Mbjellja dhe shumëzimi i bredhit grek

Mbjellja e këtij lloji të bredhit është një investim afatgjatë që kërkon planifikim të kujdesshëm dhe njohuri teknike. Përzgjedhja e vendit të duhur është hapi i parë dhe më i rëndësishëm për të garantuar suksesin e bimës sate. Duhet të kesh parasysh se ky bredh do të rritet në përmasa të mëdha, prandaj hapësira e mjaftueshme është e domosdoshme. Procesi i mbjelljes duhet të kryhet me delikatesë për të mbrojtur sistemin e rrënjëve të ndjeshme.

Teknika e mbjelljes së saktë

Koha më e mirë për të mbjellë këtë bredh është gjatë vjeshtës së vonë ose në fillim të pranverës. Gjatë këtyre periudhave, bima është në gjendje qetësie dhe stresi i transportit është minimal për të. Gropa e mbjelljes duhet të jetë të paktën dy herë më e gjerë se balli i rrënjëve të bimës. Kjo i lejon rrënjëve të reja të depërtojnë lehtësisht në tokën e punuar rreth tyre.

Thellësia e mbjelljes është një faktor kritik që shpesh neglizhohet nga kopshtarët fillestarë. Bima duhet të vendoset në të njëjtën lartësi që ka qenë në vazon ose në fidanishten e origjinës. Nëse mbillet shumë thellë, qafa e rrënjës mund të kalbet për shkak të mungesës së oksigjenit. Nëse mbillet shumë lart, rrënjët sipërfaqësore mund të thahen shpejt nga dielli dhe era.

Pasi ta vendosësh pemën në gropë, mbush hapësirën me një përzierje të tokës origjinale dhe kompostit. Gjatë mbushjes, ngjishe tokën lehtë me duar për të eliminuar xhepat e ajrit rreth rrënjëve. Xhepat e ajrit mund të shkaktojnë tharjen e rrënjëve dhe të pengojnë absorbimin e ujit. Pas përfundimit, krijo një rreth të vogël me tokë për të mbajtur ujin gjatë ujitjes së parë.

Ujitja e menjëhershme pas mbjelljes është e detyrueshme për të stabilizuar tokën dhe për të hidratuar bimën. Përdor një sasi të bollshme uji, por bëje atë ngadalë që të depërtojë në thellësi. Kjo ujitje e parë ndihmon që rrënjët të vijnë në kontakt të ngushtë me thërrmijat e tokës. Një shtresë mulchi prej 5-10 centimetrash do të ndihmojë në ruajtjen e kësaj lagështie jetike.

Shumëzimi përmes farave

Shumëzimi i këtij bredhi nga farat është një proces magjepsës por kërkon shumë kohë dhe durim. Farat merren nga boçet e pjekura mirë, të cilat zakonisht mblidhen në vjeshtën e dytë të zhvillimit të tyre. Pasi të mblidhen, boçet duhet të lihen në një vend të ngrohtë që të hapen dhe të lëshojnë farat. Farat e krahura duhet të pastrohen me kujdes përpara se të procedohet me fazat e tjera.

Për të rritur shanset e mbirjes, farat kanë nevojë për një proces të quajtur stratifikim i ftohtë. Ky proces imiton dimrin natyror dhe zgjon farën nga gjumi i saj fiziologjik. Vendosi farat në një qese me rërë të lagësht dhe mbaji në frigorifer për rreth 60 deri në 90 ditë. Gjatë kësaj kohe, kontrollo rregullisht që rëra të mbetet e lagësht por jo e qullët.

Mbjellja e farave bëhet në pranverë në një substrat të lehtë dhe me drenazhim shumë të mirë. Farat duhen mbuluar me një shtresë shumë të hollë dheu, afërsisht sa dyfishi i madhësisë së tyre. Mbaje enën e mbjelljes në një vend të ndriçuar mirë, por jo nën dritën e drejtpërdrejtë të diellit. Lagështia duhet të jetë konstante, prandaj mbulimi me një qese plastike mund të ndihmojë në ruajtjen e saj.

Fidanët e rinj janë jashtëzakonisht delikatë dhe rriten shumë ngadalë gjatë vitit të parë të jetës. Ata duhen mbrojtur nga kërpudhat që shkaktojnë “shkrirjen” e kërcellit të ri në nivelin e tokës. Kur fidanët të kenë arritur një madhësi të konsiderueshme, mund të transferohen në vazo individuale për rritje të mëtejshme. Do të duhen disa vite përpara se ata të jenë gati për t’u mbjellë në vendin e tyre të përhershëm.

Përzgjedhja e fidanit dhe vendit

Kur blini një fidan në fidanishte, kërkoni një ekzemplar që ka një rritje simetrike dhe ngjyrë të mirë. Kontrolloni që trungu të mos ketë lëndime mekanike dhe që rrënjët të mos jenë të lidhura rreth vazos. Një sistem rrënjor i shëndetshëm duhet të ketë shumë rrënjë të holla dhe të bardha në majat e tyre. Shmangni pemët që kanë gjilpëra të rëna ose shenja të qarta të sulmit nga insektet.

Vendi ideal për mbjellje duhet të ketë ekspozim të plotë në diell ose të paktën gjysmëhije. Ky bredh ka nevojë për dritë që të ruajë densitetin e degëve të tij deri në bazë. Nëse mbillet në hije të plotë, degët e poshtme do të fillojnë të thahen dhe pema do të humbasë formën. Gjithashtu, sigurohu që vendi të mos jetë në një gropë ku grumbullohet uji i shiut.

Mendoni për madhësinë që do të ketë pema pas 20 apo 30 vitesh përpara se të gërmoni gropën. Mos e mbillni shumë afër shtëpisë, rrugëve të makinave apo tubacioneve nëntokësore të ujësjellësit. Rrënjët e tij mund të jenë mjaft të fuqishme dhe mund të shkaktojnë dëme nëse nuk kanë hapësirë. Një distancë prej të paktën 5-7 metrash nga strukturat kryesore është e këshillueshme për siguri.

Kualiteti i ajrit është një tjetër faktor që ndikon në rritjen e bredhit grek në mjediset urbane. Edhe pse është më rezistent se disa lloje të tjera koniferësh, ai nuk i pëlqen zonat me ndotje të lartë. Nëse jetoni në një zonë me shumë trafik, mundohuni ta mbillni në pjesën më të mbrojtur të kopshtit. Ajri i pastër dhe qarkullimi i mirë i tij do të ndihmojnë në mbajtjen e gjilpërave të pastra.

Mirëmbajtja pas mbjelljes së parë

Viti i parë pas mbjelljes është periudha më kritike për përshtatjen e suksesshme të bredhit të ri. Monitorimi ditor mund të mos jetë i nevojshëm, por një kontroll javor është i rëndësishëm për të parë reagimet. Nëse vëreni se bima po humbet ngjyrën ose po lëshon gjilpëra, duhet të veproni menjëherë. Shpesh këto shenja vijnë nga një stres i lidhur me ujin ose përbërjen e tokës.

Gjatë këtij viti të parë, shmangni përdorimin e plehrave kimike të forta me përqendrim të lartë azoti. Fokusohuni në nxitjen e rritjes së rrënjëve dhe jo të masës së gjelbër sipërfaqësore në fillim. Një sistem rrënjor i fortë është garancia e vetme për një pemë që do t’i rezistojë stuhive. Mund të përdorni stimulues rrënjësh organikë nëse dëshironi të ndihmoni procesin natyror të ankorimit.

Nëse keni mbjellë fidanin në një zonë me erëra të forta, kontrolloni lidhëset e mbështetëseve rregullisht. Ato nuk duhet të jenë as shumë të ngushta, as shumë të lira për të mos shkaktuar plagë në lëvore. Lëkura e pemëve të reja është shumë e butë dhe e ndjeshme ndaj fërkimit të vazhdueshëm me materiale të forta. Zëvendësoni çdo lidhëse që tregon shenja se po “mbyt” rritjen e trungut të ri.

Së fundmi, mbani një zonë të lirë nga bari rreth bazës së pemës për të paktën dy vitet e para. Bari është një konkurrent i fortë për lagështinë e sipërfaqes dhe mund të vështirësojë rritjen e bredhit. Përdorimi i mulchit organike në këtë zonë është zgjidhja më e mirë dhe më ekologjike. Me kalimin e kohës, kur pema të jetë rritur, hijeja e saj do ta mbajë vetë barin larg.