Dimërimi i cinerarisë dhe ruajtja e bimës në stinën e ftohtë

Cineraria nuk e përballon ngricën, megjithëse zhvillohet më mirë në temperatura të freskëta. Dimërimi kërkon një hapësirë të ndritshme, të ajrosur dhe të mbrojtur nga nxehtësia e tepërt. Ujitja duhet përshtatur me ritmin më të ngadaltë të rritjes gjatë ditëve të shkurtra. Ruajtja e suksesshme varet edhe nga shëndeti i bimës përpara futjes në ambientin dimëror.

Përgatitja përpara dimërimit

Bima kontrollohet me kujdes për dëmtues dhe shenja sëmundjesh përpara zhvendosjes. Vëmendje e veçantë i kushtohet pjesës së poshtme të gjetheve dhe qafës së rrënjës. Ekzemplarët e infektuar trajtohen dhe izolohen nga bimët e shëndetshme. Futja e tyre pa kontroll mund të përhapë dëmtuesit në të gjithë ambientin.

Lulet e vyshkura dhe gjethet e dëmtuara hiqen me mjete të pastra. Materiali i vdekur mban lagështi dhe favorizon mykun në hapësira të mbyllura. Prerjet duhet të jenë të pastra dhe sa më të vogla. Krasitja e rëndë shmanget nëse bima është ende në lulëzim aktiv.

Sipërfaqja e substratit pastrohet nga gjethet e rëna dhe mbetjet organike. Vrimat e kullimit kontrollohen përpara vendosjes në ambientin e brendshëm. Nëse toka është e ngjeshur, shtresa e sipërme mund të zëvendësohet me substrat të freskët. Ndërrimi i plotë i vazos bëhet vetëm kur është vërtet i nevojshëm.

Kalimi nga jashtë brenda duhet të bëhet gradualisht. Bima mund të qëndrojë disa ditë në një zonë të mbrojtur dhe më pak të ndriçuar. Kjo ul stresin e shkaktuar nga ndryshimi i dritës dhe lagështisë. Zhvendosja duhet përfunduar përpara rrezikut të parë të ngricës.

Kushtet e hapësirës dimërore

Temperatura e dimërimit duhet të mbetet e freskët dhe relativisht e qëndrueshme. Një interval rreth 8 deri në 15 gradë Celsius është zakonisht i përshtatshëm. Ambientet shumë të ngrohta nxisin rritje të dobët dhe shtojnë problemet me dëmtuesit. Temperaturat nën kufirin e sigurt mund të dëmtojnë indet dhe rrënjët.

Drita duhet të jetë e bollshme, por jo përvëluese. Një dritare e ndritshme pa radiator poshtë saj është zgjedhje e mirë. Në dhoma të errëta, kërcellët zgjaten dhe gjethet humbasin ngjyrën. Ndriçimi plotësues mund të përdoret kur dita natyrore është shumë e shkurtër.

Ajrosja e rregullt pengon grumbullimin e lagështisë dhe zhvillimin e mykut. Bima nuk duhet vendosur drejtpërdrejt në rrymë të ftohtë. Dritarja mund të hapet për pak kohë ndërsa vazoja largohet nga rrjedha e ajrit. Qarkullimi i lehtë është më i dobishëm se ajri i ndenjur.

Lagështia e ajrit mbahet në nivel mesatar, pa lagur kurorën vazhdimisht. Tabakatë me guralecë mund të përdoren kur ajri është shumë i thatë. Fundi i vazos nuk duhet të prekë ujin. Një lagështi tepër e lartë pa ajrosje krijon kushte ideale për sëmundjet kërpudhore.

Ujitja dhe ushqimi gjatë dimrit

Gjatë dimrit, substrati thahet më ngadalë dhe ujitja rrallohet. Toka kontrollohet përpara çdo ujitjeje dhe laget vetëm kur sipërfaqja është tharë lehtë. Rrënjët nuk duhet të qëndrojnë as në thatësi të plotë, as në ujë. Ekuilibri ruhet duke përshtatur sasinë me temperaturën reale të dhomës.

Uji duhet të jetë afër temperaturës së ambientit dimëror. Uji shumë i ftohtë mund të dëmtojë rrënjët e një bime që rritet ngadalë. Pas ujitjes, lëngu i tepërt largohet nga mbështetësja. Ujitja në mëngjes lejon tharje më të mirë të sipërfaqes gjatë ditës.

Plehrimi ndërpritet ose reduktohet ndjeshëm kur nuk ka rritje aktive. Kripërat ushqyese grumbullohen lehtë në tokë kur rrënjët punojnë ngadalë. Nëse bima vazhdon të zhvillojë gjethe të reja, mund të jepet një dozë shumë e holluar. Plehrimi i plotë rifillon vetëm me rritjen aktive pranverore.

Gjendja e bimës duhet kontrolluar të paktën një herë në javë. Gjethet e verdha hiqen dhe toka kontrollohet për erë ose myk. Shenjat e dëmtuesve trajtohen menjëherë përpara se popullata të shtohet. Kushtet korrigjohen gradualisht për të shmangur stresin e mëtejshëm.

Dalja nga dimërimi

Në fund të dimrit, rritja e re tregon se bima po del nga faza e ngadaltë. Ujitja rritet gradualisht sipas konsumit të ri. Bima afrohet me dritën, por mbrohet ende nga dielli i fortë. Plehrimi fillon me dozë të ulët pas shfaqjes së disa gjetheve të shëndetshme.

Kërcellët e dobët ose të tharë mund të shkurtohen për të përmirësuar formën. Krasitja bëhet mbi inde të shëndetshme dhe me mjete të dezinfektuara. Nuk duhet hequr një sasi shumë e madhe gjethesh njëherësh. Bima ka nevojë për sipërfaqe gjethore që të rindërtojë rezervat.

Rivendosja në vazo bëhet nëse rrënjët kanë mbushur plotësisht enën. Substrati i ri duhet të jetë i kullueshëm dhe me përmbajtje të moderuar ushqyese. Rrënjët e dëmtuara pastrohen përpara mbjelljes. Pas ndërrimit, bima mbahet disa ditë larg diellit të fortë.

Nxjerrja jashtë bëhet vetëm pasi të ketë kaluar rreziku i ngricës. Cineraria përshtatet gradualisht me dritën dhe ndryshimet e temperaturës. Fillimisht vendoset në hije të ndritshme për disa orë. Koha jashtë zgjatet dita-ditës derisa bima të përshtatet plotësisht.