Mbjellja dhe shumëzimi i berkipimpos së pyllit

Procesi i mbjelljes së kësaj bime kërkon një përgatitje të menduar mirë për të siguruar rritjen e saj. Koha më e mirë për të filluar këtë punë është pranvera e hershme ose vjeshta e freskët. Ti duhet të zgjedhësh një ditë pa diell të fortë për të shmangur tharjen e rrënjëve të reja. Mbjellja e saktë është hapi i parë drejt një tapeti të dendur dhe të shëndetshëm gjelbërimi.

Gërmo vrimat e mbjelljes pak më të mëdha se masa e rrënjëve që bima ka aktualisht. Hapësira midis vrimave duhet të jetë rreth njëzet e pesë centimetra për të lejuar përhapjen. Në fund të çdo vrime mund të hedhësh pak pleh organik për të nxitur rrënjosjen. Vendose bimën në mënyrë që pjesa e sipërme e rrënjës të jetë në nivel me tokën.

Pasi ta kesh vendosur bimën, mbushe hapësirën rreth saj me dhe të thërrmuar mirë. Shtype dheun lehtë me duar për të hequr xhepat e ajrit që mund të dëmtojnë rrënjët. Menjëherë pas mbjelljes, duhet të bësh një ujitje të bollshme për të ndihmuar stabilizimin. Kjo lagështi fillestare është jetike për bimën që të fillojë procesin e përshtatjes në vendin e ri.

Gjatë javëve të para, vëzhgo me kujdes nëse bima tregon shenja stresi ose tharjeje. Toka duhet të qëndrojë e lagësht, por pa krijuar pellgje uji rreth bazës së kërcellit. Nëse shikon se bima po lëviz, shtype përsëri dheun për ta fiksuar më mirë në vend. Suksesi i mbjelljes varet shumë nga ky kujdes i shtuar në fazat fillestare të jetës.

Zgjedhja e vendit të duhur

Vendi ideal për mbjelljen e kësaj bime është një zonë nën hijen e pemëve gjetherënëse. Kjo i lejon bimës të marrë dritën e nevojshme në pranverë para se të dalin gjethet e pemëve. Gjatë verës, gjethet e pemëve ofrojnë mbrojtjen e duhur nga nxehtësia përvëluese e mesditës. Ti duhet të shmangësh zonat ku uji grumbullohet pas çdo shiu të fortë veror.

Analizo ekspozimin e kopshtit tënd para se të marrësh lopatën për të filluar punën. Një pozicion me orientim nga veriu ose lindja është zakonisht zgjedhja më e mirë teknike. Nëse vendi është shumë i rrahur nga dielli, do të të duhet të ujitësh shumë më shpesh. Kjo bimë preferon freskinë dhe lagështinë që ofrojnë këndet më të mbrojtura të kopshtit.

Toka në vendin e zgjedhur duhet të jetë e pastruar nga rrënjët e barërave të këqija shumëvjeçare. Këto barëra mund të konkurrojnë me berkipimpon e re dhe të pengojnë përhapjen e saj të lirë. Punimi i tokës në një thellësi prej njëzet centimetrash do të ndihmojë në ajrosjen e duhur. Shto pak torfë ose rërë nëse dheu duket shumë i ngjeshur dhe i rëndë.

Mendo edhe për pamjen estetike që dëshiron të krijosh me kalimin e kohës në atë zonë. Kjo bimë funksionon shkëlqyeshëm si një kufi natyror përgjatë shtigjeve të kopshtit tënd të gjelbër. Ajo mund të përdoret edhe për të mbuluar tokat e zhveshura nën shkurret e larta zbukuruese. Zgjedhja e vendit është një vendim strategjik që ndikon në gjithë mirëmbajtjen e ardhshme.

Metodat e shumëzimit

Mënyra më e thjeshtë dhe më efektive për të shumëzuar këtë bimë është përmes ndarjes së rrënjëve. Këtë mund ta bësh me sukses në pranverë, pikërisht kur bima fillon të zgjohet. Nxirre me kujdes një tufë të rritur duke përdorur një sfurk kopshti për të mos dëmtuar rrënjët. Ndaje tufën në pjesë më të vogla, duke u siguruar që secila ka rrënjë dhe gjethe.

Një tjetër metodë është përdorimi i stoloneve ose vrapuesve që bima lëshon natyrshëm në sipërfaqe. Këta kërcenj horizontalë zënë rrënjë vetë sapo prekin tokën e lagësht dhe të pasur. Ti mund t’i ndihmosh duke i fiksuar lehtë në tokë me një tel të vogël në formë U-je. Pasi të kenë krijuar rrënjët e tyre, mund t’i presësh nga bima mëmë dhe t’i zhvendosësh.

Shumëzimi me fara është gjithashtu i mundur, por kërkon shumë më tepër kohë dhe durim prej teje. Farat duhet të mbillen në vjeshtë në një mjedis të mbrojtur dhe me lagështi konstante. Ato kanë nevojë për një periudhë të ftohtë për të mbirë me sukses në pranverën vijuese. Shumica e kopshtarëve preferojnë ndarjen vegjetative sepse jep rezultate shumë më të shpejta vizuale.

Kur ndan bimët, sigurohu që t’i mbjellësh pjesët e reja sa më shpejt që të jetë e mundur. Mos i lë rrënjët e ekspozuara ndaj ajrit dhe dritës për një kohë të gjatë. Nëse nuk mund t’i mbjellësh menjëherë, mbaji ato në një kovë me dhe të lagësht. Kjo do të parandalojë tharjen e qimeve delikate thithëse të rrënjëve të reja të sapozbuluara.

Kujdesi pas mbjelljes

Pas përfundimit të mbjelljes, shtrimi i një shtrese mulçi është një hap që nuk duhet ta anashkalosh. Përdor copëza lëvoreje peme ose kompost të dekompozuar mirë për këtë qëllim të rëndësishëm. Mulçi ndihmon në ruajtjen e lagështisë dhe parandalon mbirjen e farave të barërave të këqija. Gjithashtu, ai i jep zonës së mbjellë një pamje të rregullt dhe shumë profesionale.

Ujitja gjatë vitit të parë duhet të bëhet rregullisht, sidomos gjatë muajve të nxehtë të verës. Mos lejo që toka të thahet plotësisht, por as mos e mbaj atë të mbytur në ujë. Bimët e reja kanë nevojë për këtë mbështetje derisa të krijojnë një sistem rrënjor të fortë. Pas vitit të parë, ato do të bëhen shumë më autonome dhe më pak kërkuese.

Nëse vëren se disa bimë nuk po ia dalin, zëvendësoi ato menjëherë për të mos lënë vrimat bosh. Kontrollo herë pas here nëse insektet e tokës po dëmtojnë rrënjët e reja dhe të tenderuara. Një plehërim i lehtë me lëng organik mund t’i japë një shtysë të mirë rritjes së tyre. Evito përdorimin e plehrave kimike të forta që mund të djegin gjethet e reja delikate.

Me kalimin e muajve, do të shohësh se si bima fillon të zë vendin e saj në peizazh. Gjethet do të bëhen më të dendura dhe do të fillojnë të mbulojnë hapësirat midis tyre. Ky është momenti kur mund të fillosh të reduktosh frekuencën e ndërhyrjeve të tua manuale. Kënaqësia e të parit të një tapeti të gjelbër të krijuar vetë është vërtet e madhe.