Dimërimi i lobelisë së kuqe flakë

Lobelia e kuqe flakë mund të kalojë dimrin me sukses kur rrënjët mbrohen nga ngricat e forta dhe nga lagështia e tepërt e ndenjur. Ajo është më e ndjeshme ndaj kombinimit të të ftohtit me tokë të mbytur sesa ndaj të ftohtit të thatë dhe të qëndrueshëm. Përgatitja duhet të fillojë në vjeshtë, përpara se moti të bëhet i ashpër. Një dimërim i mirë siguron rritje më të fuqishme në pranverën e ardhshme.

Përgatitja e bimës në vjeshtë

Në fund të sezonit, lulëzimi dobësohet dhe kërcellet fillojnë të humbin pamjen e freskët. Kjo është periudha kur bima përgatitet natyrshëm për qetësi. Ujitja duhet vazhduar nëse vjeshta është e thatë, por pa e mbajtur tokën të mbytur. Rrënjët duhet të hyjnë në dimër të hidratuara, jo të stresuara.

Pjesët e thata mund të priten pasi kanë humbur funksionin dekorativ. Prerja nuk duhet të jetë shumë e hershme, sepse gjethet ende mund të kontribuojnë në forcimin e bimës. Në zona me dimër të butë, disa kërcell mund të lihen për mbrojtje natyrale. Në zona me shumë lagështi, pastrimi më i mirë ul rrezikun e kalbjes.

Rreth bazës mund të shtohet kompost i pjekur ose material organik i lehtë. Kjo ndihmon strukturën e tokës dhe krijon një shtresë mbrojtëse. Materiali nuk duhet të vendoset drejtpërdrejt mbi qafën e bimës në mënyrë të ngjeshur. Ajrosja në atë zonë mbetet e rëndësishme edhe gjatë dimrit.

Para ngricave, duhet kontrolluar kullimi i zonës. Nëse uji grumbullohet pranë bimës pas reshjeve, duhet krijuar një rrugëdalje më e mirë. Dimri me ujë të ndenjur është rrezik i madh për rrënjët. Një ndërhyrje e thjeshtë në vjeshtë mund të shpëtojë bimën nga kalbja.

Mbrojtja në tokë gjatë dimrit

Bimët e mbjella në tokë përfitojnë nga një shtresë mulçi dimëror. Gjethet e thata, kashta e pastër ose komposti i trashë mund të përdoren me kujdes. Qëllimi është të zbuten luhatjet e temperaturës, jo të krijohet një masë e lagësht dhe e rëndë. Mulçi duhet të jetë ajrosës dhe i shpërndarë mirë.

Në zona me ngrica të forta, shtresa mbrojtëse mund të jetë më e trashë. Megjithatë, në fund të dimrit ajo duhet kontrolluar dhe holluar gradualisht. Nëse mulçi qëndron shumë i ngjeshur në pranverë, filizat e rinj mund të pengohen. Ajrosja e hershme ndihmon daljen e rritjes së re.

Lagështia dimërore duhet menaxhuar me kujdes. Bima nuk ka nevojë për ujitje të shpeshtë gjatë qetësisë, sepse avullimi dhe rritja janë të ulëta. Nëse ka reshje normale, zakonisht nuk kërkohet ujë shtesë. Vetëm në dimra shumë të thatë dhe pa ngrica mund të jepet ujë i lehtë.

Era e ftohtë dhe e thatë mund të dëmtojë pjesët e ekspozuara. Edhe pse pjesa ajrore zakonisht tërhiqet, kurora e bimës duhet të mbetet e mbrojtur. Një vend pranë bimëve të tjera shumëvjeçare mund të ofrojë mikroklimë më të qetë. Kjo është arsyeja pse planifikimi i mbjelljes ndikon edhe në dimërim.

Dimërimi i bimëve në vazo

Lobelia e kuqe flakë në vazo është më e ndjeshme ndaj të ftohtit, sepse rrënjët nuk mbrohen nga masa e madhe e tokës. Ena mund të ngrijë shpejt, sidomos në ballkone dhe tarraca. Për këtë arsye, vazot duhet të zhvendosen në një vend të mbrojtur. Një cep i freskët, i ndritshëm dhe pa ngrica të forta është shumë i përshtatshëm.

Substrati në vazo duhet të mbahet pak i lagësht, por jo i njomur vazhdimisht. Ujitja e tepërt gjatë dimrit shkakton shpejt kalbje, sepse bima konsumon pak ujë. Kontrolli me gisht para ujitjes është i domosdoshëm. Nëse shtresa e sipërme është ende e lagësht, ujitja duhet shtyrë.

Vazoja mund të izolohet me material mbrojtës për të ulur luhatjet e temperaturës. Mbështjellja e enës, vendosja mbi një bazë druri dhe grupimi me vazo të tjera ndihmojnë shumë. Ena nuk duhet të qëndrojë drejtpërdrejt mbi sipërfaqe shumë të ftohta. Kjo mbron rrënjët nga ngrirja e shpejtë.

Në ambiente të brendshme shumë të ngrohta, bima mund të dobësohet. Nxehtësia nxit rritje të brishtë, ndërsa drita dimërore shpesh është e pamjaftueshme. Më mirë është një vend i freskët sesa një dhomë e ngrohtë. Qetësia dimërore duhet respektuar për një nisje të mirë në pranverë.

Rikthimi në rritje në pranverë

Në pranverë, mbrojtja dimërore duhet hequr gradualisht. Nëse hiqet shumë herët, filizat e rinj mund të dëmtohen nga ngricat e vona. Nëse lihet shumë gjatë, baza mund të mbajë lagështi të tepërt. Vëzhgimi i motit dhe i rritjes së re është mënyra më e mirë për të vendosur.

Pjesët e vjetra dhe të thata mund të priten afër bazës kur rritja e re bëhet e dukshme. Gërshërët duhet të jenë të pastra dhe të mprehta. Prerja e kujdesshme shmang dëmtimin e sythave të rinj. Pas pastrimit, bima duket më e rregullt dhe ajroset më mirë.

Një shtresë e hollë komposti në pranverë ndihmon rigjallërimin. Nuk duhet përdorur pleh i fortë menjëherë pas dimrit, sepse rrënjët mund të jenë ende të ngadalta. Ushqimi gradual është më i sigurt dhe më efektiv. Kur bima nis rritjen aktive, mund të përshtatet edhe regjimi i ujitjes.

Bimët që nuk tregojnë rritje duhet kontrolluar me kujdes, por jo të hiqen shumë shpejt. Ndonjëherë lobelia zgjohet vonë, sidomos pas dimrave të ftohtë. Nëse kurora është e fortë dhe jo e kalbur, ka ende mundësi rikuperimi. Durimi në pranverë është shpesh pjesë e kujdesit të mirë.