Mbjellja e livandës angleze është hapi i parë drejt krijimit të një kopshti të suksesshëm dhe plot aromë. Ti duhet të jesh i vetëdijshëm se kjo fazë përcakton bazat e zhvillimit të ardhshëm të të gjithë bimës. Një mbjellje e kryer sipas standardeve profesionale siguron një sistem rrënjor të fortë dhe një rritje të shpejtë. Ky proces kërkon njohuri mbi kohën e duhur, mjetet e nevojshme dhe metodat e riprodhimit që funksionojnë më mirë për këtë varietet.

Zgjedhja e vendit të duhur

Vendi ku do të mbjellësh livandën duhet të ketë ekspozim të plotë ndaj rrezeve të diellit. Ti duhet të evitosh zonat që mbeten në hije gjatë pjesës më të madhe të ditës. Pa diell të mjaftueshëm, bima nuk do të jetë në gjendje të prodhojë sasinë e dëshiruar të luleve. Një vend i hapur lejon gjithashtu qarkullimin e lirë të ajrit që është jetik për shëndetin e bimës.

Drenazhimi i tokës në vendin e zgjedhur duhet të jetë i përsosur dhe pa kompromis. Ti mund të bësh një provë duke hapur një gropë dhe duke e mbushur atë me ujë. Nëse uji nuk largohet brenda një kohe të shkurtër, ai vend nuk është i përshtatshëm për livandën. Kalbja e rrënjëve ndodh shumë shpejt në toka që mbajnë lagështi të tepërt pas reshjeve.

Topografia e kopshtit luan një rol të rëndësishëm në zgjedhjen e pozicionit ideal për mbjellje. Ti duhet të preferosh pjesët pak të ngritura ose shpatet ku uji largohet natyrshëm nga graviteti. Zonat e ulëta ku mblidhet ajri i ftohtë dhe lagështia duhet të shmangen me çdo kusht. Një pozicionim i lartë mbron bimën edhe nga ngricat e hershme të sipërfaqes së tokës.

Para se të fillosh mbjelljen, pastroje zonën nga të gjitha barërat e këqija dhe gurët e mëdhenj. Ti duhet të krijosh një mjedis të pastër ku livanda e re nuk do të ketë konkurrencë për ushqim. Përgatitja e mirë e terrenit kursen shumë punë mirëmbajtjeje në muajt në vazhdim. Një fillim i pastër është garanci për një zhvillim të shëndetshëm dhe pa pengesa.

Metodat e mbjelljes në pranverë

Pranvera është koha ideale për të vendosur bimët e reja të livandës në kopshtin tënd. Ti duhet të presësh derisa rreziku i ngricave të forta të ketë kaluar plotësisht dhe toka të jetë ngrohur. Mjellja në një tokë të ftohtë dhe të lagësht mund të stresojë bimën dhe të ngadalësojë rritjen. Optimalja është që toka të jetë e thërmueshme dhe e lehtë për t’u punuar me mjetet e dorës.

Gropa e mbjelljes duhet të jetë dy herë më e gjerë se sistemi rrënjor i bimës në vazo. Ti duhet të kesh kujdes që ta mbjellësh livandën në të njëjtën thellësi që ka qenë në enën paraprake. Mbjellja shumë e thellë mund të shkaktojë kalbjen e bazës së kërcellit kryesor të bimës. Përhapja e lehtë e rrënjëve në gropë i ndihmon ato të lidhen më shpejt me tokën e re.

Pas vendosjes së bimës, mbushe gropën me tokë dhe ngjeshe lehtë me duart e tua. Ti nuk duhet ta ngjeshësh tokën shumë fort, pasi kjo mund të largojë oksigjenin e nevojshëm. Lotimi i menjëhershëm pas mbjelljes ndihmon në eliminimin e xhepave të ajrit rreth rrënjëve të reja. Ky lotim i parë është i vetmi moment kur livanda ka nevojë për sasi të bollshme uji.

Gjatë javëve të para, monitoro me kujdes stabilitetin e bimës dhe reagimin e saj ndaj mjedisit. Ti mund të vëresh një periudhë të shkurtër ku bima duket sikur nuk po rritet, pasi po përshtatet. Shmange përdorimin e plehrave kimike të forta menjëherë pas mbjelljes për të mos djegur rrënjët delikate. Durimi në këtë fazë do të shpërblehet me një bimë që do të shpërthejë në rritje sapo të stabilizohet.

Shumëzimi përmes copave

Shumëzimi me copa është mënyra më efikase dhe më e shpejtë për të shtuar numrin e bimëve. Ti duhet të zgjedhësh degë të shëndetshme që nuk kanë lule në momentin e marrjes së copave. Prerja duhet të bëhet në një gjatësi prej rreth 10 deri në 15 centimetra nga rritja e re. Përdorimi i një thike shumë të mprehtë siguron një prerje të pastër që zë rrënjë më lehtë.

Hiqi gjethet nga pjesa e poshtme e copës që do të futet në dherë për të parandaluar kalbjen. Ti mund të përdorësh një hormon rrënzimi për të stimuluar dhe përshpejtuar procesin e krijimit të rrënjëve. Copat duhet të mbillen në një përzierje rëre dhe torfe që mban lagështinë minimale të nevojshme. Vendosja e tyre në një vend me dritë por pa diell të drejtpërdrejtë është hapi tjetër i rëndësishëm.

Mbulimi i enëve me një qese plastike transparente mund të krijojë një efekt mini-sere të dobishëm. Ti duhet të ajrosësh rregullisht copat për të parandaluar shfaqjen e mykut në kushte lagështie. Rrënjët e para zakonisht shfaqen brenda katër deri në gjashtë javësh në varësi të temperaturës. Sapo të ndjesh një rezistencë kur e tërheq lehtë copën, kjo do të thotë se rrënjët janë formuar.

Transportimi i bimëve të reja në vazo individuale duhet të bëhet me shumë kujdes dhe butësi. Ti duhet t’i lësh ato të forcohen në një mjedis të mbrojtur përpara se t’i mbjellësh në kopsht. Ky proces i njohur si aklimatizim i përgatit bimët e reja për kushtet e vërteta të jashtme. Shumëzimi i vetë-bërë të jep mundësinë të kesh shumë bimë me kosto minimale dhe cilësi të lartë.

Mbjellja nga fara

Mbjellja nga fara është një sfidë më e madhe por ofron një kënaqësi të veçantë profesionale. Ti duhet të dish se farat e livandës angleze kanë nevojë për një periudhë të ftohtë për të mbirë. Ky proces i quajtur stratifikim mund të realizohet duke i mbajtur farat në frigorifer për disa javë. Pa këtë fazë të ftohtë, përqindja e mbirjes së farave do të jetë shumë e ulët.

Mbjellja duhet të bëhet në vazo të vogla me një dherë shumë të lehtë dhe të imët. Ti duhet t’i mbulosh farat vetëm me një shtresë shumë të hollë dheri, pasi ato kanë nevojë për dritë. Mbajtja e tokës vazhdimisht të lagësht por jo të qullur është e vështirë por e domosdoshme. Farat e livandës mund të jenë të ngadalta në mbirje, ndaj mos u dorëzo shumë shpejt.

Sapo të shfaqen gjethet e para të vërteta, bimët e vogla kanë nevojë për shumë dritë dielli. Ti duhet t’i rrallosh ato nëse kanë mbirë shumë afër njëra-tjetrës për të shmangur dobësimin. Bimët e rritura nga fara mund të kenë variacione të vogla në ngjyrë dhe aromë krahasuar me bimën prind. Kjo diversitet gjenetik mund të sjellë surpriza të këndshme dhe unike në kopshtin tënd.

Forcimi i fidanëve të rritur nga fara zgjat më shumë se ai i bimëve nga copat. Ti duhet t’i ushqesh ato me një pleh shumë të holluar pasi të kenë krijuar disa rreshta gjethesh. Mbjellja përfundimtare në kopsht duhet të bëhet vetëm kur bima ka një strukturë të qëndrueshme. Kjo metodë kërkon kohë, por të lejon të prodhosh një numër të madh bimësh në mënyrë natyrale.