Mbjellja dhe shumëzimi i rrushqethit të thartë hap pas hapi

Mbjellja e rrushqethit të thartë kërkon një përgatitje të kujdesshme të terrenit për të garantuar kapjen e shpejtë të rrënjëve. Ky proces fillon me pastrimin e plotë të zonës nga të gjitha barërat e këqija dhe mbetjet organike. Toka duhet të punohet lehtë në një thellësi prej disa centimetrash për të thyer koren e sipërme. Kjo siguron që rrënjët e reja të kenë një mjedis të lirshëm ku mund të përhapen pa pengesa.

Pasi zona është pastruar, hapi tjetër është përmirësimi i strukturës fizike të tokës. Nëse toka ekzistuese është shumë kompakte, ajo duhet të përzihet me rërë të pastër ose me gurë vullkanikë të vegjël. Ky hap është kritik sepse krijon kanale ajrimi të nevojshme për frymëmarrjen e rrënjëve. Pa këtë ndërhyrje, rreziku i ngjeshjes së tokës pas shiut të parë është shumë i lartë.

Nuk është e nevojshme të shtohet pleh organik i pasur ose kompost gjatë kësaj faze fillestare. Kjo bimë është mësuar me terrene të varfra dhe lëndët e tepërta ushqyese mund të dëmtojnë fidanët e rinj. Fokusohu vetëm në arritjen e një përzierjeje që kullon ujin me shpejtësi maksimale. Një test i thjeshtë me ujë mund të tregojë nëse toka kullon mjaftueshëm shpejt.

Në fund, rrafsho sipërfaqen e tokës lehtësisht me një krehër kopshti për të krijuar një shtrat uniform. Kjo parandalon krijimin e gropave ku uji mund të grumbullohej pas ujitjes ose rrebesheve. Terreni tani është gati për të mirëpritur bimët e reja në shtëpinë e tyre të përhershme. Ky kujdes fillestar do të shpërblehet me një rritje të shpejtë dhe pa probleme.

Teknika e saktë e vendosjes së fidanëve në tokë

Vendosja e fidanëve të rrushqethit të thartë duhet të bëhet me kujdes për të mos dëmtuar kërcinjtë e brishtë. Hapësira midis fidanëve duhet të jetë rreth dhjetë deri në pesëmbëdhjetë centimetra. Kjo distancë i jep çdo bime hapësirë të mjaftueshme për t’u zgjeruar pa krijuar konkurrencë të menjëhershme. Brenda një kohe të shkurtër, këto hapësira të zbrazëta do të mbushen plotësisht.

Gropat e mbjelljes duhet të jenë të cekëta, aq sa për të mbuluar sistemin ekzistues të rrënjëve. Mos e mbill bimën shumë thellë sepse kërcelli i poshtëm mund të kalbet nga kontakti i vazhdueshëm me dherat e lagësht. Vendose fidanin në qendër të gropës dhe mbushe hapësirën anësore me përzierjen e përgatitur të tokës. Shtype lehtë rreth bazës me majat e gishtave për të stabilizuar bimën.

Pas vendosjes së të gjithë fidanëve, duhet të bëhet një ujitje e lehtë dhe e imët. Ky ujitje e parë ndihmon që toka të vendoset rreth rrënjëve dhe të eliminohen xhepat e ajrit. Përdor një kosh ujitjeje me kokë dushi për të mos zhvendosur fidanët nga vendi i tyre. Uji duhet të jepet me ngadalësi në mënyrë që të përthithet plotësisht.

Në ditët në vijim, monitoro pozicionin e bimëve për t’u siguruar që asnjëra prej tyre nuk ka lëvizur. Nëse disa fidanë shfaqen të shkulur pas ndonjë shiu, rregulloi ato menjëherë duke shtuar pak dhera. Brenda dy javësh, rrënjët do të ankorohen fort dhe bima do të fillojë të tregojë shenjat e para të rritjes së re.

Metodat më efektive të shumëzimit vegjetativ

Shumëzimi i këtij suculenti është një nga proceset më të thjeshta dhe më shpërblyese në kopshtari. Metoda më efektive dhe më e shpejtë është përmes prerjeve të kërcellit ose copëzimit. Gjatë pranverës ose verës, mund të priten disa kërcinj të shëndetshëm me gjatësi rreth pesë centimetra. Përdor gjithmonë një thikë ose gërshërë të mprehtë dhe të dezinfektuar për këtë punë.

Pasi t’i kesh prerë copat, lëri ato në një vend të tharë dhe me hije për dy ditë. Kjo lejon që plaga e prerjes të kalëzohet, gjë që parandalon kalbjen kur të vendoset në tokë. Ky hap është i rëndësishëm për suksesin e shumëzimit të suculentëve. Pas kësaj periudhe, copat janë gati për t’u vendosur në mjedisin e ri.

Vendosi prerjet direkt mbi sipërfaqen e një toke të lagësht ranore, duke i shtypur lehtë. Nuk ka nevojë t’i groposësh thellë; mjafton që pjesa e poshtme të jetë në kontakt me dherat. Rrënjët e reja do të fillojnë të dalin nga nyjet e kërcellit brenda një kohe shumë të shkurtër. Mbaje tokën paksa të lagësht, por kurrë të përmbytur gjatë kësaj faze.

Një tjetër metodë është ndarja e thjeshtë e shkurres ekzistuese në disa pjesë më të vogla. Kjo bëhet duke ngritur me kujdes një pjesë të qilimit të bimës me gjithë rrënjë. Kjo pjesë mund të ndahet në disa copa dhe të mbillet menjëherë në vende të reja. Kjo metodë jep rezultate të menjëhershme sepse pjesët e reja kanë tashmë rrënjë të zhvilluara.

Kujdesi i menjëhershëm pas procesit të mbjelljes

Faza pas mbjelljes ose shumëzimit kërkon një vëmendje të veçantë për të siguruar mbijetesën e bimëve të reja. Edhe pse bima e rritur e pëlqen diellin e fortë, fidanët e rinj përfitojnë nga një hije e lehtë gjatë ditëve të para. Nëse dielli është shumë i fortë, mund të përdoret një rrjetë hijeje e përkohshme për t’i mbrojtur. Kjo parandalon tharjen e parakohshme të copave përpara se të nxjerrin rrënjë.

Ujitja gjatë kësaj periudhe tranzicioni duhet të jetë më e shpeshtë se sa për bimët e rritura. Toka duhet të mbrohet nga tharja e plotë, por pa lejuar akumulimin e ujit në sipërfaqe. Një spërkatje e lehtë çdo dy apo tre ditë është zakonisht e mjaftueshme për të mbajtur lagështinë e duhur. Sapo të vërehet rritje e re, frekuenca e ujitjes duhet të reduktohet gradualisht.

Evito çdo lloj lëvizjeje apo prekjeje të fidanëve të rinj gjatë javëve të para. Rrënjët e reja janë jashtëzakonisht të brishta dhe çdo shqetësim mund të ndërpresë procesin e ankorimit. Kafshët shtëpiake ose zogjtë duhet të mbhen larg kësaj zone me anë të mbrojtëseve të lehta nëse është e nevojshme. Kjo siguron një mjedis të qetë për stabilizimin e bimës.

Pas rreth katër javësh, bima e re mund të konsiderohet e stabilizuar plotësisht në mjedisin e saj. Në këtë pikë, mund të hiqen mbrojtëset e përkohshme dhe të fillojë regjimi normal i kujdesit. Bima tani është gati të përballojë kushtet e plota të mjedisit dhe të nisë përhapjen e saj natyrore. Ky sukses fillestar vendos themelet për një qilim jeshil të mrekullueshëm.