Procesi i mbjelljes së kësaj luleje fillon me një përgatitje të kujdesshme që garanton një start të fuqishëm për fidanët e rinj. Kjo bimë vjetore është e njohur për aftësinë e saj për t’u rritur shpejt nëse kushtet fillestare janë të përshtatshme. Farat duhet të jenë të cilësisë së lartë dhe të vijnë nga burime të besueshme për të pasur një përqindje të lartë mbirjeje. Mbjellja është një aktivitet terapeutik që të lidh me ciklin e rilindjes së natyrës në kopshtin tënd.
Përgatitja e tokës për mbjellje kërkon që ajo të jetë e imët dhe pa kokrra të mëdha që mund të pengojnë filizat e vegjël. Mund të përdorësh një sitë për të përftuar një substrat sa më homogjen dhe të lehtë për farat. Shtimi i një sasie të vogël rëre mund të ndihmojë në parandalimin e ngjeshjes së tokës pas ujitjes së parë. Toka duhet të jetë e lagësht, por jo e mbytur në ujë, përpara se të vendosësh farat në të.
Koha më e mirë për të filluar mbjelljen e farave brenda shtëpisë është rreth gjashtë deri në tetë javë para ngricës së fundit të dimrit. Kjo u jep fidanëve kohë të mjaftueshme për të krijuar një sistem rrënjor të fortë përpara se të dalin jashtë. Përdorimi i vazoje të vogla ose tabakave të mbjelljes e bën më të lehtë menaxhimin e fidanëve në këtë fazë delikate. Vendosja e tyre në një vend të ngrohtë dhe me dritë do të përshpejtojë procesin e mbirjes.
Farat e kësaj bime janë relativisht të vogla, prandaj nuk duhet t’i mbulosh me një shtresë shumë të trashë dherash. Një mbulim i lehtë prej vetëm disa milimetrash është i mjaftueshëm për t’i mbrojtur ato dhe për t’i mbajtur në vend. Përdorimi i një spërkatësi me ujë të imët do të parandalojë zhvendosjen e farave gjatë procesit të ujitjes së parë. Pas kësaj, mund të mbulosh enën me një kapak transparent për të mbajtur lagështinë dhe nxehtësinë e duhur.
Procesi i mbjelljes në ambiente të mbyllura
Mbirja zakonisht ndodh brenda dhjetë deri në katërmbëdhjetë ditësh nëse temperaturat mbahen rreth 18 deri në 21 gradë Celsius. Sapo të shfaqen filizat e parë të gjelbër, hiq mbulesën transparente për të lejuar qarkullimin e lirë të ajrit. Është e rëndësishme që fidanët të marrin sa më shumë dritë të jetë e mundur për të mos u zgjatur shumë në kërkim të saj. Një dritare e orientuar nga juglindja është shpesh vendi më i mirë për këto bimë të reja.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Ujitja e fidanëve duhet të bëhet me shumë kujdes, mundësisht nga poshtë, duke e vendosur vazon në një tabaka me ujë. Kjo metodë parandalon lagien e gjetheve të reja dhe redukton rrezikun e sëmundjeve kërpudhore që shfaqen në lagështi. Kontrollo vazhdimisht nivelin e lagështisë, pasi vazot e vogla thahen shumë më shpejt se sa mund të mendosh. Nëse fidanët duken të dobët, mund të shtosh një pleh shumë të holluar pasi të kenë nxjerrë gjethet e vërteta.
Hollimi i fidanëve është një hap i domosdoshëm nëse ke mbjellë shumë fara në një hapësirë të vogël. Zgjidh filizat më të fortë dhe largo ata më të vegjël për t’u dhënë hapësirë të tjerëve të zhvillohen pa konkurrencë. Kjo mund të duket e vështirë, por është e nevojshme për shëndetin e përgjithshëm të bimëve që do të mbeten. Fidanët e mbetur do të kenë më shumë dritë dhe ushqyes, duke u bërë kështu më rezistentë për fazat e radhës.
Përpara se t’i zhvendosësh fidanët jashtë, ata duhet të kalojnë një proces të quajtur kalitje ose përshtatje graduale. Nxirri bimët jashtë për disa orë çdo ditë në një vend me hije dhe mbrojtje nga era e fortë. Shto kohën e qëndrimit jashtë gradualisht gjatë një jave deri sa ato të jenë gati për të qëndruar plotësisht në ambientin e jashtëm. Ky proces forcon indet e bimës dhe parandalon shokun e transplantimit që mund të ndalojë rritjen.
Zhvendosja e fidanëve në kopsht
Mbjellja përfundimtare në kopsht duhet të bëhet kur rreziku i ngricave të ketë kaluar plotësisht dhe toka të jetë ngrohur. Hap vrimat e mbjelljes në një distancë prej rreth 30 centimetrash nga njëra-tjetra për të lejuar rritjen e plotë të bimës. Gjatë nxjerrjes së fidanit nga vazoja, tregohu shumë i kujdesshëm për të mos dëmtuar rrënjët e holla dhe delikate. Vendose bimën në të njëjtën thellësi që ka qenë në vazo dhe ngjeshe dheun lehtë rreth saj.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Ujitja menjëherë pas mbjelljes ndihmon në vendosjen e rrënjëve dhe eliminon xhepat e ajrit në tokë. Mund të shtosh një shtresë të hollë mulçi rreth bazës së bimës për të mbajtur lagështinë dhe për të mbrojtur rrënjët. Gjatë javëve të para në kopsht, vëzhgoji bimët me kujdes për të parë nëse po përshtaten mirë me kushtet e reja. Nëse dielli është shumë i fortë, mund t’u sigurosh një hije të përkohshme për disa ditë.
Nëse preferon mbjelljen e drejtpërdrejtë në kopsht, kjo mund të bëhet kur toka të jetë lehtësisht e punueshme në pranverë. Pastro mirë zonën nga barërat e këqija dhe punoje dheun në një thellësi prej rreth 15 centimetrash. Shpërndaj farat në mënyrë uniforme dhe mbuloji lehtë me një shtresë të hollë dheu të imët. Kjo metodë është më e thjeshtë, por lulëzimi mund të ndodhë pak më vonë se në rastin e mbjelljes së brendshme.
Gjatë mbjelljes në kopsht, mund të shtosh një pleh me çlirim të ngadaltë në fund të vrimës së mbjelljes. Kjo do t’i sigurojë bimës ushqimin e nevojshëm për fillimin e fazës së rritjes intensive. Sigurohu që plehu të jetë i mbuluar me pak dhe në mënyrë që rrënjët të mos jenë në kontakt të drejtpërdrejtë me të. Ky investim i vogël në fillim do të shpërblehet me një bimë më të fortë dhe lule më të bollshme.
Teknikat e shumimit përmes farave
Shumimi përmes farave është mënyra më e zakonshme dhe më efektive për të rritur këtë lloj bime në kopshtin tënd. Në fund të sezonit, mund të lejosh disa lule të thahen plotësisht në bimë për të mbledhur farat për vitin tjetër. Zgjidh lulet më të bukura dhe më të shëndetshme për të siguruar trashëgiminë e tipareve më të mira gjenetike. Pasi kokat e luleve të jenë tharë mirë, shkundi ato mbi një letër për të mbledhur farat e vogla.
Farat e mbledhura duhet të thahen plotësisht në një vend të ajrosur përpara se t’i vendosësh në ruajtje. Përdor zarfe letre për t’i mbajtur ato, pasi letra lejon largimin e çdo mbetjeje të vogël lagështie që mund të shkaktojë kalbjen. Shëno emrin e bimës dhe datën e mbledhjes në zarf për t’i identifikuar lehtë vitin e ardhshëm. Ruajtja duhet të bëhet në një vend të freskët, të thatë dhe të errët për të ruajtur fuqinë e tyre mbirëse.
Eksperimentimi me kryqëzimin e ngjyrave të ndryshme mund të jetë një aktivitet shumë interesant për një kopshtar pasionant. Duke mbjellë varietete të ndryshme pranë njëra-tjetrës, mund të përftosh fara që do të prodhojnë lule me kombinime të reja ngjyrash. Ky është procesi natyral i diversitetit që bën që çdo vit kopshti të ketë diçka unike dhe surprizuese. Rezultatet e këtyre kryqëzimeve do t’i shohësh vetëm në sezonin e ardhshëm kur farat të mbijnë dhe të lulëzojnë.
Gjatë procesit të shumimit, pastërtia e mjeteve dhe e enëve është thelbësore për të shmangur transmetimin e sëmundjeve. Vazot e vjetra duhet të lahen mirë me ujë dhe pak dezinfektues përpara se të përdoren për mbjelljet e reja. Kjo siguron që fidanët e rinj të mos ekspozohen ndaj mikrobeve që mund të kenë mbetur nga bimët e mëparshme. Me pak kujdes dhe vëmendje, shumimi i këtyre luleve do të bëhet një nga pjesët e tua të preferuara të kopshtarisë.
