesa tjetër e kurorës vazhdon të ushqejë rrënjët dhe ruan pamjen dekorative.

Në sezonin pasues mund të hiqet një grup tjetër degësh të vjetra. Ky proces vazhdon derisa struktura të përbëhet kryesisht nga degë më të reja dhe të shëndetshme. Ripërtëritja graduale zvogëlon stresin dhe ruan më shumë lulëzim. Krasitja e të gjithë shkurres deri pranë tokës përdoret vetëm në raste të jashtëzakonshme.

Pas një krasitjeje të moderuar, bima ujitet nëse toka është e thatë. Plehërimi i fortë nuk është i nevojshëm dhe mund të shkaktojë rritje të tepruar. Një shtresë e hollë komposti mbështet rikuperimin pa e detyruar bimën. Mulçi ndihmon në ruajtjen e lagështisë rreth rrënjëve aktive.

Gjatë javëve pas krasitjes kontrollohen lastarët e rinj dhe plagët më të mëdha. Rritjet e vendosura keq mund të hiqen herët me një ndërhyrje të vogël. Degët e reja të dobishme lihen të forcohen dhe të mbushin hapësirat. Vëzhgimi i vazhdueshëm e bën krasitjen e ardhshme më të lehtë dhe më pak të rëndë.