Mbjellja dhe shumëzimi i mantelit të butë të zonjës

Mbjellja e saktë është hapi i parë dhe më i rëndësishëm drejt krijimit të një kopshti të lulëzuar. Kjo bimë është mjaft tolerante, por respektimi i disa rregullave teknike siguron një fillim të mbarë. Koha më e mirë për të vendosur fidanët në tokë është pranvera e hershme ose vjeshta e freskët. Gjatë këtyre periudhave, temperaturat e moderuara ndihmojnë në rrënjosjen e shpejtë pa stresin e nxehtësisë.

Para se të fillosh, duhet të përgatisësh vendin duke larguar barërat e këqija dhe duke hapur tokën. Gropa e mbjelljes duhet të jetë të paktën dy herë më e gjerë se vëllimi i rrënjëve të fidanit. Shtimi i kompostit të mirë në fund të gropës do të shërbejë si një rezervë ushqimore fillestare. Sigurohu që qafa e rrënjës të jetë në nivelin e sipërfaqes së tokës, jo më thellë.

Nëse mbillet shumë thellë, bima mund të vuajë nga mungesa e ajrosjes dhe të kalbet lehtë. Nga ana tjetër, mbjellja shumë sipërfaqësore mund t’i ekspozojë rrënjët ndaj tharjes së shpejtë prej erës. Pasi ta kesh vendosur fidanin, ngjishe tokën lehtë me duar për të eliminuar xhepat e ajrit. Një ujitje e bollshme menjëherë pas mbjelljes është e detyrueshme për të kontaktuar rrënjët me dherishten.

Distanca mes bimëve varet nga efekti që dëshiron të arrish në peizazhin tënd përfundimtar. Për një mbulim të plotë, rekomandohet një distancë prej rreth 30 deri në 40 centimetra mes tyre. Kjo u jep mundësi tufave të zgjerohen pa hyrë në konkurrencë të fortë për resurse. Planifikimi i saktë i hapësirës që në fillim kursen punë shtesë në vitet në vijim.

Përzgjedhja e vendit ideal për mbjellje

Gjetja e vendit të duhur kërkon vëzhgimin e lëvizjes së diellit në kopshtin tënd gjatë ditës. Manteli i zonjës preferon një ekspozim në diell të plotë ose në hije të pjesshme, varësisht nga klima. Në zonat me diell të fortë mesdhetar, një pozicion me hije pasditeje është zgjedhja më inteligjente. Në zonat më të ftohta veriore, dielli i plotë ndihmon në prodhimin e më shumë luleve.

Cilësia e tokës është një tjetër faktor që nuk duhet neglizhuar kur zgjedh lokacionin. Toka ideale duhet të jetë e pasur me lëndë organike dhe të ketë një kapacitet të mirë mbajtës të ujit. Megjithatë, ajo nuk duhet të jetë kurrë e ngopur me ujë në mënyrë të vazhdueshme dhe të paktrolluar. Një vend me pjerrësi të lehtë mund të ndihmojë në largimin e ujit të tepërt gjatë dimrit.

Mjedisi përreth vendit të mbjelljes duhet të lejojë një qarkullim të mirë të rrymave të ajrit. Kjo parandalon grumbullimin e lagështisë mbi gjethe, e cila mund të çojë në sëmundje kërpudhore. Shmangi qoshet e mbyllura plotësisht ku ajri mbetet i palëvizshëm dhe i nxehtë për kohë të gjatë. Një vendndodhje e hapur por e mbrojtur nga erërat e forta është skenari më i mirë.

Konsidero edhe se si do të duket bima në raport me strukturat ekzistuese të kopshtit tënd. Ajo duket shumë bukur kur mbillet buzë shtigjeve të shtruara me gurë apo pllaka natyrale. Gjethet që derdhen mbi skajet e rrugicave krijojnë një ndjesi romantike dhe të butë në peizazh. Vendi ideal duhet të përmbushë si nevojat biologjike të bimës, ashtu edhe ato estetike të kopshtit.

Procesi teknik i shumëzimit me ndarje

Shumëzimi me ndarje është metoda më e shpejtë dhe më e sigurt për të përftuar bimë të reja. Ky proces bëhet zakonisht çdo 3 deri në 5 vjet për të rinovuar tufat e vjetra. Koha më e përshtatshme është pranvera, sapo të fillojnë të shfaqen shenjat e para të rritjes. Mund të bëhet edhe në vjeshtë, mjafton që bima të ketë kohë të rrënjoset para ngricave.

Fillimisht, duhet të nxjerrësh me kujdes të gjithë tufën nga toka duke përdorur një bel kopshtarie. Hiqe dheun e tepërt nga rrënjët për të parë qartë pikat ku bima mund të ndahet. Përdor një thikë të mprehtë dhe të pastër ose thjesht duart për të ndarë tufën në pjesë më të vogla. Çdo pjesë e re duhet të ketë të paktën një syth rritës dhe një sistem rrënjor të shëndetshëm.

Pjesët e ndara duhet të mbillen menjëherë në vendet e tyre të reja për të shmangur tharjen e rrënjëve. Procesi i mbjelljes është i njëjtë me atë të fidanëve të blerë nëpër qendra kopshtarie. Sigurohu që toka e re të jetë e ushqyer mirë për të mbështetur rritjen e hovshme pas ndarjes. Kjo metodë garanton që bimët e reja të kenë të njëjtat karakteristika me bimën mëmë.

Ndarja nuk është vetëm një mënyrë për të shtuar numrin e bimëve, por është e domosdoshme për shëndetin e tyre. Bimët e ndara rregullisht prodhojnë gjethe më të mëdha dhe lulëzim më të pasur e të gjatë. Është një teknikë profesionale që çdo kopshtar duhet ta zotërojë për të mbajtur kopshtin në formë. Pas ndarjes, kujdesu për ujitjen e rregullt derisa bimët të tregojnë rritje të re e të qëndrueshme.

Mbledhja e farave dhe mbjellja e tyre

Nëse ke kohë dhe dëshiron të eksperimentosh, shumëzimi me fara është një opsion interesant. Manteli i zonjës prodhon fara me bollëk dhe shpesh vetë-mbillet nëse lulet nuk priten. Për të mbledhur farat, prit derisa tufat e luleve të marrin një ngjyrë kafe dhe të thahen. Shkundi lulet mbi një letër ose qese për të mbledhur farat e vogla dhe të errëta.

Farat e mbledhura mund të mbillen menjëherë në vjeshtë në një shtrat të përgatitur mirë. Ato kanë nevojë për një periudhë të ftohtë për të ndërprerë gjumin e tyre natyror dhe për të mbirë. Nëse zgjedh t’i mbjellësh në pranverë, duhet t’i mbash në frigorifer për disa javë përpara mbjelljes. Mbjellja bëhet në sipërfaqe pasi farat kanë nevojë për dritë për të filluar procesin e mbirjes.

Mbirja mund të jetë e ngadalshme dhe jo e gjitha njëkohësisht, ndaj kërkohet durim nga ana jote. Sigurohu që toka të jetë vazhdimisht e lagësht, por jo e mbytur në ujë gjatë kësaj faze delikate. Fidanët e rinj duhet të mbrohen nga rrezet e forta të diellit derisa të forcohen mjaftueshëm. Kur të kenë dy ose tre gjethe të vërteta, ato mund të transplantohen në vazo ose në vendin përfundimtar.

Shumëzimi me fara mund të rezultojë në variacione të vogla në formën apo ngjyrën e gjetheve të reja. Kjo shton një element surprize në kopshtin tënd dhe lejon përzgjedhjen e individëve më të fortë. Edhe pse kërkon më shumë kohë se ndarja, është një proces shpërblyes për çdo dashurues të bimëve. Kopshti yt do të ketë një gjeneratë të re bimësh të lindura dhe të rritura në kushtet e tua specifike.