Dimërimi i lules së fluturës së kopshtit

Përgatitja për sezonin e ftohtë është një fazë kritike për mbijetesën e bimëve shumëvjeçare në kopsht. Lulja e fluturës vjen nga rajone më të ngrohta dhe ka nevojë për mbrojtje gjatë dimrit. Pa masat e duhura temperaturat nën zero mund të shkatërrojnë qelizat e saj delikate brenda natës. Ky udhëzues do t’ju tregojë se si ta kaloni me sukses këtë periudhë të vështirë.

Procesi i përgatitjes duhet të fillojë sapo temperaturat e natës të ulen ndjeshëm në vjeshtë. Mos prisni derisa të shfaqet ngrica e parë për të ndërmarrë veprimet e duhura mbrojtëse. Bimët që rriten në vazo janë më të rrezikuara sepse rrënjët e tyre ftohen më shpejt. Ju duhet të planifikoni zhvendosjen e tyre në një vend të sigurt dhe të mbrojtur mirë.

Pastrimi i bimës përpara dimërimit ndihmon në reduktimin e rreziqeve nga infeksionet gjatë ftohtit. Hiqni gjethet e vjetra dhe lulet e thara që mund të mbajnë lagështi të dëmshme pranë kërcellit. Kjo lejon ajrin të qarkullojë më mirë rreth pjesëve kryesore të strukturës bimore të lules. Një bimë e pastër ka shanse më të larta për të mbijetuar pa u prekur nga myku.

Ujitja gjatë vjeshtës duhet të reduktohet gradualisht për të përgatitur bimën për fazën e qetësisë. Toka duhet të mbetet vetëm pak e lagësht sa për të mos u tharë rrënjët plotësisht. Lagështia e tepërt në kombinim me ftohtin është armiku më i madh i lules gjatë dimrit. Ky ndryshim i regjimit të ujit sinjalizon bimën se koha për pushim ka ardhur.

Zgjedhja e vendit të përshtatshëm brenda

Vendi ideal për dimërim duhet të jetë i freskët por asnjëherë nën pikën e ngrirjes. Një temperaturë midis pesë dhe dhjetë gradë celsius është perfekte për këtë qëllim specifik. Dhoma duhet të ketë dritë të mjaftueshme për të mbajtur procesin e fotosintezës në nivel minimal. Verandat e mbyllura ose garazhet me dritare janë shpesh zgjedhjet më të mira për këtë.

Shmangni vendosjen e bimës pranë burimeve të nxehtësisë si radiatorët ose sobat e shtëpisë. Nxehtësia artificiale është shumë e thatë dhe mund të shkaktojë rënien e të gjitha gjetheve. Gjithashtu mbajeni bimën larg korrenteve të ftohta që krijohen nga hapja e dyerve apo dritareve. Stabiliteti i mjedisit rrethues ndihmon bimën të mos stresohet gjatë muajve të gjatë të dimrit.

Kontrolloni lagështinë e ajrit në dhomën ku keni vendosur lulen tuaj për dimërim. Nëse ajri është shumë i thatë mund të përdorni një lagështues ose spërkatje të rrallë me ujë. Megjithatë bëni kujdes që uji të mos qëndrojë mbi gjethe për një kohë të gjatë. Një ekuilibër i mirë parandalon tharjen e skajeve të gjetheve pa nxitur rritjen e mykut.

Dritaret me drejtim nga jugu ofrojnë dritën më të mirë gjatë ditëve të shkurtra të dimrit. Sigurohuni që gjethet të mos prekin xhamin e ftohtë të dritares gjatë netëve të ftohta. Xhami i ftohtë mund të shkaktojë dëmtime termike në indet e prekura direkt të bimës. Rrotulloni vazon periodikisht që bima të marrë dritë në mënyrë të barabartë nga të gjitha anët.

Kujdesi minimal gjatë periudhës së qetësisë

Gjatë dimrit bima nuk ka nevojë për asnjë lloj plehërimi ose ushqimi shtesë kimik. Plehërimi në këtë kohë mund të nxisë një rritje të dobët që nuk do të mbijetojë. Bima duhet të qëndroje në gjendje letargjie për të kursyer energjitë e saj për pranverën. Ju duhet të respektoni këtë cikël natyror pa u përpjekur ta ndryshoni artificialisht.

Lotitja duhet të bëhet shumë rrallë vetëm kur toka është tharë në thellësi të dukshme. Përdorni një sasi të vogël uji sa për të mbajtur qelizat e rrënjëve të hidratuara mirë. Shmangni lotitjen me ujë shumë të ftohtë që mund të shkaktojë shok te bima e fjetur. Një herë në dy ose tre javë mund të jetë e mjaftueshme për shumicën e rasteve.

Vëzhgoni bimën një herë në javë për të parë nëse ka shenja të dëmtuesve të shtëpisë. Merimangat e kuqe mund të bëhen problem edhe brenda nëse ajri është i nxehtë dhe i thatë. Nëse vëreni diçka të dyshimtë pastrojini gjethet me një leckë të butë dhe të lagur. Reagimi i shpejtë parandalon që një problem i vogël të kthehet në një infektim të madh.

Nëse bima fillon të nxjerrë degë të gjata dhe të holla kjo tregon mungesë drite. Në këtë rast provoni ta zhvendosni në një vend edhe më të ndritshëm në dhomë. Mos i prisni këto degë të reja deri në fund të dimrit kur rritja të rifillojë. Këto janë shenja që bima po përpiqet të gjejë burimin e saj të nevojshëm të energjisë.

Zgjimi i bimës dhe përgatitja për pranverë

Kur ditët fillojnë të zgjaten në fund të shkurtit mund të rritni gradualisht lotitjen. Kjo nxit bimën të fillojë procesin e zgjimit nga gjumi i saj i gjatë dimëror. Mund të filloni të përdorni një dozë shumë të holluar të plehut të lëngshëm pas lotitjes së parë. Sasia e dritës dhe nxehtësisë duhet të rritet ngadalë për të shmangur tronditjen e bimës.

Kjo është koha ideale për të bërë një krasitje të lehtë të degëve që janë tharë. Hiqni çdo pjesë që nuk duket e gjallë ose që ka marrë ngjyrë kafe të errët. Kjo do të stimulojë daljen e sythave të rinj nga pjesët më të forta të kërcellit. Bima do të fillojë të marrë një formë më kompakte dhe më të shëndetshme shumë shpejt.

Përpara se ta nxirrni bimën jashtë duhet të bëni procesin e rëndësishëm të kalitjes graduale. Filloni duke e nxjerrë jashtë vetëm për disa orë gjatë kohës më të ngrohtë të ditës. Shmangni rrezet direkte të diellit dhe erën e fortë gjatë këtyre ditëve të para të tranzicionit. Pas dhjetë ditësh bima do të jetë gati të qëndrojë jashtë përgjithmonë gjatë sezonit të ri.

Nëse vëreni se rrënjët kanë mbushur të gjithë vazon ky është momenti për ta ndërruar atë. Zgjidhni një vazo vetëm pak më të madhe se ajo e mëparshmja për rezultate më të mira. Përdorni dhe të freskët dhe të pasur me lëndë organike për të ushqyer rritjen e re. Një fillim i mbarë në pranverë garanton një verë plot me lule të mrekullueshme.