Mbjellja dhe shumëzimi i dëllinjës kineze

Mbjellja e saktë e kësaj bime është hapi i parë drejt një suksesi afatgjatë në peizazhin tënd kopshtar. Ky proces kërkon një planifikim të kujdesshëm të vendndodhjes dhe një kuptim të mirë të nevojave biologjike të rrënjëve. Shumëzimi, nga ana tjetër, është një art që kërkon durim dhe saktësi teknike për të marrë rezultate pozitive. Në këtë artikull do të shqyrtojmë metodat më efektive për të zgjeruar koleksionin tënd të këtyre bimëve fisnike.

Zgjedhja e vendit dhe përgatitja e tokës

Përpara se të marrësh lopatën, duhet të analizosh me kujdes ekspozimin ndaj diellit në kopshtin tënd. Kjo bimë lulëzon në vende me diell të plotë, ku drita arrin çdo pjesë të kurorës së saj. Nëse vendi është shumë i hijeve, rritja do të jetë e rrallë dhe bima do të humbasë formën e saj kompakte. Kontrollo gjithashtu që vendi të mos jetë në një gropë ku mblidhet uji i shiut.

Përgatitja e tokës duhet të fillojë disa javë përpara procesit aktual të mbjelljes. Gërmo një gropë që është të paktën dy herë më e gjerë se balli i rrënjëve të bimës. Thërrmo anët e gropës nëse toka është argjilore për të lejuar rrënjët të depërtojnë më lehtë. Mund të shtosh pak kompost të vjetëruar në fundin e gropës për të stimuluar rritjen fillestare.

Drenazhi është faktor kyç dhe mund të testohet duke hedhur ujë në gropën e përgatitur. Nëse uji qëndron aty për më shumë se disa orë, duhet të përmirësosh strukturën e tokës. Mund të vendosësh një shtresë zhavorri në fundin e gropës për të ndihmuar largimin e tepërt të ujit. Një tokë e ajrosur mirë është parakushti kryesor për shmangien e kalbjes së rrënjëve të reja.

Konsidero edhe largësinë nga strukturat e tjera si muret, rrugicat apo pemët e mëdha. Rrënjët e kësaj dëllinje përhapen horizontalisht dhe mund të ndikojnë në stabilitetin e pllakave të kopshtit. Gjithashtu, bima ka nevojë për liri që ajri të qarkullojë rreth saj për të parandaluar sëmundjet. Një planifikim i mirë hapësinor kursen shumë punë dhe zhgënjime në të ardhmen.

Procesi teknik i mbjelljes

Kur të jesh gati për mbjellje, hiqe bimën nga vazoja me shumë kujdes për të mos dëmtuar rrënjët. Nëse rrënjët janë rrotulluar shumë rreth vetes, mund t’i lirosh pak me dorë ose me një thikë të mprehtë. Vendose bimën në qendër të gropës duke u siguruar që qafa e rrënjës të jetë në nivel me tokën. Mos e mbill asnjëherë më thellë se sa ka qenë në vazon origjinale.

Mbushja e gropës duhet të bëhet gradualisht duke e ngjeshur dheun lehtë me duar për të eliminuar xhepat e ajrit. Xhepat e ajrit mund të bëjnë që rrënjët të thahen dhe bima të dështojë në fazën e parë. Pas mbushjes, krijo një lloj “pjate” me dhe rreth bazës për të orientuar ujin drejt rrënjëve. Ky rrethim ndihmon në maksimizimin e efikasitetit të ujitjes gjatë javëve të para.

Ujitja e parë menjëherë pas mbjelljes duhet të jetë e bollshme dhe e ngadaltë. Kjo ndihmon në vendosjen përfundimtare të dheut rreth rrënjëve dhe hidratimin e plotë të bimës. Nëse toka ulet pas ujitjes, shto edhe pak dhe për të ruajtur nivelin e duhur. Mos përdor plehra kimike menjëherë, pasi rrënjët e reja mund të digjen lehtësisht.

Shtimi i një shtrese mulchi prej lëvores së pishës rreth bimës është një veprim i zgjuar. Mulchi ruan lagështinë, shtyp barërat e këqija dhe rregullon temperaturën e tokës në zonën e rrënjëve. Sigurohu që të lësh një hapësirë të vogël të lirë rreth trungut për të lejuar qarkullimin e ajrit. Kjo shtresë mbrojtëse do të ndihmojë bimën të kalojë periudhën kritike të përshtatjes.

Shumëzimi përmes copave gjysmë-drunore

Shumëzimi me copa është metoda më e njohur dhe më e suksesshme për këtë lloj dëllinje. Koha më e mirë për të marrë copa është fundi i verës ose fillimi i vjeshtës kur rritja e re ka filluar të forcohet. Zgjidh degë të shëndetshme që nuk kanë shenja sëmundjesh apo dëmtuesish. Copat duhet të jenë rreth 10 deri në 15 centimetra të gjata.

Përgatitja e copës kërkon heqjen e gjilpërave nga pjesa e poshtme që do të futet në dhe. Mund të bësh një prerje të vogël anësore në bazën e copës për të ekspozuar kambiumin. Përdorimi i një hormoni rrënjëzimi mund të rrisë ndjeshëm shanset për sukses në këtë proces. Ngulini copat në një substrat të lehtë që përmban shumë rërë dhe torfë.

Mjedisi ku mbahen copat duhet të ketë lagështi të lartë ajrore për të parandaluar tharjen e tyre. Mund t’i mbulosh me një qese plastike transparente ose t’i vendosësh në një mini-serë. Drita duhet të jetë e bollshme por jo direkte, pasi nxehtësia e tepërt mund t’i gatuajë ato. Kontrollo rregullisht lagështinë e substratit, duke u siguruar që të jetë gjithmonë i freskët.

Rrënjëzimi mund të zgjasë disa muaj, ndaj duhet të jesh i duruar dhe të mos i trazosh ato. Do ta kuptosh që rrënjët janë formuar kur vëren rritje të reja në majat e copave. Kur rrënjët të jenë mjaftueshëm të forta, mund t’i transferosh në vazo individuale për rritje të mëtejshme. Ky proces të lejon të krijosh shumë bimë të reja me kosto minimale.

Metoda e shumëzimit me shtresa dhe fara

Shumëzimi me shtresa ajrore ose tokësore është një tjetër teknikë efektive për degët që janë afër tokës. Për shtresimin tokësor, thjesht përthyej një degë të re deri në tokë dhe mbuloje një pjesë të saj me dhe. Mund ta fiksosh me një tel në formë U-je për të siguruar që të mbetet në kontakt me lagështinë. Pas një viti, kjo pjesë do të zhvillojë rrënjët e veta dhe mund të ndahet nga bima nënë.

Shtresimi ajror përdoret për degët që nuk mund të arrijnë tokën dhe kërkon pak më shumë aftësi. Heqet një unazë e vogël lëvoreje dhe mbështillet me myshk sfagnum të lagur dhe qese plastike. Ky mjedis i mbyllur stimulon rritjen e rrënjëve direkt në degën e pemës. Kur rrënjët bëhen të dukshme përmes plastikës, dega pritet dhe mbillet si bimë më vete.

Shumëzimi me fara është procesi më i gjatë dhe më i vështirë për këtë specie. Farat kanë një periudhë pushimi të gjatë dhe kërkojnë stratifikim të ftohtë për të mbirë. Ky proces mund të zgjasë deri në dy vjet dhe shkalla e mbirjes shpesh është e ulët. Për këtë arsye, shumica e profesionistëve preferojnë metodat vegjetative të sipërpërmendura.

Pavarësisht metodës që zgjedh, kujdesi pasues për bimët e reja është jetik për mbijetesën e tyre. Ato janë shumë më të ndjeshme se bimët e rritura ndaj tharjes dhe diellit të fortë. Mbaji në një vend të mbrojtur derisa sistemi i tyre rrënjor të jetë plotësisht i zhvilluar. Me kalimin e kohës, këto bimë të vogla do të shndërrohen në ekzemplarë madhështorë të kopshtit tënd.