Mbjellja dhe shumëzimi i wisterias kineze

Mbjellja e wisterias kineze është hapi i parë drejt krijimit të një kopshti me pamje përrallore dhe aromë dehëse. Kjo bimë ngjitëse ka nevojë për një fillim të mbarë që të zhvillojë një sistem rrënjor të fortë dhe të qëndrueshëm. Zgjedhja e vendit të duhur është kritike sepse bima nuk e pëlqen zhvendosjen pasi të jetë vendosur. Prandaj, duhet të mendosh mirë për pozicionin afatgjatë përpara se të fillosh punën me lopatë.

Zgjedhja e vendit dhe përgatitja e tokës

Vendi ideal për mbjelljen e wisterias kineze duhet të jetë i hapur dhe të marrë dritë të plotë. Dielli është faktori kryesor që nxit prodhimin e luleve dhe forcimin e degëve drunore. Shmangi vendet pranë pemëve të mëdha që mund të krijojnë hije të tepërt gjatë ditës. Gjithashtu, sigurohu që vendi të ketë hapësirë të mjaftueshme për rritjen e vrullshme që do të pasojë.

Toka duhet të punohet mirë përpara se të vendosësh bimën e re në vendin e saj. Hap një gropë që është të paktën dy herë më e gjerë se balli i rrënjëve të bimës. Përzierja e tokës ekzistuese me kompost të dekompozuar mirë do të rrisë pjellorinë dhe do të përmirësojë strukturën. Ky proces ndihmon rrënjët e reja të depërtojnë më lehtë dhe të gjejnë lagështinë e nevojshme.

Drenazhi është një element që nuk duhet të neglizhohet kurrë gjatë përgatitjes së vendit. Nëse toka mban ujë për një kohë të gjatë, rrënjët e wisterias mund të pësojnë dëmtime të pariparueshme. Mund të testosh drenazhin duke mbushur gropën me ujë dhe duke parë se sa shpejt largohet ai. Nëse uji qëndron më shumë se disa orë, duhet të kërkosh një vend tjetër ose të ngresh nivelin e tokës.

Pas mbjelljes, duhet të ngjeshësh tokën lehtë me duar për të hequr xhepat e ajrit rreth rrënjëve. Ujitja e menjëhershme ndihmon në stabilizimin e bimës dhe vendosjen e kontaktit të mirë me dheun. Një shtresë mulch rreth bazës do të ruajë lagështinë dhe do të mbajë temperaturën e tokës të qëndrueshme. Kjo periudhë fillestare është vendimtare për mbijetesën dhe rritjen e shpejtë të filizit të ri.

Shumëzimi me copa dhe shtresa

Shumëzimi i wisterias kineze me copa është një nga mënyrat më të besueshme për të përftuar bimë të reja. Copat duhet të merren nga degët gjysmë-drunore gjatë muajve të verës, kur bima është aktive. Çdo copë duhet të jetë rreth 15 centimetra e gjatë dhe të ketë të paktën dy ose tre nyje. Hiqi gjethet e poshtme për të reduktuar humbjen e ujit dhe për të nxitur formimin e rrënjëve.

Përdorimi i një hormoni rrënjëzimi mund të rrisë ndjeshëm shanset për sukses gjatë këtij procesi. Vendosi copat në një përzierje rëre dhe turbë që mban lagështinë por lejon ajrosjen e duhur. Mbaji ato në një vend me dritë të tërtë dhe mbuloji me një qese plastike për të krijuar efektin e serrës. Brenda disa javësh, duhet të fillosh të shohësh rritje të re në majën e copës.

Një tjetër metodë shumë efektive është ajo e shtresimit horizontal në tokë gjatë pranverës. Zgjidh një degë të gjatë dhe fleksibël që mund të ulet deri në nivelin e tokës pa u thyer. Gërvisht pak lëvoren në një pikë dhe gropose atë pjesë në dhe, duke e fiksuar me një tel. Pas një viti, dega do të ketë krijuar rrënjët e veta dhe mund të shkëputet nga bima nënë.

Shtresimi është shpesh më i suksesshëm se copat sepse bima e re vazhdon të ushqehet nga nëna. Kjo metodë kërkon më pak vëmendje ditore pasi lagështia sigurohet nga toka e kopshtit. Është një mënyrë e shkëlqyer për të prodhuar bimë të forta që janë tashmë të përshtatura me klimën tënde. Pasi të krijohen rrënjët, bima e re mund të zhvendoset në pozicionin e saj përfundimtar.

Shumëzimi përmes farave

Rritja e wisterias nga farat është një proces interesant, por kërkon shumë durim nga ana e kopshtarit. Duhet të dini se bimët e rritura nga farat mund të marrin 10 deri në 15 vjet për të lulëzuar. Gjithashtu, lulëzimi mund të mos jetë aq i bukur sa ai i bimës prej së cilës janë marrë farat. Megjithatë, kjo mbetet një metodë e lirë dhe sfiduese për ata që pëlqejnë eksperimentet.

Farat duhet të mblidhen nga bishtajat kur ato marrin ngjyrë kafe dhe fillojnë të thahen plotësisht. Përpara mbjelljes, është e nevojshme t’i lini farat në ujë të ngrohtë për rreth 24 orë. Kjo ndihmon në zbutjen e lëkurës së fortë dhe përshpejton procesin e mbirjes në vazo. Mbilli farat në një thellësi prej rreth dy centimetrash në një dhe cilësor për mbjellje.

Gjatë procesit të mbirjes, toka duhet të qëndrojë vazhdimisht e lagësht por jo e mbytur në ujë. Farat zakonisht mbinë brenda dy deri në katër javë nëse temperatura është e përshtatshme. Pasi filizat e vegjël të kenë formuar disa gjethe të vërteta, ata mund të zhvendosen në vazo më të mëdha. Kujdesu që t’i mbrosh nga dielli i fortë dhe erërat gjatë muajve të parë të jetës.

Rritja e filizave të rinj duhet të monitorohet për të parandaluar sëmundjet kërpudhore që prekin bimët e vogla. Sigurohu që të ketë qarkullim të mirë ajri rreth tyre dhe mos i mbush vazot shumë afër njëra-tjetrës. Kur bimët të arrijnë një lartësi prej 30-40 centimetrash, ato janë gati për t’u kalitur me mjedisin e jashtëm. Ky proces i ngadaltë të lejon të vëzhgosh ciklin e plotë të jetës së kësaj bime mahnitëse.

Graftimi dhe blerja e bimëve

Për ata që dëshirojnë rezultate të shpejta dhe të garantuara, graftimi është zgjidhja më profesionale. Shumica e wisterias kineze që gjenden nëpër fidanishte janë të graftuara për të siguruar lulëzim të hershëm. Ky proces bashkon një pjesë të një bime që lulëzon mirë me rrënjët e një bime tjetër të fortë. Kur blen një bimë, kërko pikën e graftimit pranë bazës së trungut për t’u siguruar për cilësinë.

Nëse vendos të blesh një bimë të gatshme, zgjidh ato që janë në vazo dhe që duken të shëndetshme. Shmang bimët që kanë rrënjë që dalin shumë jashtë vazos ose që duken të lëna pas dore. Një bimë me degë të forta dhe gjethe të gjelbra të errëta do të stabilizohet më shpejt në kopshtin tënd. Pyet shitësin nëse bima ka lulëzuar tashmë, pasi kjo është prova më e mirë e pjekurisë së saj.

Mbjellja e një bime të graftuar kërkon kujdes që pika e bashkimit të mbetet mbi nivelin e tokës. Nëse e groposni shumë thellë, bima mund të fillojë të nxjerrë filiza nga rrënja origjinale që nuk lulëzojnë. Këto filiza quhen “vjedhës” dhe duhet të hiqen menjëherë pasi harxhojnë energjinë e bimës kryesore. Mbajtja e pastër e bazës së trungut siguron që bima e graftuar të rritet fuqishëm.

Suksesi i mbjelljes dhe shumëzimit varet kryesisht nga vëmendja që i kushton detajeve të vogla. Pavarësisht metodës që zgjedh, rregullsia në kujdes është çelësi për të arritur objektivin tënd kopshtar. Wisteria kineze është një bimë mirënjohëse që do të të shpërblejë me vite të tëra bukurie. Investimi i kohës sot do të përkthehet në një kopsht mahnitës në të ardhmen e afërt.