Procesi i mbjelljes së këtyre bimëve të bukura kërkon një përgatitje të plotë të vendit dhe zgjedhjen e kohës më të përshtatshme. Si kopshtar profesionist, duhet të dini se suksesi fillon që në momentin kur merrni qepujkat në dorë dhe vlerësoni cilësinë e tyre. Këto qenie të gjalla mbartin brenda vetes gjithë potencialin për lulëzimin e ardhshëm, ndaj trajtimi i tyre me kujdes është thelbësor. Ky artikull do të detajojë hapat e nevojshëm për një proces mbjelljeje dhe shumëzimi që rezulton në një kopsht të lulëzuar.
Zgjedhja e qepujkave duhet të bëhet me shumë kujdes, duke kërkuar ato që janë të forta dhe pa shenja myku ose dëmtimi fizik. Qepujkat e shëndetshme duhet të kenë një peshë të mirë në raport me madhësinë e tyre dhe një lëkurë të paprekur. Shmangni çdo material që duket i butë në prekje ose që ka erë të pakëndshme dekompozimi. Blerja nga burime të besueshme garanton që po mbillni varietete të pastra dhe pa sëmundje që mund të infektojnë kopshtin.
Koha ideale për mbjelljen e tyre është vjeshta, zakonisht disa javë përpara se toka të ngrijë për herë të parë. Kjo u jep qepujkave kohë të mjaftueshme për të krijuar një sistem rrënjor përpara se të hyjnë në fazën e fjetjes dimërore. Nëse i mbillni shumë herët, ato mund të fillojnë të mbinë para kohe dhe të dëmtohen nga ftohti i parë. Nga ana tjetër, mbjellja shumë e vonë mund të mos lejojë rrënjosjen e duhur, duke rezultuar në lulëzim të dobët.
Para se të filloni punën në kopsht, planifikoni me saktësi skemën e mbjelljes për të arritur efektin vizual të dëshiruar. Mbjellja në grupe të vogla prej dhjetë deri në pesëmbëdhjetë qepujka jep një pamje më natyrale sesa mbjellja në rreshta të rregullt. Mund të hidhni qepujkat lehtë mbi sipërfaqen e tokës dhe t’i mbillni aty ku ato bien për një efekt vërtet spontan. Kjo teknikë përdoret shpesh në kopshtet angleze për të krijuar një atmosferë sa më pranë natyrës.
Teknikat e mbjelljes në terren
Thellësia e mbjelljes është një nga faktorët më kritikë që përcakton nëse bima do të mbijetojë dhe do të lulëzojë. Si rregull i përgjithshëm, qepujkat duhet të mbillen në një thellësi që është sa dy ose tre herë lartësia e tyre. Kjo do të thotë zakonisht rreth tetë deri në dhjetë centimetra nën sipërfaqen e tokës për këto varietete. Mbjellja shumë e cekët i ekspozon ato ndaj luhatjeve të temperaturës dhe dëmtuesve të mundshëm që gërmojnë në kopsht.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Hapësira midis qepujkave duhet të jetë rreth pesë deri në tetë centimetra për të lejuar zhvillimin e mjaftueshëm të secilës bimë. Megjithëse mund t’ju duket shumë hapësirë fillimisht, mbani mend se ato do të shumëzohen natyrshëm me kalimin e kohës. Sigurimi i kësaj hapësire parandalon konkurrencën e tepërt për ujë dhe lëndë ushqyese në vitet e para pas mbjelljes. Një kopsht i planifikuar mirë merr parasysh rritjen e ardhshme të bimëve dhe jo vetëm pamjen e menjëhershme.
Gjatë procesit të mbjelljes, vendosni qepujkën me pjesën e mprehtë (majën) të drejtuar nga lart drejt sipërfaqes. Nëse e keni të vështirë të dalloni majën, mund ta vendosni anash, pasi bima do të gjejë rrugën e saj natyrshëm. Shtypni lehtë tokën mbi qepujkë për të eliminuar xhepat e ajrit që mund të shkaktojnë tharjen e rrënjëve të reja. Pas mbjelljes, ujitni zonën mirë për të ndihmuar tokën të stabilizohet rreth materialit mbjellës.
Nëse toka juaj është shumë e rëndë, mund të shtoni një shtrat të hollë rëre në fund të çdo grope mbjelljeje. Kjo teknikë siguron që baza e qepujkës të mos qëndrojë në ujë të tepërt, duke reduktuar rrezikun e kalbjes. Është një detaj i vogël profesional që mund të bëjë diferencën midis suksesit dhe dështimit në toka problematike. Kujdesi për detajet teknike është shenja dalluese e një kopshtari që e dashuron punën e tij.
Shumëzimi përmes ndarjes së qepujkave
Ndarja e qepujkave është mënyra më e shpejtë dhe më e sigurt për të shtuar numrin e këtyre luleve në kopshtin tuaj. Ky proces duhet të kryhet pasi gjethet të kenë filluar të zverdhen, por përpara se të zhduken plotësisht nga sipërfaqja. Gërmoni me kujdes rreth grupit të bimëve, duke pasur kujdes të mos dëmtoni strukturat nëntokësore me mjetet tuaja. Do të vëreni se rreth qepujkës kryesore janë formuar disa “foshnja” ose qepujka më të vogla anësore.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Pasi t’i keni nxjerrë nga toka, ndani me dorë qepujkat e vogla nga ato kryesore me një lëvizje të lehtë. Vetëm ato që ndahen lehtësisht duhet të hiqen, ndërsa të tjerat mund të lihen të rriten edhe për një vit. Është e rëndësishme që qepujkat e reja të mbillen menjëherë në vendin e tyre të ri për të shmangur tharjen. Kjo metodë ruan të gjitha karakteristikat gjenetike të bimës mëmë, duke garantuar të njëjtën ngjyrë dhe formë luleje.
Vendi i ri i mbjelljes duhet të përgatitet me të njëjtin kujdes siç u përshkrua për mbjelljen fillestare. Shtimi i një sasie të vogël komposti në tokën e re do t’u japë qepujkave të vogla forcën e nevojshme për t’u rritur. Mos prisni lulëzim të plotë nga qepujkat shumë të vogla në vitin e parë pas ndarjes. Atij do t’i duhet pak kohë për t’u pjekur dhe për të grumbulluar mjaftueshëm energji për të prodhuar lule të bukura.
Ndarja e rregullt e bimëve çdo tre deri në pesë vjet ndihmon në ruajtjen e vitalitetit të tyre dhe parandalon mbipopullimin. Kur bimët bëhen shumë të dendura, madhësia e luleve mund të fillojë të zvogëlohet për shkak të mungesës së ushqimit. Duke i shpërndarë ato, ju jo vetëm që shtoni sipërfaqen e mbuluar me lule, por edhe përmirësoni shëndetin e përgjithshëm të kolonisë. Ky është një cikël ripërtëritjeje që mban kopshtin tuaj gjithmonë të ri dhe plot jetë.
Shumëzimi me fara dhe procesi natyror
Shumëzimi me fara është një proces më i gjatë, por që lejon bimën të natyralizohet plotësisht në mjedisin tuaj. Lulet prodhojnë bishtaja të vogla me fara që hapen kur piqen, duke i shpërndarë ato në tokën përreth. Këto fara shpesh barten nga milingonat, të cilat ndihmojnë në përhapjen e luleve në zona të reja të kopshtit. Ju mund t’i mblidhni farat dhe t’i mbillni vetë nëse dëshironi të kontrolloni vendndodhjen e tyre të re.
Farat e mbledhura duhet të mbillen menjëherë, pasi ato e humbin shpejt aftësinë e tyre për të mbirë nëse thahen. Mbjellja duhet të bëhet në një sipërfaqe të përgatitur mirë, duke i mbuluar farat vetëm me një shtresë shumë të hollë dheu. Procesi i mbirjes kërkon një periudhë të ftohtë dimri për të thyer gjendjen e fjetjes së farës. Kjo është mënyra e natyrës për të siguruar që bimët e reja të mbinë vetëm kur kushtet janë të favorshme në pranverë.
Duhet të jeni të vetëdijshëm se bimët e rritura nga farat do të kërkojnë disa vite për të arritur fazën e lulëzimit. Gjatë vitit të parë, ato prodhojnë vetëm një gjethe të vetme, të ngjashme me një fije bari, dhe një qepujkë shumë të vogël. Durimi është i domosdoshëm në këtë metodë, por rezultati është një popullatë bimësh që është plotësisht e përshtatur me kopshtin tuaj. Kjo teknikë është e shkëlqyer për krijimin e sipërfaqeve të mëdha të lulëzuara me kosto minimale.
Monitoroni zonat ku keni mbjellë farat për të parandaluar mbulimin e tyre nga barërat e këqija më agresive. Lagështia e qëndrueshme gjatë pranverës së parë është thelbësore që filizat e vegjël të mos thahen. Megjithëse është një rrugë më e gjatë, shumëzimi me fara mund të sjellë variacione interesante në ngjyra dhe forma. Çdo bimë e re është një individ unik që shton diversitetin dhe pasurinë biologjike në hapësirën tuaj të gjelbër.
