Krasitja dhe shkurtimi i wisterias kineze

Krasitja e wisterias kineze është një art dhe një domosdoshmëri që kërkon disiplinë dhe teknikë të saktë. Kjo bimë rritet me një vrull të pabesueshëm dhe pa ndërhyrjen e njeriut mund të kthehet shpejt në një xhungël të ngatërruar. Krasitja e rregullt bëhet dy herë në vit për të stimuluar lulëzimin dhe për të ruajtur formën e dëshiruar. Të mësosh se si dhe ku të presësh është çelësi për të kontrolluar këtë gjigant të bukur të kopshtit tënd.

Krasitja e verës për kontrollin e rritjes

Krasitja e parë e rëndësishme bëhet në mes të verës, zakonisht në korrik ose gusht, pasi lulëzimi ka përfunduar. Gjatë kësaj kohe, bima nxjerr shumë filiza të gjatë dhe të gjelbër që kërkojnë të kapen kudo. Qëllimi është të shkurtohen këta filiza të rinj në një gjatësi prej rreth 15 deri në 30 centimetra. Ky proces ndihmon në reduktimin e peshës së bimës dhe lejon që drita të arrijë në degët e brendshme.

Duke i prerë këta filiza, ti e detyron bimën të përqendrojë energjinë e saj në formimin e sythave të luleve për vitin e ardhshëm. Pa këtë krasitje verore, bima do të harxhonte shumë forcë vetëm për të rritur masën e saj të gjelbër. Kjo ndërhyrje gjithashtu përmirëson ajrosjen e bimës, duke reduktuar rrezikun e sëmundjeve gjatë lagështisë së vjeshtës. Është një punë që kërkon durim, por rezultatet në pranverë do të jenë të jashtëzakonshme.

Gjatë krasitjes së verës, duhet të identifikosh edhe degët që po rriten në drejtime të padëshiruara. Hiqi të gjithë filizat që po përpiqen të futen nën çati, në dritare apo rreth tubave të ujit. Drejtimi i rritjes është shumë më i lehtë kur degët janë ende të buta dhe fleksibël. Përdorimi i gërshërëve të mprehta siguron prerje të pastra që mbyllen shpejt pa u infektuar.

Mos u shqetëso nëse bima duket paksa “e zhveshur” menjëherë pas krasitjes së verës. Wisteria kineze rikuperohet shumë shpejt dhe do të nxjerrë gjethe të reja brenda pak javësh. Kjo fazë e kujdesit është thelbësore për të mbajtur bimën brenda kufijve të strukturës mbështetëse. Një kopsht i rregullt fillon me një kontroll të fortë mbi bimët ngjitëse më agresive.

Krasitja e dimrit dhe formimi strukturor

Krasitja e dytë kryhet në fund të dimrit, zakonisht në janar ose shkurt, kur bima është pa gjethe. Kjo është periudha kur struktura e degëve është plotësisht e dukshme dhe mund të punosh me saktësi. Në këtë fazë, shkurtohen përsëri filizat që ke prerë në verë, duke i lënë ata vetëm me dy ose tre sythe. Këto “shpoza” të shkurtra do të jenë ato që do të prodhojnë grupet e luleve mahnitëse.

Gjatë dimrit duhet të hiqen edhe degët e vjetra, të thara apo ato që tregojnë shenja sëmundjeje. Ky është momenti i duhur për të bërë ndërhyrje më të rënda nëse bima ka dalë jashtë kontrollit. Heqja e degëve që kryqëzohen dhe fërkohen ndihmon në krijimin e një kornize të fortë dhe të pastër. Një strukturë e mirëorganizuar e dimrit është sekreti i një lulëzimi spektakolar në pranverë.

Nëse ke një bimë të re, krasitja e dimrit përdoret për të drejtuar trungun kryesor dhe degët anësore. Zgjidh filizat më të fortë për të formuar skeletin e bimës dhe hiqi të tjerët që konkurrojnë me ta. Lidhja e degëve në pozicion horizontal stimulon rritjen e degëzimeve lulëzuese përgjatë gjithë gjatësisë së tyre. Ky formim fillestar kërkon vëmendje, por do të përcaktojë pamjen e bimës për dekadat e ardhshme.

Mos harro të kontrollosh edhe rrënjët për “vjedhës” që mund të kenë dalë nga baza e tokës. Këta filiza rriten direkt nga rrënja dhe zakonisht nuk prodhojnë lule cilësore, sidomos te bimët e graftuara. Hiqi ata sa më afër bazës që të jetë e mundur për të mos lejuar dobësimin e bimës kryesore. Pastërtia e bazës siguron që e gjithë energjia të shkojë drejt kurorës dhe lulëzimit.

Teknikat e krasitjes rinovuese

Ndonjëherë një wisteria kineze e vjetër mund të ketë nevojë për një krasitje rinovuese më drastike. Nëse bima ka krijuar një lëmsh të madh degësh të vjetra që nuk lulëzojnë më, duhet të ndërhysh me guxim. Mund të presësh disa nga degët më të vjetra deri në nivelin e trungut kryesor për të nxitur rritjen e re. Ky proces duhet të bëhet gradualisht gjatë dy ose tre viteve për të mos shokuar bimën.

Rinovimi lejon që drita dhe ajri të depërtojnë përsëri në qendër të bimës, gjë që rrit shëndetin e saj. Degët e reja që do të dalin do të jenë shumë më produktive dhe do të lulëzojnë me më shumë forcë. Përdorimi i një sharre kopshti të pastër është i nevojshëm për degët e trasha që nuk mund të priten me gërshërë. Mbulimi i prerjeve të mëdha me mastikë kopshtarie mund të ndihmojë në parandalimin e kalbjes së drurit.

Gjatë këtij procesi, mund të riorganizosh të gjithë mënyrën se si bima mbështetet në pergolë ose mur. Është koha e duhur për të zëvendësuar mbështetëset e vjetra që mund të jenë dëmtuar nga pesha e bimës. Kujdesu që t’i japësh bimës mbështetjen e nevojshme ndërsa ajo rindërton kurorën e saj të re. Një wisteria e rinovuar mund të jetojë edhe për shumë dekada të tjera pas këtij trajtimi.

Pas një krasitjeje rinovuese, bima mund të mos lulëzojë me bollëk për një ose dy sezone. Kjo është normale pasi ajo po përdor energjinë e saj për të krijuar strukturën e re bimore. Vazhdo me ujitjen dhe plehërimin e rregullt për të mbështetur këtë fazë të rëndësishme të rritjes. Durimi yt do të shpërblehet me një bimë që duket përsëri e re, e fuqishme dhe jashtëzakonisht e bukur.