Mjellja dhe shumëzimi i shkurres çekiç purpurt

Procesi i mbjelljes dhe shumëzimit të kësaj bime kërkon një qasje metodike dhe durim të madh. Suksesi fillon me zgjedhjen e materialit të duhur fillestar dhe përgatitjen e mjedisit ku do të rritet. Kjo shkurre reagon shumë mirë ndaj teknikave të duhura nëse ato aplikohen në kohën e saktë. Një fillim i mbarë do të sigurojë një bimë që jeton për shumë vite në kopshtin tënd.

Përzgjedhja e vendit të mbjelljes duhet të bëhet me shumë kujdes për të shmangur zhvendosjet e mëvonshme. Toka duhet të gërmohet thellë për të lehtësuar depërtimin e rrënjëve të reja që do të formohen. Shtimi i plehut organik të dekompozuar mirë në vrimën e mbjelljes është një praktikë e shkëlqyer. Kjo i jep bimës së re të gjitha energjitë që i duhen për javët e para.

Vrima e mbjelljes duhet të jetë të paktën sa dyfishi i madhësisë së lëvores së rrënjëve. Kjo hapësirë e lirë lejon rrënjët të shtrihen pa gjetur rezistencë nga toka e ngjeshur rrethuese. Sigurohu që bima të vendoset në të njëjtën thellësi siç ishte në vazon e mëparshme. Mbjellja shumë e thellë mund të shkaktojë kalbjen e kërcellit kryesor në nivelin e tokës.

Pas vendosjes së bimës, vrima duhet të mbushet me kujdes dhe toka të shtypet lehtë. Menjëherë pas kësaj, një ujitje e bollshme është e domosdoshme për të eliminuar xhepat e ajrit. Kjo ujitje e parë ndihmon rrënjët të vijnë në kontakt të ngushtë me dherishten e re. Një shtresë mulçi në sipërfaqe do të mbajë lagështinë dhe do të pengojë barërat e këqija.

Shumëzimi me copa kërcelli

Shumëzimi përmes copave të kërcellit është metoda më e shpejtë dhe më e sigurtë. Duhet të zgjedhësh degë që nuk kanë lule dhe janë gjysmë të drunjëzuara për rezultate optimale. Copat duhet të jenë rreth dhjetë deri në pesëmbëdhjetë centimetra të gjata me disa nyje. Prerja duhet të bëhet me një mjet shumë të mprehtë dhe plotësisht të sterilizuar.

Hiq gjethet e poshtme të copës për të reduktuar humbjen e ujit përmes procesit të transpirimit. Zhytja e skajit të prerë në pluhur hormonesh për rrënjëzim mund të rrisë shanset e suksesit. Vendosi copat në një përzierje të lehtë rëre dhe torfe që mban lagështi pa u bërë baltë. Një mjedis i ngrohtë dhe i lagësht do të nxisë shfaqjen e rrënjëve të para.

Mbulimi i vazos me një qese plastike transparente krijon një efekt mini-sere shumë të dobishëm. Duhet të hapësh qesen çdo ditë për pak minuta për të lejuar ajrimin dhe për të shmangur mykun. Vendose vazon në një vend me dritë të tërtë, duke shmangur diellin direkt që mund t’i djegë. Brenda pak javësh, do të vëresh rritje të reja që tregojnë se rrënjët janë formuar.

Sapo të vëresh se bima e re po rritet me forcë, mund ta transferosh në një vazo më të madhe. Mos e mbill direkt në kopsht deri sa sistemi rrënjor të jetë mjaftueshëm i zhvilluar dhe i fortë. Kalimi gradual në kushtet e jashtme do ta ndihmojë bimën të ambientohet pa pësuar asnjë lloj stresi. Kjo metodë të lejon të kesh shumë bimë të reja identike me prindin e tyre.

Shumëzimi përmes farave

Mbledhja e farave bëhet në vjeshtë kur kokrrat e vogla janë pjekur plotësisht dhe kanë marrë ngjyrë. Farat duhet të pastrohen nga tulla e frutit dhe të lihen të thahen në një vend të freskët. Mbjellja e tyre mund të bëhet në fillim të pranverës në vazo të vogla me dherishte cilësore. Mbuloji farat me një shtresë shumë të hollë dheu, pasi ato kanë nevojë për pak dritë.

Mbajtja e temperaturës konstante rreth njëzet gradë është e rëndësishme për procesin e mbirjes së suksesshme. Spërkatja e sipërfaqes me ujë duhet të bëhet me kujdes për të mos lëvizur farat e vogla. Mbirja mund të zgjasë nga dy deri në katër javë në varësi të freskisë së farave. Sapo të shfaqen gjethet e para të vërteta, bimet e vogla kanë nevojë për shumë dritë.

Rrallimi i fidanëve është i nevojshëm nëse kanë mbirë shumë afër njëri-tjetrit në të njëjtën vazo. Zgjidh fidanët më të fortë dhe hiqi me kujdes të tjerët që mund t’u zënë hapësirën. Ky proces garanton që çdo bimë e re të ketë mjaftueshëm lëndë ushqyese për zhvillim fillestar. Fidanët e rritur nga farat mund të kenë variacione të vogla në ngjyrën e luleve të tyre.

Kujdesi për fidanët e rinj kërkon vëmendje të shtuar ndaj lagështisë dhe dritës së diellit të fortë. Ata janë shumë më delikatë se bimët e rritura nga copat e kërcellit gjatë vitit të parë. Mbaji në një mjedis të kontrolluar deri sa të arrijnë një lartësi prej njëzet centimetrash të paktën. Vetëm pas kësaj mund të mendosh për mbjelljen e tyre përfundimtare në vendin e caktuar.

Koha dhe teknika e duhur

Pranvera e hershme është koha më e mirë për të kryer mbjelljen e bimëve të reja. Toka fillon të ngrohet dhe reshjet e shiut ndihmojnë në stabilizimin e sistemit të ri rrënjor. Shmangu mbjelljen në ditët shumë të nxehta të verës që mund të shkaktojnë tharje të shpejtë. Një ditë me vranësira është ideale për të kryer këtë proces pa i stresuar degët.

Gjatë shumëzimit, përdorimi i mjeteve të pastra është rregulli numër një që nuk duhet thyer. Çdo plagë në bimë është një portë e hapur për bakteret dhe kërpudhat e dëmshme. Laje thikën ose gërshirët me alkool para se të kalosh nga njëra degë te tjetra. Kjo mbrojtje e thjeshtë siguron që bima mëmë të mbetet e shëndetshme pas marrjes së copave.

Nëse vendos të mbjellësh në vazo, sigurohu që ajo të ketë vrima të mëdha në fund. Vendosja e një shtrese guralecësh në fund të vazos përmirëson ndjeshëm procesin e drenazhimit të ujit. Kjo parandalon që toka në fund të mbetet e mbytur me ujë dhe pa oksigjen. Vazot prej balte janë shpesh më të mira pasi lejojnë rrënjët të marrin frymë më lehtë.

Pas mbjelljes ose shumëzimit, bëj shënime në një ditar kopshtarie për datat dhe metodat e përdorura. Kjo do të të ndihmojë të mësosh nga përvoja dhe të përmirësosh teknikat në të ardhmen. Vëzhgimi i reagimit të bimës ndaj ndryshimeve do të të bëjë një kopshtar më të mirë. Suksesi me këtë shkurre është një dëshmi e kujdesit tënd të vërtetë për natyrën.