Përgatitja e pemës për muajt e ftohtë të dimrit është një detyrë që siguron mbijetesën e saj në kushte ekstreme. Ti duhet të marrësh masa mbrojtëse para se temperaturat të zbresin nën pikën e ngrirjes në kopshtin tënd. Edhe pse kjo vadhë është mjaft e qëndrueshme, ngricat e forta mund të dëmtojnë veçanërisht individët e rinj. Ky artikull do të të tregojë se si të krijosh një mburojë efektive kundër të ftohtit dimëror.
Ti duhet të fillosh procesin e përgatitjes sapo të vëresh se gjethet kanë filluar të bien masivisht në vjeshtë. Ky është sinjali natyral që bima po kalon në fazën e saj të qetësisë së thellë biologjike. Gjatë kësaj kohe, aktiviteti metabolik i pemës reduktohet në minimum për të kursyer energjinë e saj të çmuar. Ndërhyrjet e tua duhet të mbështesin këtë proces natyral pa e shqetësuar atë tepër.
Mbrojtja nga era e ftohtë dhe lagështia e tepërt është po aq e rëndësishme sa mbrojtja nga temperaturat e ulëta. Ti duhet të sigurohesh që baza e pemës të mos mbetet në ujë të ngrirë gjatë shkrirjeve të mundshme. Akulli që formohet rreth trungut mund të shkaktojë çarje të lëvores dhe dëmtime të rënda të kambiumit. Një menaxhim i mirë i terrenit parandalon këto rreziqe që vijnë nga moti i ftohtë.
Inspektimi i fundit i vitit të ndihmon të zbulosh ndonjë dëmtues që tenton të fshihet në lëvore për dimër. Ti mund të pastrosh butësisht trungun për të larguar vezët ose larvat që mund të jenë aty aktualisht. Kjo parandalon një shpërthim masiv të dëmtuesve sapo të vijë pranvera e parë e ngrohtë në kopsht. Punët e vogla të kryera në vjeshtë kursejnë mundim të madh gjatë sezonit të ardhshëm të rritjes.
Përgatitja vjeshtore e bimës
Hapi i parë është ndalimi i çdo plehërimi që përmban azot që në mesin e muajit gusht. Ti duhet të lejosh degët e reja të forcohen dhe të kthehen në dru para se të vijë ngrica. Degët që mbeten të buta dhe jeshile janë të parat që do të digjen nga i ftohti i dimrit. Ky proces i “pjekjes” së drurit është thelbësor për rezistencën e përgjithshme të pemës sate.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Pastrimi i zonës përreth trungut nga mbetjet e gjetheve të rëna është një masë e rëndësishme higjienike. Ti duhet të largosh çdo material që mund të shërbejë si strehë për kërpudhat ose brejtësit e vegjël. Brejtësit si minjtë e fushës mund të gjejnë strehë nën gjethe dhe të hanë lëvoren e pemës gjatë dimrit. Mbajtja e një zone të pastër rreth bazës mbron integritetin fizik të trungut të vadhës.
Ujitja e fundit e bollshme duhet të bëhet para se toka të ngrijë plotësisht në thellësi të saj. Ti duhet të dish se bimët shpesh vdesin në dimër nga etja, jo vetëm nga i ftohti ekstrem. Rrënjët kanë nevojë për lagështi edhe gjatë dimrit për të zëvendësuar ujin që avullon nga degët e pemës. Një tokë e lagur ngrin më ngadalë dhe mbron rrënjët nga goditjet termike të papritura.
Nëse pema jote është shumë e re, mund të jetë e nevojshme të vendosësh disa mbështetëse shtesë kundër borës. Ti duhet të lidhësh degët me kujdes nëse ato tentojnë të hapen shumë nën peshën e borës së rëndë. Pesha e madhe e dëborës së lagësht mund të thyejë degët kryesore dhe të dëmtojë formën e kurorës. Përdorimi i materialeve elastike për lidhje parandalon dëmtimin e lëvores së brishtë të vadhës.
Mbrojtja e sistemit rrënjor
Shtresa e mulch-it luan rolin e një batanijeje termike për rrënjët e pemës gjatë netëve të acarta. Ti duhet të shtosh një shtresë të re me trashësi rreth dhjetë centimetra mbi zonën e rrënjëve. Materiale si gjilpërat e pishës, gjethet e thara ose lëvorja e pishës janë të shkëlqyera për këtë qëllim. Kjo shtresë parandalon ciklet e shpejta të ngrirjes dhe shkrirjes që dëmtojnë rrënjët e holla thithëse.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Kujdes duhet të kesh që mulch-i të mos prekë drejtpërdrejt lëvoren e trungut në bazën e tij. Ti duhet të lësh një hapësirë të vogël boshe rreth trungut për të lejuar ajrosjen e duhur të tij. Lagështia e grumbulluar pranë lëvores nën mulch mund të shkaktojë kalbëzimin e qafës së rrënjës së vadhës. Ky detaj i vogël teknik bën një dallim të madh në shëndetin e pemës sate.
Nëse kopshti yt ndodhet në një zonë me erëra të forta, mulch-i mund të fluturojë lehtësisht larg. Ti mund të vendosësh disa degë pishë mbi mulch për ta mbajtur atë të fiksuar në vendin e tij. Kjo shton edhe një shtresë mbrojtëse ajrore që ndihmon në bllokimin e ajrit të ftohtë pranë tokës. Improvizimi me materiale natyrale është gjithmonë i mirëpritur në kopshtarinë profesionale dhe praktike.
Gjatë dimrave pa dëborë, ti duhet të kontrollosh herë pas here lagështinë nën shtresën mbrojtëse që ke vendosur. Ti mund të shtosh pak ujë në ditët kur temperaturat janë mbi zero dhe dielli po shkëlqen fort. Mungesa e dëborës do të thotë mungesë e izolimit natyral dhe e furnizimit gradual me ujë për pemën. Ti duhet të kompensosh këtë mungesë me ndërhyrjet e tua të matura dhe të kujdesshme.
Izolimi i trungut të ri
Lëvorja e pemëve të reja është shumë e ndjeshme ndaj diellit të fortë të dimrit dhe temperaturave të ulëta. Ti mund të vëresh çarje vertikale në trung që shkaktohen nga ndryshimet e shpejta të temperaturës midis ditës dhe natës. Për ta parandaluar këtë, ti duhet të mbështjellësh trungun me material izolues ose letër speciale mbrojtëse. Kjo ndihmon në mbajtjen e një temperature më konstante në indet e brendshme të pemës sate.
Ngjyrosja e trungut me gëlqere të bardhë është një metodë tradicionale por shumë efektive që përdoret ende sot. Ti duhet të lyesh pjesën e poshtme të trungut për të reflektuar rrezet e diellit gjatë ditëve të ftohta. Kjo parandalon nxehjen e parakohshme të lëvores gjatë ditës, gjë që mund të aktivizojë lëngjet ushqyese gabimisht. Gëlqerja gjithashtu vepron si një dezinfektues natyral kundër insekteve dhe kërpudhave që fshihen në lëvore.
Mbrojtja nga kafshët e egra si lepujt ose drerët është e domosdoshme në kopshtet që ndodhen pranë pyjeve. Ti duhet të instalosh një rrjetë metalike rreth trungut për të parandaluar brejtjen e lëvores nga këto kafshë. Gjatë dimrit, kur ushqimi është i pakët, lëvorja e vadhës së Borbás është një delikatesë për ta. Një dëmtim rrethor i lëvores mund të çojë në tharjen e plotë të pemës brenda pak ditësh.
Materialet mbështjellëse duhet të hiqen menjëherë sapo të kalojnë ngricat e rënda dhe të fillojë pranvera. Ti nuk duhet të lejosh që bima të “djersijë” nën izolim kur temperaturat fillojnë të rriten sërish lart. Lagështia e tepërt nën izolim në pranverë mund të nxisë sëmundjet dhe të pengojë rritjen e re. Koha e duhur e heqjes së mbrojtjes kërkon vëzhgim të përditshëm të prognozës së motit.
Rizgjimi në pranverë
Kur ditët fillojnë të zgjaten dhe toka fillon të shkrijë, ti duhet të përgatitesh për rizgjimin e bimës. Ti duhet të largosh gradualisht shtresat e tepërta të mulch-it për të lejuar tokën të ngrohet nga dielli. Mos e hiq të gjithë shtresën menjëherë, pasi ngricat e vona mund të godasin ende në kopshtin tënd. Ky proces tranzicioni duhet të zgjasë disa javë për të qenë sa më i sigurt për pemën.
Kontrolli i parë i pranverës përfshin kërkimin e degëve që mund të jenë dëmtuar nga i ftohti i dimrit. Ti duhet të presësh majat e thara deri te pjesa e gjallë e drurit që ka mbetur pas dimrit. Prerja e hershme stimulon qarkullimin e lëngjeve dhe rritjen e degëve të reja e të forta në kurorë. Përdorimi i veglave të mprehta siguron që plaga të shërohet shpejt para se të fillojë lulëzimi.
Nëse ke përdorur gëlqere, mund të bësh një rishikim të lyerjes për të mbrojtur pemën nga insektet e hershme. Ti duhet të pastrosh çdo mbetje të izolimit dimëror që mund të ketë mbetur i lidhur pas trungut. Sigurohu që pema të ketë hapësirë për t’u trashur pa u penguar nga telat ose lidhëset e vjetra. Liria e lëvizjes është po aq e rëndësishme sa mbrojtja që ofrove gjatë muajve të kaluar.
Ujitja e parë e pranverës ndihmon në shpëlarjen e kripërave të mundshme që mund të jenë grumbulluar në tokë. Ti duhet të fillosh të monitorosh lagështinë sapo sythat të fillojnë të fryhen dhe të marrin ngjyrë. Energjia që pema shpenzon për të nxjerrë gjethet e reja është shumë e madhe dhe kërkon ujë. Ky është fillimi i një cikli të ri jete që ti do ta shoqërosh me përkushtim.