Krasitja dhe rrallimi i qiqrës janë teknika të avancuara që mund të rrisin ndjeshëm cilësinë dhe sasinë e prodhimit në kopshtin tënd. Edhe pse shumë kopshtarë mendojnë se leguminozet nuk kanë nevojë për ndërhyrje, një menaxhim i saktë i masës vegjetative ndihmon bimën të fokusojë energjitë e saj te fruti. Ti duhet të veprosh me kujdes dhe me mjete të mprehta për të mos shkaktuar stres të panevojshëm te bima. Në këtë artikull, do të mësosh metodat profesionale për t’i dhënë formë rritjes dhe për të siguruar një ajrim perfekt midis degëve.

Rrallimi i fidanëve është ndërhyrja e parë që duhet të bësh pas mbirjes së plotë të farave. Ti duhet të heqësh bimët më të vogla dhe më të dobëta për t’u lënë hapësirë atyre më të fuqishme që të zhvillohen. Hapësira optimale midis bimëve lejon që rrënjët të mos konkurrojnë për ushqim dhe gjethet të kenë dritë të mjaftueshme. Mos u tregoni “dorështrënguar” gjatë këtij procesi; mbipopullimi është armiku i rendimentit të lartë.

Pincimi i majave (heqja e majës rritëse) është një teknikë që inkurajon bimën të degëzohet më shumë anash. Ti mund ta bësh këtë kur bima ka arritur një lartësi prej rreth 15 deri në 20 centimetra. Duke hequr majën kryesore, ti stimulon rritjen e degëve anësore, gjë që shton numrin e mundshëm të luleve dhe bishtajave. Kjo e bën bimën më të shkurtër, por më të dendur dhe më rezistente ndaj erërave të forta.

Heqja e gjetheve të vjetra apo të dëmtuara në pjesën e poshtme të kërcellit përmirëson ndjeshëm qarkullimin e ajrit. Ti duhet t’i heqësh ato gjethe që prekin tokën ose që kanë filluar të zverdhen pa ndonjë arsye tjetër. Kjo praktikë redukton mundësinë e kalimit të patogjenëve nga dheu te bima përmes spërkatjeve të shiut. Një bazë e pastër e kërcellit e mban të gjithë bimën më të shëndetshme gjatë gjithë sezonit.

Veglat dhe higjiena e krasitjes

Përdorimi i veglave të duhura është thelbësor për të bërë prerje të pastra që mbyllen shpejt. Ti duhet të përdorësh gërshërë kopshtarie të vogla ose një thikë shumë të mprehtë për të mos dërrmuar kërcellin. Prerjet e pasakta dhe të rreckosura janë pika hyrëse për bakteret dhe kërpudhat që mund të kalbin degën. Sigurohu që tehet të jenë të pastra nga ndryshku dhe të mprehura mirë përpara se të fillosh punën.

Dezinfektimi i mjeteve midis bimëve të ndryshme parandalon përhapjen aksidentale të sëmundjeve. Ti mund të mbash me vete një leckë të lagur me alkool ose një tretësirë të lehtë klori për të fshirë gërshërët. Ky veprim i thjeshtë profesional është shpesh diferenca midis një kopshti të shëndetshëm dhe një epidemie. Ti je mjeku i bimëve të tua dhe higjiena është rregulli yt i parë i punës.

Koha më e mirë për të kryer krasitjen është mëngjesi i vonë kur vesa është tharë plotësisht. Ti nuk duhet t’i krasisësh bimët kur janë të lagështa, pasi uji lehtëson lëvizjen e sporeve të sëmundjeve në vendet e prerjes. Dielli i mesditës ndihmon në tharjen e shpejtë të “plagës” së krijuar, duke krijuar një mbrojtje natyrale. Evito krasitjen pikërisht përpara një shiu të parashikuar për të njëjtën arsye.

Pas krasitjes, mbetjet bimore duhet të mblidhen dhe të largohen nga zona e rritjes. Ti nuk duhet t’i lësh degët e prera të kalben në bazën e bimës, pasi ato mund të tërheqin dëmtues. Nëse degët janë të shëndetshme, mund t’i hedhësh në kompost, por nëse kanë shenja sëmundjeje, duhet t’i asgjësosh. Pastërtia rreth bimës pas ndërhyrjes është po aq e rëndësishme sa vetë krasitja.

Monitorimi pas krasitjes

Pas krasitjes ose rrallimit, bimët kanë nevojë për një kujdes pak më të shtuar për t’u rikuperuar. Ti duhet të vëzhgosh nëse ka shenja vyshkjeje ose nëse prerjet po shërohen mirë pa u nxirë. Një ujitje e lehtë pas krasitjes mund të ndihmojë bimën të përballojë stresin e humbjes së një pjese të masës së saj. Mos shto pleh menjëherë pas krasitjes, lëre bimën të stabilizohet për disa ditë.

Rregullimi i mbështetjeve pas rrallimit mund të jetë i nevojshëm për bimët që kanë mbetur. Ti do të vëresh se bimët që tani kanë më shumë hapësirë mund të fillojnë të rriten më shpejt dhe të kenë nevojë për orientim. Kontrollo lidhëset dhe sigurohu që ato nuk po e shtrëngojnë kërcellin që tani do të trashet më shumë. Hapësira e re u jep bimëve mundësinë të shfaqin formën e tyre të plotë natyrale.

Krasitja e fundit mund të bëhet kur bima ka formuar mjaftueshëm bishtaja dhe dëshiron të ndalosh rritjen e mëtejshme vegjetative. Ti mund të heqësh majat lulëzuese të vona që nuk do të kenë kohë të piqen përpara fundit të sezonit. Kjo e detyron bimën të dërgojë të gjithë ujin dhe ushqyesit te bishtajat që janë tashmë në proces pjekjeje. Kjo teknikë rrit madhësinë dhe cilësinë e kokrrave të mbetura.

Së fundmi, mbaj mend se krasitja duhet të bëhet me masë dhe asnjëherë mos hiq më shumë se 20-30% të masës së bimës. Ti duhet të respektosh ekuilibrin midis rrënjëve dhe gjetheve për të mos e dobësuar bimën deri në vdekje. Çdo ndërhyrje duhet të ketë një qëllim të qartë: dritë, ajër ose rendiment. Me përvojën që do të fitosh, krasitja do të bëhet një vegël e fuqishme në duart e tua si kopshtar profesionist.