Ujitja dhe plehërimi i bugenvilesë

Ujitja e saktë dhe ushqyerja e balancuar janë dy shtyllat kryesore për një lulëzim spektakolar të bimës suaj. Kjo bimë kërkon një qasje specifike sa i përket lagështisë dhe mineraleve që thith nga toka. Gabimet në këtë drejtim mund të çojnë në mungesë lulesh ose në dëmtim të rëndë të rrënjëve. Në këtë artikull do të shqyrtojmë rregullat e arta për ujitjen dhe plehërimin e duhur.

Regjimi i duhur i ujitjes gjatë vitit

Rregulli kryesor për ujitjen është të lini tokën të thahet plotësisht midis dy ujitjeve të njëpasnjëshme. Gjatë verës, ujitja duhet të jetë e bollshme bur jo shumë e shpeshtë në ditë. Kontrolloni lagështinë duke futur gishtin disa centimetra thellë në dheun e vazos. Nëse toka është ende e lagësht, prisni edhe një ditë tjetër për të ujitur.

Ujitja duhet bërë mundësisht herët në mëngjes përpara se të rriten temperaturat e ditës. Kjo lejon që uji të përthithet pa u avulluar menjëherë nga nxehtësia e fortë. Gjithashtu, gjethet që lagen aksidentalisht kanë kohë të thahen plotësisht gjatë ditës. Evitoni ujitjen me ujë shumë të ftohtë direkt nga rubineti.

Përdorimi i ujit të shiut ose ujit të qëndruar është alternativa më e mirë për bimën. Uji me shumë gëlqere mund të ndryshojë pH-në e tokës me kalimin e kohës. Kjo vështirëson përthithjen e disa elementeve të rëndësishme ushqyese si hekuri. Regjimi i saktë i ujitjes nxit formimin e më shumë sytheve të luleve të reja.

Shenjat e ujitjes së tepërt dhe zgjidhja e tyre

Ujitja e tepërt shfaqet përmes disa shenjave të qarta që nuk duhen injoruar kurrë. Gjethet fillojnë të zverdhen dhe bien pa asnjë arsye të dukshme të jashtme. Luleve u zbehet ngjyra dhe ato bien përpara se të hartohen plotësisht në degë. Në raste të rënda, baza e kërcellit mund të bëhet e butë dhe të marrë ngjyrë të errët.

Nëse vëreni këto shenja, ndaloni menjëherë ujitjen dhe lëreni tokën të thahet plotësisht. Kontrolloni nëse vrimat e kullimit të vazos janë të bllokuara nga dheu i mbledhur. Pastrojini ato me kujdes për të lejuar largimin e ujit të mbetur në fund. Nëse dheu mban erë të keqe, mund të jetë e nevojshme të ndërroni të gjithë substratin.

Gjatë ndërrimit të dheut, hiqni pjesët e kalbura të rrënjëve me një thikë të mprehtë dhe të dizinfektuar. Spërkatja e rrënjëve të mbetura me një fungicid parandalon përhapjen e mëtejshme të kalbëzimit. Rikthejeni bimën në një saksi me drenazh të përmirësuar dhe mos e ujitni për disa ditë. Reagimi i shpejtë mund të shpëtojë jetën e bimës tuaj dekorative.

Nevojat për ushqyerje dhe plehërim sistematik

Plehërimi është i domosdoshëm pasi bima shpenzon shumë energji për të prodhuar lule të panumërta. Ky proces duhet të fillojë në pranverë kur vërehen shenjat e prima të rritjes së re. Ushqyerja duhet të bëhet rregullisht çdo dy ose tri javë gjatë gjithë sezonit të ngrohtë. Mos plehëroni kurrë nëse toka është krejtësisht e tharë pasi mund të digjni rrënjët.

Ujitni bimën lehtë përpara se të aplikoni plehun e lëngshëm të përgatitur më parë. Kjo siguron një shpërndarje uniforme të ushqyesve në të gjithë zonën e rrënjëve. Gjatë periudhave të nxehtësisë ekstreme, zvogëloni sasinë ose përqendrimin e plehut që përdorni. Bima nën stres termik nuk mund të përpunojë sasi të mëdha ushqimi.

Mungesa e plehërimit sjell lulëzim të dobët dhe rritje të ngadaltë të degëve të reja. Gjethet mund të bëhen më të vogla dhe të humbasin shkëlqimin e tyre natyror karakteristik. Një program i rregullt ushqyes garanton që bima të ketë forcë të mjaftueshme çdo muaj. Kujdesi i treguar këtu do të duket qartë në bukurinë e bimës.

Zgjedhja e plehut të duhur sipas përbërjes kimike

Për këtë bimë, zgjedhja e plehut duhet bërë duke parë me kujdes formulën NPK. Plehrat me shumë azot duhen shmangur pasi ato nxisin vetëm rritjen e gjetheve jeshile. Ju duhet të kërkoni një pleh me përmbajtje të lartë kaliumi dhe fosfori për lulëzim. Këto dy elemente stimulojnë formimin e sytheve të luleve dhe forcojnë rrënjët.

Prania e mikroelementeve si hekuri, magnezi dhe boroni është gjithashtu shumë e rëndësishme për zhvillimin. Mungesa e hekurit shkakton klorozën, ku gjethet zverdhen bur damarët mbeten të gjelbër. Një pleh i pasur me kelat hekuri zgjidh shpejt këtë problem specifik të shfaqur. Magnezi ndihmon në procesin e fotosintezës dhe ruajtjen e ngjyrës së bukur të gjetheve.

Plehrat me çlirim të ngadaltë në formë kokrrash janë një opsion shumë praktik për kopshtarët. Ato aplikohen në sipërfaqen e tokës një herë në fillim të sezonit pranveror. Çdo ujitje lëshon një sasi të vogël ushqyesish në mënyrë të vazhdueshme dhe të sigurt. Zgjedhja e duhur bën diferencën midis një bime mesatare dhe një bime spektakolare.

Plehërimi dhe ujitja sipas stinëve të vitit

Inë vjeshtë, nevojat për ujë dhe plehërim fillojnë të ndryshojnë në mënyrë radikale me rënien e temperaturave. Plehërimi duhet të ndërpritet plotësisht rreth fundit të muajit shtator ose fillimit të tetorit. Kjo parandalon rritjen e degëve të reja të buta që nuk do të mbijetonin gjatë dimrit. Ujitja gjithashtu duhet të rrallohet duke u bërë vetëm kur toka është tharë thellë.

Gjatë dimrit, bima hyn në një fazë të plotë qetësie vegjetative në mjediset e mbyllura. Ujitja gjatë kësaj periudhe bëhet shumë rrallë, ndoshta vetëm një ose dy herë në muaj. Qëllimi është thjesht të parandalohet tharja e plotë dhe e pakthyeshme e rrënjëve të bimës. Plehërimi në dimër është rreptësisht i ndaluar sepse dëmton rëndë ciklin natyror.

Me ardhjen e pranverës dhe rritjen e ditës, bima fillon të zgjohet ngadalë nga gjumi. Ujitja rritet gradualisht në përputhje me rritjen e temperaturave të mjedisit ku ndodhet. Pasi të shfaqen gjethet e para të reja, mund të filloni përsëri programin e plehërimit. Ky cikël sezonal duhet respektuar me përpizmeri çdo vit për rezultate të qëndrueshme.