Dimërimi i gloksinisë

Dimërimi është një fazë kritike dhe e pashmangshme në ciklin jetësor të gloksinisë, pasi kjo bimë ka nevojë për një periudhë qetësie totale për të rigjeneruar energjitë e saj. Shumë kopshtarë fillestarë gabimisht mendojnë se bima e tyre ka ngordhur kur gjethet fillojnë të zverdhen dhe të thahen në fund të vjeshtës. Në fakt, ky është një proces natyror ku bima tërheq të gjitha lëndët ushqyese në zhardhokun e saj nëntokësor. Pa këtë periudhë pushimi të detyruar, gloksinia do të dobësohej gradualisht dhe do të pushonte së lulëzuari në sezonet e ardhshme.

Procesi i përgatitjes për dimërim fillon kur vëreni se lulëzimi ka përfunduar dhe rritja e gjetheve të reja ka ndaluar. Në këtë pikë, duhet të filloni të reduktoni gradualisht ujitjen, duke lejuar që toka të thahet më shumë midis dy ndërhyrjeve. Ky sinjal i tregon bimës se është koha për të hyrë në fazën e qetësisë dhe për të përgatitur zhardhokun për gjumë. Gjethet do të fillojnë të humbasin ngjyrën e tyre të gjelbër dhe do të vishken, gjë që është plotësisht normale.

Sapo gjethet të jenë tharë plotësisht, ato duhet të priten me kujdes pranë sipërfaqes së zhardhokut duke përdorur një mjet të mprehtë dhe të pastër. Mos i hiqni gjethet ndërkohë që ato janë ende të gjelbra, pasi bima është ende në procesin e transferimit të karbohidrateve në zhardhok. Pas pastrimit të pjesës ajrore, vazoja me zhardhokun duhet të zhvendoset në një vend të freskët, të errët dhe të thatë. Temperatura ideale për ruajtjen e zhardhokëve gjatë dimrit varion midis 12 dhe 15 gradë Celsius.

Gjatë kësaj periudhe, bima nuk ka nevojë për dritë apo plehërim, pasi metabolizmi i saj është pothuajse në zero. Është e rëndësishme që vendi i ruajtjes të mos jetë shumë i lagësht për të shmangur kalbëzimin e zhardhokut, por as ekstremisht i tharë. Mund ta lini zhardhokun në vazon e tij origjinale ose ta hiqni dhe ta ruani në një kuti me torfë të thatë ose rërë. Ky proces zgjat zakonisht nga 2 deri në 4 muaj, varësisht nga kushtet dhe lloji i varietetit që keni.

Teknikat e ruajtjes së zhardhokut

Nëse vendosni ta lini zhardhokun në vazo, sigurohuni që toka të jetë pothuajse e thatë përpara se ta vendosni në magazinim. Kontrolloni vazon një herë në muaj dhe, nëse toka duket jashtëzakonisht e tharë si pluhur, mund të hidhni vetëm një lugë ujë. Ky lagështim minimal shërben për të parandaluar rrudhosjen dhe tharjen e tepërt të indit të zhardhokut, pa zgjuar bimën. Vendi duhet të jetë i mbrojtur nga brejtësit, të cilët mund t’i shohin zhardhokët si një burim ushqimi gjatë dimrit.

Metoda e ruajtjes jashtë vazos përfshin nxjerrjen e zhardhokut me shumë kujdes nga dheu dhe pastrimin e mbetjeve të rrënjëve të vjetra. Pas pastrimit, zhardhoku duhet të kontrollohet për çdo shenjë të mundshme kalbëzimi ose dëmtimi nga dëmtuesit. Pjesët e buta duhet të hiqen dhe plagët të trajtohen me pluhur qymyri ose fungicid për të parandaluar infeksionet. Më pas, zhardhokët vendosen në qese letre ose kuti druri të mbushura me tallash ose vermikulit.

Kjo metodë jashtë vazos lejon një monitorim më të mirë të shëndetit të bimës dhe kursen hapësirë nëse keni shumë bimë. Është e rëndësishme që zhardhokët të mos prekin njëri-tjetrin për të parandaluar përhapjen e mundshme të ndonjë infeksioni gjatë dimrit. Etiketimi i kutisë me emrin e varietetit dhe datën e fillimit të qetësisë do t’ju ndihmojë t’i organizoni më mirë në pranverë. Ruajtja e duhur është garancia që bima do të kthehet me të njëjtën forcë si vitin e kaluar.

Ndryshimet e papritura të temperaturës në vendin e ruajtjes mund të prishin procesin e dimërimit dhe të shkaktojnë zgjim të parakohshëm. Nëse vendi është shumë i ngrohtë, zhardhoku mund të fillojë të nxjerrë filiza të dobët dhe të zbehtë në mes të dimrit. Këta filiza harxhojnë energjinë e akumuluar dhe rrallëherë zhvillohen në bimë të shëndetshme më vonë. Prandaj, qëndrueshmëria e temperaturës është faktori kyç për një pushim të suksesshëm dhe rigjenerues.

Monitorimi gjatë periudhës së pushimit

Edhe pse bima duket sikur nuk kërkon vëmendje, një inspektim periodik i zhardhokëve është i këshillueshëm për të shmangur surprizat e pakëndshme. Çdo muaj, kontrolloni nëse ka shenja myku ose lagështie të tepërt në mjedisin e ruajtjes. Nëse vëreni pika myku, rritni ajrosjen e dhomës dhe largoni çdo material ambalazhimi që është lagur. Zhardhoku duhet të mbetet i fortë në prekje; nëse ai ndjehet si sfungjer, kjo tregon një humbje kritike të lagështisë.

Nëse ruajtja bëhet në një bodrum apo garazh, bëni kujdes që temperatura të mos bjerë nën 10 gradë Celsius. Ngrica mund të shkatërrojë qelizat e zhardhokut në mënyrë të pakthyeshme, duke e kthyer atë në një masë të butë dhe të vdekur. Nga ana tjetër, lagështia e lartë e ajrit në këto mjedise mund të nxisë kërpudhat që të sulmojnë zhardhokun nga jashtë. Një termometër dhe një higrometër në vendin e ruajtjes janë mjete të dobishme për çdo kopshtar serioz.

Gjatë muajit të fundit të pushimit, mund të vëreni shfaqjen e “syve” të vegjël ose pikave të kuqe në pjesën konkave të zhardhokut. Kjo është shenja e parë biologjike që bima po përgatitet të zgjohet dhe të fillojë një cikël të ri. Në këtë pikë, ju mund të filloni të mendoni për transferimin e tij në kushte më të ngrohta dhe me më shumë dritë. Megjithatë, mos nxitoni ta mbillni nëse nuk jeni gati të siguroni dritën e mjaftueshme që kërkojnë filizat e rinj.

Nëse vëreni se disa zhardhokë janë tharë plotësisht ose janë kalbur, hiqni ato menjëherë për të mos kontaminuar të tjerët. Shpesh, humbja e disa zhardhokëve gjatë dimrit është pjesë e procesit natyror të seleksionimit, veçanërisht nëse bima ka qenë e dobët. Analizimi i shkaqeve të dështimit mund t’ju ndihmojë të përmirësoni kushtet e dimërimit për vitin e ardhshëm. Dokumentimi i këtyre vëzhgimeve është një pjesë e rëndësishme e përvojës suaj si kultivues profesioniist.

Zgjimi i bimës në pranverë

Procesi i zgjimit të gloksinisë fillon zakonisht në fund të shkurtit ose në fillim të marsit, kur ditët fillojnë të zgjaten. Zhvendoseni vazon në një vend më të ngrohtë (rreth 20 gradë) dhe filloni ta ujisni me sasi shumë të vogla uji të vakët. Kjo rritje graduale e temperaturës dhe lagështisë i sinjalizon zhardhokut se kushtet për rritje janë rikthyer. Mos e përmbytni tokën menjëherë, pasi rrënjët e reja thithëse ende nuk janë formuar plotësisht.

Sapo të shfaqen filizat e parë të gjelbër, bima ka nevojë për sa më shumë dritë të jetë e mundur për të mos u zgjatur shumë. Në këtë fazë, ri-mbjellja në një substrat të freskët është e rekomandueshme për t’i dhënë bimës një fillim të mbarë. Hiqni me kujdes tokën e vjetër dhe kontrolloni zhardhokun për herë të fundit përpara se ta vendosni në shtëpinë e tij të re. Përdorimi i një vazos pak më të madhe mund të jetë i nevojshëm nëse zhardhoku është rritur ndjeshëm gjatë vitit të kaluar.

Ushqyerja duhet të fillojë vetëm pasi bima të ketë formuar të paktën dy palë gjethe të vërteta dhe të duket e qëndrueshme. Një pleh i holluar me azot do të ndihmojë në zhvillimin e shpejtë të gjelbërimit në këtë fazë fillestare. Kujdesuni që lagështia e ajrit të jetë e mjaftueshme, pasi filizat e rinj janë shumë të ndjeshëm ndaj ajrit të tharë të shtëpisë. Me këto hapa, gloksinia juaj do të jetë gati për një tjetër sezon spektakolar lulëzimi.

Durimi është miku juaj më i mirë gjatë fazës së zgjimit, pasi çdo nxitim mund të shkaktojë stres të panevojshëm. Disa zhardhokë zgjohen më shpejt se të tjerët, madje edhe brenda të njëjtit varietet, prandaj trajtojeni çdo bimë sipas ritmit të saj individual. Suksesi i dimërimit matet me forcën me të cilën bima kthehet dhe me bollëkun e luleve që do të prodhojë. Një dimërim i kryer me profesionalizëm siguron jetëgjatësinë e bimës tuaj për shumë vite me radhë.